Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2021

«Σε αφορά»

«Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα».
Αλμπερτ Αινστάϊν

Τί είναι μεγάλο και τί είναι μικρό; Τί είναι σημαντικό και τί ασήμαντο; Κοιτάξτε γύρω σας, πάρτε μια θέση σε ό τι συμβαίνει, πείτε τη γνώμη σας, επαινέσετε το καλό, αλλά πολεμήστε το κακό γιατί όσο μικρό κι αν είναι, είναι κακό. Προσπαθήστε να διορθώσετε, να βοηθήσετε, να γίνετε κομμάτι αυτού που έτσι κι αλλιώς είστε, δηλαδή του κόσμου. Μέσα στην κοινωνία και στο περιβάλλον που ζούμε, κινούμαστε, εργαζόμαστε και θεωρούμε δικό μας, θα πρέπει να μας αφορούν όλα. Όλα εκείνα που διαδραματίζονται γύρω μας, κοντά μας ή μακριά μας πρέπει να είναι και δικό μας πρόβλημα. Είμαστε μέρος μιας ολότητας και αντιμετωπίζοντας έτσι τη ζωή μας, προσπαθώντας να βρούμε λύση στα προβλήματα του διπλανού μας, αγωνιώντας και κατανοώντας τις ανησυχίες του, υποστηρίζοντας τον, είναι σα να βοηθάμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Η απομόνωση, η αδιαφορία, η έλλειψη συμπάθειας και ουσιαστικής συμπαράστασης στους ανθρώπους γύρω μας, είναι ελλείψεις δικές μας. Επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους άλλους για ό τι συμβαίνει γύρω μας, είναι σα να αποκόπτουμε τον εαυτό μας από το κοινωνικό σύνολο, σα να λέμε ότι είμαστε μέρος του μόνο όταν εξυπηρετεί το συμφέρον μας και όταν δεν μας δυσκολεύει. Έτσι για όλα τα καλά είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι και σύμφωνοι, ενώ για όλα τα κακώς κείμενα είναι υπεύθυνοι όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς. Και έτσι προχωρούμε στη ζωή και έτσι μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και με τις πράξεις μας τους δείχνουμε να είναι απόντες σε όλα τα μικρά και τα μεγάλα που διαδραματίζονται γύρω τους και όταν χρειαστεί να κατηγορούν τον διπλανό τους για όλα τα άσχημα αυτού του κόσμου. Η ατομική μας ευθύνη είναι τοποθετημένη σε μια άκρη και ίσως δεν την ακουμπήσουμε ποτέ στη ζωή μας. Η πολιτική όταν δεν μας εξυπηρετεί δε μας αφορά. Η ασχήμια, η αθλιότητα, η πείνα, τα ναρκωτικά, τα όπλα, η παιδεραστία, η ανηθικότητα, όλα αυτά εάν δεν κτυπήσουν τη δική μας πόρτα δεν μας ενδιαφέρουν. Όμως, η σιγουριά της ασφάλειας, η ψευδαίσθηση της ησυχίας, η ικανοποίηση του ότι δε συνέβη σε εμάς, δεν είναι παρά μια στοχευμένη κακοποίηση της ανθρώπινης φύσης μας. Αποφεύγουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις για να τις διευθετήσουν ή να τις υποστούν οι άλλοι. Αποφεύγουμε να πάρουμε μέρος και θέση στα προβλήματα και απαιτούμε να λυθούν από τους άλλους κατηγορώντας και αναθεματίζοντας τα πάντα και τους πάντες εκτός από τον εαυτό μας. Αποφεύγουμε τις ευθύνες μας και δεν ξέρουμε ότι έτσι δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις συνέπειες των. Κανέναν δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε γιατί έκανε λίγα, πολλά ή τίποτε, σε κανέναν δεν μπορούμε να ρίξουμε την ευθύνη αυτών που δε γίνονται η γίνονται λάθος αλλά πολύ περισσότερο στον εαυτό μας. Η ευθύνη και η ανάληψη της, η αγάπη για την ευθύνη μόνο μπορεί να σώσει τον κόσμο, γιατί δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο για αυτό που κάνουμε αλλά περισσότερο για αυτό που δεν κάνουμε. Τις απαιτήσεις που έχουμε για τους άλλους πρέπει πρώτα να τις έχουμε για τον εαυτό μας. Η φθορά αρχίζει όταν θεωρούμε ότι σημαντικά είναι μόνο τα μεγάλα πράγματα και δεν παίρνουμε στα σοβαρά τα μικρά.

1 Comment

  1. Ένα εξαιρετικό και πλήρες δοκίμιο αληθινής ανθρώπινης κοινωνίας, άκρως επίκαιρο. Από τα πιο επίκαιρα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στα “Χ.Ν.” Σας συγχαίρουμε κι ευχαριστούμε για την κοινωνική σας προσφορά για μια κοινωνία μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας του Χριστού. Τα καλύτερα με καλή υγεία και συνέχιση του δημιουργικού σας έργου. Με εκτίμηση Γιώργος Καραγεωργίου, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος ΧΑΝΙΑ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες