Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου, 2020

Ριζίτικο

Μάνα πολλά μαλώνεις με κι εγώ θα φύγω θέλω
ε, ναι, να φύγω θέλεις, να πάω μάνα μου στα μακριά
κι εις τον αλάργο κόσμο, να κάμεις μήνες να με δεις
χρόνους να μ’ ανταμώσεις. Να ‘ρθούνε μάνα μου
οι γι Αποκριές και τω Βαγιών οι σκόλες,
να πάεις μάνα μου εις την εκκλησιά να κάνεις το σταυρό σου.
Θα δεις μανάδες με τσι γιους, γυναίκες με τους άντρες
και τότεσας θα θυμηθείς, θ’ αναστενάξεις και θα πεις
πως έχεις γιο στα ξένα, μάνα μου ένα γιο στα ξένα.

Μαντινάδες (από τους παλιούς) παλιές
Μποδίζω την αγάπη μας και μπόδιο είναι η φτώχεια
που με μποδίζει πάντοτε, συχνά τα πρωτοβρόχια.

Οτι κι αν φάω βλάφτηκε κι ότι κι αν πιω χαλάμε
τση προβατίνας το μερί ευρέθηκε φελάμε.

Εις του σπιτιού σου την αυλή μια λεμονιά ανθισμένη
τα λόγια σου δεν τα ‘κουσα σ’ όλη την Οικουμένη.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες