Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου, 2021

Ο ανενεργός πολίτης

Δεν πρόκειται να διδαχθεί κανείς από τις καταστροφικές πυρκαγιές του φετινού καλοκαιριού. Κι αυτό, καθώς δεν υπάρχει διάθεση αυτοοργάνωσης στους πολίτες που θα πρέπει να ξεκινήσουν από τους Δήμους και τις Κοινότητες που διαμένουν μία σοβαρή και ακηδεμόνευτη καμπάνια για την σωτηρία του περιβάλλοντος, σε μία χώρα που αυτό κακοποιείται συστηματικά και μάλιστα υπό καθεστώς ατιμωρησίας.

Δεν πρόκειται κανένας να πάρει την πρωτοβουλία να εκτεθεί δημόσια, όχι μόνο από φόβο μην αποτύχει αλλά επειδή το ατομικό συμφέρον κυριαρχεί στις καθημερινές δοσοληψίες και συναλλαγές. Είναι δε τέτοια η συχνότητα των εγωπαθών συμπεριφορών που το μόνο που απομένει, είναι να παρακολουθεί κανείς απλά και μόνο τα τεκταινόμενα χωρίς καμία διάθεση περαιτέρω παρέμβασης.

Αν οι άνθρωποι δεν αυτονομηθούν – και την αυτονομία δεν πρέπει να την συνδέει κανείς με την αυτοεξέλιξη παρά με την αυτοκυριαρχία που μελλοντικά θα οδηγήσει στην συναπόφαση – αν δεν αποφασίσουν πως επιτέλους πρέπει να πάψουν να σιωπούν κρυμμένοι επιδεικτικά πίσω από τον εαυτό τους, τότε αργά ή γρήγορα θα επέλθει η οριστική ήττα. Και ηττημένος πολίτης είναι ο ανενεργός πολίτης.

1 Comment

  1. Αγαπητέ, κ. Φίλιππε Ζάχαρη, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το λιτό και μεστό υψηλών νοημάτων σωστής ανθρώπινης συμπεριφοράς άρθρο σας κι επιτρέψτε με να συμπληρώσω κάτι που διαφεύγει κι από τους ειδικούς επιστήμονες των Κοινωνικών Επιστημών και είναι βέβαια η μικρή αλλά “κάκιστη” πτυχή του εν γένει χαρακτήρα του Έλληνα πολίτη και οφείλεται στην μακραίωνη και ομοιόμορφη άσκηση ιδιαίτερης συμπεριφοράς του, από της Βυζαντινής ακόμη εποχής κι ως το τέλος της Οθωμανικής κυριαρχίας, για την ανάγκη επιβίωσης του και της δύστυχης οικογενείας του, της ηθικής προστασίας ιδιαιτέρως των ανήλικων κοριτσιών, της οικογενειακής και προσωπικής αξιοπρέπειας και, βέβαια, της Πίστης στον Θεάνθρωπο Χριστό και την Παράδοση κ.λ.π. , με νομοτελειακή συνέπεια την διαμόρφωση ανθρώπινης απαράδεκτης συμπεριφοράς, που στις Κοινωνικές Επιστήμες λέγεται “Ιδιοτελής Ουδετερότητα”, που πάει να πει: “Να τα ‘χουμε καλά με όλους και με όλα -όπως το αναφέρατε στο άρθρο σας- και βέβαια στον Νομικό και Δικαστικό κόσμο σημαίνει την ΑΔΙΚΙΑ κι αυτή περαιτέρω σημαίνει “Έλλειψη Ευθύνης”, με τρομακτικά αποτελέσματα -που τα βλέπουμε και τα βιώνουμε καθημερινώς- στην κοινωνική σύγχρονη πραγματικότητα. Είναι ένα μέγα πρόβλημα που περνά “ντούκου” και κανένας ειδικός επιστήμων δεν τολμά να καταπιαστεί: ίσως, γιατί όλοι κατατρυχόμαστε απ’ αυτήν την “κάκιστη” πτυχή του χαρακτήρα μας και δεν το “διαισθανόμαστε”. Για το θέμα , θα χρειαζόταν να γραφούν τόμοι και τόμοι βιβλίων, αλλά επί του παρόντος ας αρκεστούμε στο άρθρο σας και τα λίγα σχόλια μου. Να είστε καλά και τα άρθρα σας πάντα επίκαιρα απεικονίζουν την κοινωνική πολυπλοκότητα. Και το πρόβλημα έγκειται στη μεγάλη, την ανυπέρβλητη δυσκολία να εξαλειφθεί η ανωτέρω “Ιδιοτελής Ουδετερότητα” που, είπαμε ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ στην ΜΑΚΡΑΙΩΝΗ και ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΗ άσκηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς των αλλοτινών δύσκολων κι απάνθρωπων συνθηκών από την βαρβαρική επικυριαρχία τόσων αιώνων, και συνακόλουθα χρειάζεται πολύς χρόνος και πολύ, μπόλικο νερό να πέσει στον κοινωνικό μύλο του Ελληνικού ανθρώπινου γένους: Και, βέβαια, θα χρειαστεί μια ριζοσπαστική και μακραίωνη ΥΠΑΡΚΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ εμάς των ανθρώπων. Με εκτίμηση και φιλική αγάπη Γιώργος Καραγεωργίου, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος, οικονομολόγος ΧΑΝΙΑ

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα