Παρασκευή, 14 Μαΐου, 2021

Βαγγέλης Ανδρεαδάκης: “Στιγμές” ποίησης από ένα Χανιώτη προπονητή

» Επειτα από 20 χρόνια προχωράει στην δεύτερη ποιητική συλλογή του μετά το “Στ’ αλώνι του Γαρμπή”

Πριν περίπου μία εικοσαετία ο ποδοσφαιριστής -τότε- Βαγγέλης Ανδρεαδάκης έχοντας ξεδιπλώσει ευαισθησίες που δεν είναι και τόσο συνηθισμένες στον χώρο του αθλητισμού, είχε προχωρήσει στην έκδοση μίας ποιητικής συλλογής με τίτλο “Στ’ αλώνι του Γαρμπή”. Ενα ξεκίνημα με 38 ποιήματα αφιερωμενο “Στην αγάπη για ζωή…” όπως έγραφε.
Σήμερα ως προπονητής πλέον εξέδωσε την 2η ποιητική του συλλογή με τίτλο “Στιγμές” για την οποία η έμπνευση του ήταν η γυναίκα του Αρτεμις όπως λέει. Παράλληλα ήθελε να περάσει ένα μήνυμα ελπίδας στις δύσκολες εποχές που διανύουμε ενώ τελευταία οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες επεκτείνονται και στην συγγραφή τραγουδιών. Ηδη κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το πρώτο του τραγούδι με τον τίτλο “Τιράντες”: αφιερωμένο στα νιάτα, στην αγάπη και στον έρωτα… Νομίζουμε αξίζει μία παρουσίαση της νέας αυτής προσπάθειας…

• Βαγγέλη ποια ήταν αυτή τη φορά η ώθηση για τις “Στιγμές”, ποια η έμπνευση σου;

-Αυτή τη φορά η δεύτερη ποιητική συλλογή επικεντρώνεται πιο πολύ στον άνθρωπο που είναι αρκετά χρόνια μαζί μου, είναι αφιερωμένη στην γυναίκα μου την Αρτεμις. Από εκεί εμπνεύστηκα.
Είναι μία δουλειά που περίμενε αρκετό καιρό, αλλά επειδή τώρα ο κορωνοϊός έχει ανατρέψει την ζωή μας, μου δόθηκε η ευκαιρία καθώς υπήρχε ο χρόνος να ασχοληθώ.

• Ηταν ένα από τα καλά της δύσκολης περιόδου αυτής, ότι βρήκαμε χρόνο και κάναμε πράγματα που τα αναβάλλαμε συνεχώς λοιπόν. Κάτι άλλο υπάρχει τώρα που αναγκαστικά απομακρύνθηκες από τους αγωνιστικούς χώρους;

-Υπάρχει στο Υou tube ένα τραγούδι με τίτλο “Τιράντες” που και αυτό περίμενε πάρα πολύ καιρό. Σε αυτό είναι η ερμηνεία, οι στίχοι και η μουσική…
Είναι και μία ακόμα δουλειά που ετοιμάζω, ένα δεύτερο τραγούδι που γράφτηκε τώρα και ίσως στο μέλλον φτιάξουμε και ένα cd με κάποια επιπλέον τραγούδια που και αυτά περιμένουμε.

• Είναι δική σου δηλαδή η ενορχήστρωση, ή συνεργάζεσαι με κάποιον μουσικό;

Εγώ παίζω κιθάρα, έχω ασχοληθεί από τα 20 μου, αλλά υπάρχει και ένας φίλος που με βοηθάει. Την ενορχήστρωση στο τραγούδι που σου λέω την έχει κάνει ο Νίκος Σωτηρόπουλος που είναι μουσικός, είναι και εκπαιδευτικός ταυτόχρονα και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεργαστούμε στο cd.

• Να θυμίσουμε ότι φέτος ήσουν προπονητής στον Νέο Σαμψών Στύλου, όμως τα τοπικά πρωταθλήματα πολύ δύσκολα θα συνεχίσουν λόγω του κορωνοϊού.

