Μουσείο Τυπογραφείας

Η πόλη που μετρούσανε τα δέντρα…

– Κατεβαίνοντας από εκείνη τη στροφή θα συναντήσεις τρεις τζιτζιφιές.
– Και στην άλλη γειτονιά έχει ακόμα δύο.
– Οσο πάνε και λιγοστεύουνε.
– Σάμπως οι φοίνικες;
– Ελα ντε. Πάνε και αυτοί. Τους έφαγε λέει το κόκκινο σκαθάρι.
– Αυτό το σκαθάρι πια… Χρόνια το κουβεντιάζουνε, μέχρι και στη Βουλή το συζητήσανε, αλλά προκοπή δεν είδαμε.
– Θα πεθάνουνε λέει όλοι οι φοίνικες της πλατείας γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για γιατρειά.
– Καλά σε λίγο θα λένε ότι δεν υπάρχουν και λεφτά για τη δική μας γιατρειά, με τα δεντρά θα ασχοληθούν;
– Λες μωρέ και εμάς με το που γεράσουν οι ρίζες μας να μας “κόψουν”; Σαν εκείνο το δέντρο απέναντι από την τράπεζα.
– Μα πώς τα καταντήσαμε έτσι; Θυμάσαι τα γιασεμιά που μοσχοβολούσανε;
– Τα θυμάμαι κι εγώ κι εσύ. Και κάμποσοι ακόμα που τα ’χουν στις αυλές τους. Μα αμφιβάλλω αν σε λίγα χρόνια θα θυμάται κανείς ότι αυτή ήταν “η πόλη των γιασεμιών”.
– Κι εγώ αμφιβάλλω. Η πόλη που θα μετρούν τα δέντρα στα δάχτυλα θα είναι…

Σ.Σ.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με γεγονότα και καταστάσεις μόνο τυχαία δεν είναι.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.