Τρίτη, 15 Ιουνίου, 2021

Πάμε με τον Μάιο…

Πάμε με τον Μάιο! Με τον πέμπτο μήνα του χρόνου, που ήρθε και μας βρήκε πριν από εφτά μέρες μέσα σ’ ένα κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας ότι παραδίδοντας τα κλειδιά στον Ιούνιο, θα ‘χει δει για τα καλά την πόρτα εξόδου ο καταραμένος ιός. Με τον Μάιο του Αναστάντος Χριστού, τον Μάιο των λουλουδιών, τον Μάιο των νεκρών, τον Μάιο των αγώνων της εργατικής τάξης για ένα καλύτερο αύριο. Με τον Μάη που κατά Παντελή Θαλασσινό, εκτός των άλλων «είναι μια φωτιά μια φλόγα μαγεμένη/ έχει τη μέρα αγκαλιά τη νύχτα ερωμένη/ έχει και ήλιο κυνηγό που ξέρει από σημάδι/ να βρίσκει αυτόν που έριξε τα μάγια στο πηγάδι».

Πάμε με τον Μάιο που οι Ρωμαίοι τον ονόμαζαν Majus γιατί ήταν αφιερωμένος στους Majores, τους προγόνους τους. Με τον “Ανοιξιάτη”, τον “Λούλουδο”, ή “Πράσινο”, τον “Φουσκοδέντρη”, τον “Τριανταφυλλά” και τον “Κερασάρη” για τους Έλληνες μέχρι πριν λίγα χρόνια, μήνα. Με τον μήνα που η βλάστηση είναι στην καλύτερή της ώρα, που η καλοκαιρία σταθεροποιείται, αλλά και κάποιες χρονιές εκεί «στου Μαγιού τις δεκοχτώ,/ η πέρδικα ψοφά στ’ αυγό». Με τον γελαστό, τον γεμάτο λουλούδια και μυρωδιές, μήνα που ωστόσο, επειδή είναι μήνας των νεκρών, έχει πολλές κακές ώρες και γι’ αυτό ο κόσμος, όπως η λαογραφία “προστάζει” πρέπει να φυλάγεται και προπαντός να μην… παντρεύεται. «Ο γάμος ο μαγιάτικος πολλά κακαποδούδει», έχει αποφανθεί.

Πάμε με τον Μάιο των Αγίων του. Με τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον Άγιο της Αγάπης, που γιορτάζει αύριο (τι πανηγύρι κι αυτό στη Γράσα του Νίππους!) και με τους ιδιαίτερα δημοφιλείς στον λαό μας Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη που γιορτάζουν την 21η μέρα του. Και βέβαια, έχοντας κατά νου τους ποταμούς των αιμάτων που έχυσαν οι εργαζόμενοι στους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο, μέρα Πρωτομαγιάς. Στο αίμα των εργατών του Σικάγου που ξεσηκώθηκαν το 1880 με το και σήμερα επίκαιρο μήνυμα: «Οκτώ ώρες δουλειάς, οκτώ ώρες ανάπαυσης, οκτώ ώρες ύπνο». Στο αίμα των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης, που αποτέλεσαν την έμπνευση για να γράψει ο Γιάννης Ρίτσος τον “Επιτάφιο”. Στο αίμα των 200 Ελλήνων Πατριωτών που εκτελέστηκαν απ’ τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, στην Καισαριανή το 1944. Μην ξεχνώντας σε καμιά περίπτωση τον Αλέξανδρο Παναγούλη, που βρέθηκε νεκρός από “τροχαίο” την Πρωτομαγιά του 1976. Τον Ωραίο Έλληνα που έγραψε με το αίμα του στις φυλακές της Χούντας των Συνταγματαρχών το «θα νικήσω, γιατί δεν μπορώ να νικηθώ».

Πάμε με τον Μάιο των ποιητών. Με την “Πρωτομαγιά” του Οδυσσέα Ελύτη (από το “Ημερολόγιο ενός αθέατου Απρίλη”) για παράδειγμα: «Πιάνω την άνοιξη με προσοχή και την ανοίγω:/ Με χτυπάει μια ζέστη αραχνοΰφαντη/ ένα μπλε που μυρίζει ανάσα πεταλούδας/ οι αστερισμοί της μαργαρίτας όλοι, αλλά/ και πολλά σερνόμενα ή πετούμενα/ ζουζούνια, φίδια, σαύρες, κάμπιες και άλλα/ τέρατα παρδαλά με κεραίες συρμάτινες/ λέπια χρυσά λαμέ και πούλιες κόκκινες// θα ‘λεγες, έτοιμα όλα τους να παν/ στο χορό των μεταμφιεσμένων του Άδη». Και βέβαια με τον Μάη του Γιάννη Τσαρούχη…

Κορωνοϊκά… στα πεταχτά

Ένα τηλέφωνο και η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη πάντα έτοιμη. Θεού δώρο, η ικανότητά της στις μαντινάδες. Χαράς ευαγγέλια οι σημερινές, με συμβουλές ωστόσο: «Άνοιξε η εστίαση, ένα καφέ θα πιούμε/ όμως δεν χαλαρώνουμε, απόσταση κρατούμε», μας λέει στην πρώτη. «Τα ζάλα μας προσεκτικά να μην παρεκτραπούμε/ στα χέρια αντισηπτικό, τη μάσκα μας φορούμε», συνεχίζει… ακάθεκτη στην δεύτερη. Για να δώσει, όπως το συνηθίζει… τα ρέστα της στην τρίτη: «Κρεμάω σκόρδα στον λαιμό, στην πόρτα σαν πορίζω/ δεν πλησιάζει κορωνιός ανέμελη (ος) σφυρίζω».

Όντως «ανάσα ελευθερίας», όπως γράφετε στο κύριο άρθρο στην πρώτη σελίδα των “Χανιώτικων νέων”, κύριε διευθυντά, το άνοιγμα της εστίασης. Και σε άλλες ανάσες ελευθερίας με το καλό!

«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,/ να εύχεσαι να ‘ναι υγιής ο δρόμος,/ γεμάτος μάσκες, γεμάτος αντισηπτικά.// Τους συναχωμένους και τους βραχνιασμένους,/ τον θυμωμένο τον γιατρό μη φοβάσαι,/ τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,/ αν μένει η σκέψεις σου υψηλή αν κοινωνήσεις/ τότε ο ιός το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει». Έτσι, σύμφωνα με τον ιστότοπο (https://provocateur.gr) θα έγραφε το ποίημα “Ιθάκη” ο… Κ.Π. Καβάφης, αν ζούσε στην περίοδο της πρώτης καραντίνας…

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες