Σάββατο, 27 Απριλίου, 2024

Ευδαίμων Αρκαδία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

Ακόμα και η ζωή μου
αποκτά σημασία
όταν τη διηγούμαι
σε κάποιον.
Τ. Λειβαδίτης

Στα υψίπεδα των 1000 μέτρων, στον τροπαιούχο άνεμο, στις πηγές, στον αρχέγονο τρόπο των βοσκών, στα πέτρινα μιτάτα  που στέκουν χρόνια και χρόνια σαν αλειτούργητοι ναοί, νοιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ορυχείο ύπαρξης…
Στην πατρίδα που μεγάλωσα οι γυναίκες έκαιγαν το λιβάνι στο κεραμίδι, ανεβάζοντας στον ουρανό στην ευχή και την ελπίδα.
Οι άνθρωποι αταξίδευτοι γεωγραφικά αλλά με μεγάλα όνειρα, μύθους και παραμυθίες, μετεωρίτες του σύμπαντος. Αδειαζαν την ερημιά τους στο γείτονα και το  λυχνάρι γινόταν ήλιος.
Στο νυχτέρι, το παραμύθι κράταγε ως το πρωί στον ουρανό τ’ αστέρια και τ’ όνειρο πλάταινε.
Το έχω σημαδέψει. Εκεί είναι το κέντρο…
Με την εκκωφαντική ηχώ της απουσίας,
Ασκήσεις μνήμης, ασκήσεις ύπαρξης επιχειρώ ή δοκιμές λήθης;
Είμαι ό,τι θυμάμαι ή ό,τι ξεχνώ;
Αυτός ο ήχος της βροχής ολονυχτίς στον τσίγκο.
Ηχος μονότονος, γλυκός, ιαματικός.
Μα τώρα βρέχει εντός μου. Στην ευτέλεια, στην αμεριμνησία, στην κακή ευδαιμονία.
Πώς «συντηρείται» άραγε η φωνή της μάννας;
Πώς το ν ό σ τ ι μ ο ν (της επιστροφής) το φαγητό;
Πώς έλαμπαν οι άνθρωποι τις Κυριακές στην εκκλησιά με τα γιορτινά τους ρούχα!
Και τώρα να σπαταλώ τις κινήσεις μου περίφροντις  για τα επουσιώδη.
Κατσά, κατσά η σκέψη μου ξανοίγει ν’ αποδράσει μα έμαθα τα χούγια τζη και δε θα της περάσει.
Εμπρός λοιπόν στο αυτοκίνητό μας (το αναπηρικό καρότσι μας).
Πού να ακούσεις τη φωνή του Θεού, στην παραλία;
Συνεντεύξεις, συναθροίσεις, επιστημονικές συναντήσεις, ημερίδες, συνέδρια, εκδηλώσεις, δραστηριότητες Τέχνης, Θεέ μου τι βαναυσουργήματα.
Πού βρίσκονται τα ανεξόρυκτα κοιτάσματα ύπαρξης; Μα στο πατρογονικό σου.
Μα σένα σου αρέσει ο καθρέπτης που δείχνει όμορφο το εαυτούλικο ´εγώ´ σου…
Μα όταν κάθεσαι στο πέτρινο με την καμάρα, ακόμα  και ο χρόνος κυλάει πιο αργά…
Οργανώνεται το προσωπικό σου θαύμα, φανερώνεται η κρυμμένη ομορφιά του κόσμου.
Ενας τρόπος να περνούν οι ώρες χωρίς να περνούν τα χρόνια στις «πολυμορφικές» καρέκλες του καφενείου του χωριού…

Αφιερωμένο στον ομαλώτικο τρόπο του Γιάννη Μαρκαντωνάκη


Ακολουθήστε τα Χανιώτικα Νέα στο Google News στο Facebook και στο Twitter.

Δημοφιλή άρθρα

1 Comment

  1. Ο παράδεισος των παιδικών μας χρόνων. Όταν μεγαλώνουμε τον χάνουμε. Η απώλεια αυτή μερικόυς από εμάς τους πονάει μια ζωή. Αλλά και η ζωή των ενηλίκων έχει πολλούς μικρους
    παραδείσους- καλά κρυμμένους βέβαια. Το νόημα της ζωής είναι να τους ψάχνεις αυτούς, να τους
    ξεκλειδώνεις με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που έχεις και να τους κερδίζεις.
    Και ο παιδικός παράδεισος υπάρχει μέσα μας. Κάποιες στιγμές όταν χανόμαστε στο εξωτερικό χάος του κόσμου ή στις προσωπικές μας αντιφάσεις, κλείνουμε τα μάτια και επιστρέφομε σε αυτόν,
    που δεν περιγράφεται με λόγια, για να λυτρωθούμε.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Χρήσιμα