Τρίτη, 13 Απριλίου, 2021

Πολύκροτη και βορβορώδης

Ι. -ΟΛΗ η χώρα, βυθισμένη σε μια από τις σκοτεινότερες υποθέσεις με βαρύτατες καταγγελίες σεξουαλικών παρενοχλήσεων και κακοποιήσεων, μας ξαναφέρνει λίγο-πολύ στη μνήμη τους πρώτους στίχους από το ποίημα “Εστιάδες” του Ιωάννη Γρυπάρη (1870-1942):

«Βαθιά άκραχτα μεσάνυχτα, τρισκότεινοι ουρανοί
πάν’ απ’ την Πολιτεία την κοιμισμένη·
κι’ έξαφνα σέρνει του κακού το πνεύμα μια φωνή,
τρόμου φωνή -κι’ όλοι πετιούνται αλαλιασμένοι. (…)».

ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ αυξανόμενες καταιγιστικές αποκαλύψεις -πιθανόν διογκωμένες κι από τα ΜΜΕ- παρουσιάζουν “τέρατα και σημεία” που κανένας δεν φανταζόταν ότι θα είχαν τέτοια έκταση, διαστροφή και βία στον κατά τα άλλα “ιερό” χώρο του θεάτρου.

ΒΕΒΑΙΑ, δεν υπάρχει -νομίζουμε- πολίτης που να πιστεύει πως η εξέλιξη ενός ηθοποιού είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Ότι πιο απλά δεν πρέπει να “πουλήσει την ψυχή” και το σώμα του εδώ κι εκεί! Κι όλοι υποψιαζόμασταν ότι πάντα “κάτι τρέχει” πίσω από τις κουίντες, μέσα στα καμαρίνια, στα γραφεία ή στα σπίτια θεατρικών επιχειρηματιών, διευθυντών, θιασαρχών κ.λπ. Στις περίφημες “δήθεν” audition.

ΙΙ. ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ τώρα η Πολιτεία έδειχνε να είναι “κοιμισμένη”, ή να σιωπά με σκανδαλώδη τρόπο στα καταγγελόμενα. Καμιά φορά και να τα καλύπτει! Όμως από το 2010 και όσο η κα Διαμαντοπούλου Άννα ήταν επίτροπος στην Ε.Ε., με το νόμο 3896/2010 που ισχύει σήμερα, ως σεξουαλική παρενόχληση ορίζεται «οποιαδήποτε μορφή ανεπιθύμητης λεκτικής, ψυχολογικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα την προσβολή της προσωπικότητας ενός προσώπου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωντικού ή επιθετικού περιβάλλοντος γύρω από αυτό».

ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Δικαιοσύνη έχει σήμερα το απαραίτητο νομικό πλαίσιο της Ε.Ε., ώστε να δράσει όχι μόνο σύννομα αλλά ικανοποιώντας και το κοινό περί δίκαιης τιμωρίας αίσθημα κατά των καταχραστών της θέσης τους: σε οποιαδήποτε θέση ευθύνης κι αν βρίσκονται.

ΟΜΩΣ, η υπόθεση Δ. Λιγνάδη οφείλει να συνεγείρει τους νομοθέτες σχετικά με τους βιασμούς ανηλίκων -και όχι μόνο. Θα πρέπει εφεξής μια τέτοια πράξη να επισύρει την αυστηρότερη ποινή που μπορεί να φθάνει μέχρι ισόβια! Επιπλέον πρέπει οπωσδήποτε να επιμηκυνθεί ο χρόνος παραγραφής σεξουαλικών εγκλημάτων. Ειδικότερα για τα ανήλικα άτομα, ο χρόνος παραγραφής να αρχίζει από την ενηλικίωσή τους.

ΑΣ μη λησμονούμε ότι, πριν περίπου 20 χρόνια, σε κάποια πολυετή ευρωπαϊκή έρευνα με θέμα τη σεξουαλική παρενόχληση (Άννα Διαμαντοπούλου), αποδείχθηκε ότι το 40% με 50% των γυναικών και το 10% των ανδρών είχαν υποστεί τουλάχιστον μία φορά σεξουαλική παρενόχληση, με δραματικές μάλιστα επιπτώσεις στη ζωή τους.

ΙΙΙ.- ΤΩΡΑ στη χώρα μας, μετά τη θαρραλέα αποκάλυψη/προπομπό της Σοφίας Μπεκατώρου, “έσπασε το φράγμα σιωπής” των θυμάτων, και αυτό που εθεωρείτο άλλοτε ιδιωτικη ύπόθεση -χάρη στο fb ή twitter, τα ΜΜΕ και τον Τύπο- ταρακουνά συθέμελα όλη την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο. Γίνεται δημόσιο θέμα, δημόσια κριτική, δημόσια απαίτηση.

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως είναι καιρός, ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική παρενόχληση, βιασμοί ανηλίκων κ.ά., να βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ώστε και τα θύματα να βρίσκουν δικαίωση και οι θύτες να τιμωρούνται αυστηρότατα. Καιρός να περάσουμε σε άλλου είδους κοινωνίες, πιο “ομιλητικές”, πιο πολιτισμένες, πιο δίκαιες, πιο αυστηρές, πιο ελεύθερες.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες