Σάββατο, 13 Απριλίου, 2024

Τα γενέθλια του ΔΝΤ*

Στις 23 Ιουλίου του 1944, στον τουριστικό παράδεισο του Μπρέτον Γουντς, έγινε γνωστό ότι η ανθρωπότητα κυοφορούσε δίδυμα, που τα είχε απόλυτη ανάγκη. Το ένα θα ονομαζόταν Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το άλλο Παγκόσμια Τράπεζα.

Όπως και στην περίπτωση του Ρωμύλου και του Ρώμου, μια λύκαινα θήλασε τα δίδυμα αδέλφια, τα οποία βρήκαν κατάλυμα στην πόλη Ουάσινγκτον, κοντά στον Λευκό Οίκο.
Από τότε, τα δίδυμα κυβερνούν τις κυβερνήσεις του κόσμου.
Σε χώρες που δεν τα ψήφισε κανείς, τα δίδυμα επιβάλλουν την υπακοή ως καθήκον και ως πεπρωμένο: επιβλέπουν, απειλούν, τιμωρούν, εξετάζουν: «Ήσουνα φρόνιμος; Έκανες τα μαθήματά σου;»

Νωπές είναι ακόμη οι μνήμες του εξαναγκασμού και της ταπείνωσης που δεχτήκαμε από τα δίδυμα και που επέβαλλαν στην χώρα μας με την παρουσία τους. Συνταξιούχοι που δέχτηκαν εν μια νυκτί κούρεμα συντάξεων και περικοπή δώρων, μισθωτοί που αναγκάστηκαν να εργάζονται με μισθούς πείνας, νέοι αλλά και μεγαλύτεροι οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν αναζητώντας καλύτερη μοίρα. Μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς; Ένα δημοψήφισμα έγινε με το αποτέλεσμα του οποίου να δείχνει ότι οι πολλοί αντιδρούμε, όμως καπελώθηκε και σήμερα αποτελεί θύμηση και παράδειγμα για χλευασμό από τους κρατούντες προς αυτούς που το εμπνεύστηκαν και το πραγματοποίησαν.
Όμως το 2011 η Ισλανδία είπε όχι για δεύτερη φορά στις προσταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση είχαν αποφασίσει ότι οι τρακόσιοι είκοσι χιλιάδες κάτοικοι της Ισλανδίας θα επωμίζονταν την πτώχευση των τραπεζιτών και τα χρέη τους στη διεθνή αγορά, και ότι ο καθένας τους θα πλήρωνε δώδεκα χιλιάδες ευρώ.
«Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας. Γιατί να το πληρώσουμε;»

Σε έναν κόσμο τρελαμένο από την οικονομική κρίση, το μικρό νησί στα νερά του μακρινού Βορρά έδωσε σε όλους μας ένα καλό μάθημα κοινής λογικής.
Αλλά και στην Ισπανία το 2011 χιλιάδες νέοι, που έχασαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους κατέλαβαν τις πλατείες και τους δρόμους σε πολλές πόλεις. Και η αγανάκτηση εξαπλώθηκε. Η υγεία αποδείχτηκε πιο μεταδοτική από την αρρώστια, και οι φωνές των αγαναχτισμένων διέσχισαν τα σύνορα, τα σχεδιασμένα στους χάρτες. Σε ολόκληρο τον κόσμο ακούστηκαν.

Μας είπαν «δρόμο» και βρισκόμαστε ακριβώς εδώ. Σβήσε την τηλεόραση και άναψε τον δρόμο. Την ονομάζουν κρίση αλλά είναι αισχροκέρδεια. Δεν υπάρχει έλλειψη χρήματος, υπάρχει πλεόνασμα απατεώνων. Κυβερνούν οι αγορές. Δεν τις ψηφίσαμε. Αποφασίζουν για τις χώρες μας. Ενοικιάζεται σκλάβος σε τιμή ευκαιρίας. Ψάχνω τα δικαιώματά μου. Μήπως τα είδε κανείς; Αφού μας χάλασαν τα όνειρα, θα τους χαλάσουμε και εμείς τον ύπνο.
Αυτά έλεγαν τότε οι αγαναχτισμένοι σ’ όλο τον κόσμο.
Γιατί όμως στην Ελλάδα η φυγή είναι η μόνη λύση; Μήπως είναι παγιωμένο το ένστικτο της μετανάστευσης στο ελληνικό DNA; Γιατί λείπουν οι επαναστάσεις;

*διαβάζοντας EDUARDO GALEANO


Ακολουθήστε τα Χανιώτικα Νέα στο Google News στο Facebook και στο Twitter.

Δημοφιλή άρθρα

1 Comment

  1. Αξιότιμε κύριε,αν και στο κείμενο σας αναφέρεστε σε γεγονότα των οποίων ο πρωτογενής παράγων δεν είναι το ΔΝΤ ούτε η Παγκόσμια Τράπεζα,αλλά η αλόγιστη πολιτική του λεφτόδεντρου εκλεγμένων κυβερνήσεων,οι οποίες για την καρέκλα καταχρέωσαν τους λαούς τους.Ως γνωστόν το ΔΝΤ δεν τραβάει κανένα από το μανίκι να δανειστεί με τους όρους του.Εκεί προστρέχουν οι αεριτζήδες,φανφαρολόγοι πολιτικάντιδες που υπόσχονται σε όλους τα πάντα,αγνοώντας τον βασικώτερο κανόνα της νοικοκυροσύνης και της οικονομίας που μας μάθανε οι παππούδες μας :” ΄Οπου φτάνει το χέρι σου να κρεμάς το καλάθι σου”………..Το τι συνέβη στην πατρίδα μας το είπε με παρρησία και τόλμη ένας πολιτικός που συνέβαλε στον εξευτελισμό της χώρας και μάλιστα μέσα στην Βουλή των Ελλήνων.” Η απάντηση στην κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας” πως τα φάγατε τα λεφτά” που μας ρωτάει ο κόσμος,είναι αυτή:Σας διορίσαμε.Τά φάγαμε όλοι μαζί.Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας,διαφθοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής”.(Θ.Πάγκαλος,22/07/2010). Οι ΄Ελληνες πολίτες έννοιωσαν επώδυνα αυτό που είπε μια παλιά ευρωπαία πολιτικός “το διαχρονικό πρόβλημα της αριστεράς και του σοσιαλισμού,είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνουν τα λεφτά των άλλων”……Η μεταπολιτευτική ζωή στην Ελλάδα γέμισε ιδεολογίες,φανφαρολογίες και παμφόλυγες και ουδείς ασχολήθηκε με την μόνη “ιδεολογία” που εξασφαλιζει το μέλλον ενός λαού δηλαδή την παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών που δίνουν στο κράτος την δυνατότητα να εξασφαλίσει συνθήκες ευημερίας για τους πολίτες του……..Αντί αυτού οι ανά την επικράτεια καφενέδες γέμισαν με συνταχιούχους 50ρηδες,χωρίς κανείς να νοιάζεται πως θα πληρωθούν,χωρίς λεφτόδεντρα οι συντάξεις.’Οταν δε ένας νουνεχής υπουργός τόλμησε να πεί υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να το δούμε ,κάηκε η χώρα από την Γαύδο,μέχρι το Διδυμότειχο……..Βάλαμε μυαλό ; H συνέχεια επί της οθόνης………Με εκτίμηση

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Χρήσιμα