Κυριακή, 1 Νοεμβρίου, 2020

Νιαουρίσματα

Oταν ξεσπά μια μεγάλη κρίση είτε στο προσφυγικό, είτε στην κοινωνία ή στην οικονομία, δε καλούνται να τη διαχειριστούν οι καθηγητές ή οι εθελοντές του ανθρωπιστικού μελό.
Καλούνται να τη διαχειριστούν οι πολιτικοί μαζί με τις υπηρεσίες και τα θεσμικά εργαλεία που διαθέτουν. Kατανοητό;
Oχι από όλους, γιατί πρέπει πρώτα να τελειώσει άλλη μια θεατρική παράσταση, να γράψουν με ανέξοδες κραυγές τα αίσχη τους στα social media, να τα διαβάζει ο διαδικτυακός περίγυρος, να αφιονίζεται και μετά όταν σιγήσουν τα βλακώδη πάθη, να δώσουν λύση οι πολιτικοί της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.
Κατά καιρούς και περιόδους, αυτές οι τσιρίδες από τις “ψιψίνες”, συμβαίνει και αλλού στην Ευρώπη και στον πλανήτη. Κοινή γαρ η μοίρα των θνητών. Γιούχου.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες