Δευτέρα, 21 Ιουνίου, 2021

«Στην Εκκλησιά η μητέρα μου»

…Τώρα μπαίνει η μητέρα μου στην εκκλησία.
Το πρόσωπό της, ανάμεσα στα μαντίλια της, μοιάζει
σαν ένα γλυκύτατο ήμερο φως
σ’ ένα πλαίσιο μαύρο.
Προχωρεί προς το νάρθηκα.
Στέκεται ακίνητη πλάι στο στασίδι της.
Γυρνώντας το βλέμμα της,
κοιτάζει έναν έναν τους γερασμένους αγίους
σαν να ψάχνει να βρει με ποιον μοιάζει ο γιος της.
Μισοκλείνει τα μάτια της και θυμάται.
Με θυμάται μωρό να σκαλώνω στο στήθος της,
όπως ο μεταξοσκώληκας στο θυμάρι.
Με θυμάται να μπαίνουν για πρώτη φορά
στο σχολείο, να νυστάζω, να στέκομαι
στην πέτρινη σκάλα του, με την πάνινη τσάντα μου
ριγμένη στραβά στην πλάτη μου.
Με θυμάται που γύρισα σπίτι μας κι είχα,
πριν από τα γράμματα, ζωγραφίσει έναν ήλιο
πάνω στην πλάκα μου. Με θυμάται στη μυγδαλιά.
Με θυμάται να κάθομαι ανάμεσα στ’ άγρια λουλούδια,
να κοιτάζω μια πάνω, μια κάτω, μέσα στο φως.
Με φέρνει σιμότερα. Θαρρείς πως με βλέπει
να στέκομαι αντίκρυ της. Παίζουν τα δάκτυλα.
Τα χείλη της μοιάζουν σαν έτοιμα να μιλήσουν.
Σχεδόν με ρωτούν.
«Δεν άλλαξε τίποτα».
Το φεγγάρι είναι όμορφο. Στο μάκρος του δρόμου,
κάθε χρόνο, οι ροδιές, ανάβουν τα κόκκινα
ωραία φωτάκια τους σαν να ‘ναι να ’ρθεις.
Κι η γης βγάζει χλόη, να πατούν μαλακά,
οι άνθρωποι που έρχονται. Αλλά εσύ,
όλο σκέφτεσαι. «Γιε μου, γιατί;»

Επίμετρο: Καιρό, είχα να σκύψω στη, στην ζεστή Ποίηση του αγαπημένου μου Νικηφόρου Βρεττάκου! Μείζων ποιητής και μείζων άνθρωπος! Η Δημιουργία του διήλθε όλους τους «Ιστορικούς Στεναγμούς» του εικοστού Ελληνικού αιώνα, κι ο ίδιος άφησε ίχνος βαθύ! Τυχαία «βρήκα» το απόσπασμα, σε ποιητική συλλογή, από διαφορετικούς άγνωστους κυρίως και ελάσσονες ποιητές, με θαυμάσιους στίχους ωστόσο!
Όμως, κι άλλοι μεγάλοι ποιητές μας, κοσμούν τις σελίδες αυτού του βιβλίου· Ρίτσος, Ελύτης, Ρώτας, Χριστοδούλου, Μητροπούλου, αλλά και στιχουργοί εξαίρετοι, Γκάτσος, Καμπανέλλης, Τριπολίτης και άλλοι…

Μια ωραία δουλειά διακοσίων σελίδων, ένα ενδιαφέρον βοήθημα, που μου χάρισε πριν από χρόνια ο φίλος εκπαιδευτικός Μηνάς Παπαδάκης, στο Ηράκλειο.
«Εκπρόθεσμα» ίσως, μια Τρυφερότητα στη Μάνα, οφειλόμενη, δροσερή και με το εύρος των περισσοτέρων της μιας αναγνώσεων, του στίχου του μεγάλου μας ποιητή.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες