Σάββατο, 18 Μαΐου, 2024

Θυμάμαι κάποιο γειτονόπουλο

Θυμάμαι αυτή την ώρα την Αννιώ
που δεν ορθώθηκε στα δυο της ποδαράκια
και την αγέλαστη της τη ζωή
σε δυο την πέρασε ανόμοια καροτσάκια.
Το πρώτο, σαν των άλλων των παιδιών
που μεγαλώνοντας, θα το ‘χε εγκαταλείψει.
Το δεύτερο, δεν έμελλε, αλί!
απ’ τη λιγόχρονη ζωή της πια να λείψει…

Στο καροτσάκι πάνω η Αννιώ,
σε μυστικό, δικό της κόσμο σιωπούσε
και μήτε η τόση αγάπη των δικών,
λίγη χαρά να της σταλάξει δε μπορούσε…
Και πέρασαν τα χρόνια σιωπηλά
πλημμυρισμένα με μι’ απέραντη οδύνη
για τ’ άλλ’ αδέλφια της και τους γονείς
ώσπου στα δώδεκα, η Αννιώ τα μάτια κλείνει…

Αννούλα, απ’ το θόλο εκεί ψηλά
όπου ‘σαι τώρα ένα ξέχωρο αγγελούδι,
ακούς τη λύρα μου απ’ την ώρ’ αυτή
π’ από τη γη σε χαιρετά μ’ ένα τραγούδι;

 


Ακολουθήστε τα Χανιώτικα Νέα στο Google News στο Facebook και στο Twitter.

Δημοφιλή άρθρα

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Χρήσιμα