-Τώρα πλεόν περιμένω και εγώ όπως όλοι να επιστρέψουμε σε κανονικούς ρυθμούς. Ημουνα στην Παιδική κατασκήνωση “Τσικιμπούμ” και στα εκπαιδευτήρια “Θεοδωρόπουλου” που πλέον δεν λειτουργούν όπως κλειστό είναι και το καφενείο στα Καθιανά που ανέλαβα να λειτουργώ μετά τον θάνατο του πατέρα μου πριν 3 χρόνια. Τώρα ασχολούμαι και με τη γη: αμπέλι, ελιές…

• Ποιο ήταν το ερέθισμα να ασχοληθείς με την ποίηση τόσο στην πρώτη σου συλλογή πριν περίπου 20 χρόνια, όπως και τώρα. Δεν είναι συνηθισμένο από τον χώρο του αθλητισμού κάτι ανάλογο πόσο μάλλον από άνθρωπο του ποδοσφαίρου…

-Ναι νομίζω ότι το ποδόσφαιρο έχει ανθρώπους με ευαισθησίες, απλά για πολύ κόσμο είναι παρεξηγημένο. Θεωρούν ως γεγονός ότι δεν έχουν κουλτούρα οι άνθρωποι στο ποδόσφαιρο, ότι είναι άξεστοι και δεν έχουν μόρφωση. Αντίθετα εγώ θεωρώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι σπουδαίοι και σαν ποδοσφαιριστές αλλά και γενικότερα από το πως αντιμετωπίζουν τη ζωή. Οπότε το δικό μου ερέθισμα έχει να κάνει με την αγάπη μου, τον έρωτα μου. Ολο αυτό δηλαδή εξωτερικεύεται και αυτό είναι το έναυσμα. Μέσα από αυτόν τον άνθρωπο προκύπτει η συγκεκριμένη δημιουργία.
Πρέπει εδώ να ευχαριστήσω και τον κουνιάδο μου, τον Αλέξη Κουβαριτάκη, που έχει επιμεληθεί το βιβλίο όλο.

• Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι;

-Για τις εποχές που ζούμε θα ήθελα κάτι να πω. Είναι μία δύσκολη περίοδος που περνάμε σαν άνθρωποι και νομίζω ότι ένας παραπάνω λόγος για να γίνει αυτή η έκδοση ήταν και αυτός. Ετσι όπως έχει γίνει η ζωή μας και έχουμε χάσει κάθε ανθρώπινη επαφή και τα συναισθήματα συρρικνώνονται ήθελα να περάσω ένα μήνυμα ότι υπάρχει ελπίδα. Θα περάσουν τα δύσκολα θα ξαναβρούμε πάλι τις αγκαλιές και την επικοινωνία που έχει χαθεί.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ

O Βαγγέλης Ανδρεαδάκης γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1968 και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 15 ετών στη ομάδα των Καμινίων Ακρωτηρίου που μόλις είχε ιδρυθεί την περίοδο 1982-83. Ακολούθως το 1991-92 έπαιξε με τον ΑΟ Χανιά στη Δ’ Εθνική και συνέχισε στον Πλατανιά (πρωταθλητής 1992-93) και μετά στον Πανακρωτηριακό (φωτ.) στην νεοσύστατη ΑΕΧ που έκανε το νταμπλ την σεζόν 1997-98 για να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια μετά από μία πορεία 20 χρόνων στην ομάδα του Ακρωτηρίου που είχε προκύψει το καλοκαίρι του 1994 από τη συγχώνευση των Καμινίων με την Θύελλα.
Την προπονητική καριέρα την ξεκίνησε στις Ακαδημίες των Καμινίων ενώ
Αστέρα Χαλέπας, Υρτακίνα, Θησέα -στην επαναδραστηριοποίηση της ομάδας το μετά από 10 χρόνια αδράνειας το 2016- και Πανακρωτηριακό για μία τριετία όπου μπήκαν οι βάσεις για την πολύ καλή πορεία της ομάδας στη Γ’ Εθνική. Εχει δουλέψει επίσης στις Ακαδημίες του Απόλλωνα, του ΑΟΧ, του Θησέα και βέβαια του Πανακρωτηριακού.

Δύο ποιήματα από τις “Στιγμές”

Η ψίχα του ονείρου

Το φεγγάρι κοιμάται ανάσκελα
στη σιωπή της ηδονής.
Στο κατώφλι του ουρανού,
παιδί ακόμα η ψυχή,
γαργαλιέται στο χαμόγελο
του ήλιου.
Η ψίχα του ονείρου, ελάφι
κι η θάλασσα να ψαρεύει
με πυροφάνι τ’ άστρα.
Στο μεταίχμιο…

Άρτεμις

Μια ανάσα από το σήμερα το χθες.
Μια ανάσα το χθες από το αύριο.
Ανάμεσα ΕΣΥ.
Να σε βλέπω, να σου μιλώ,
να σε αγγίζω,
να Σ’ ΑΓΑΠΩ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες