Κυριακή, 25 Ιουλίου, 2021

Κάποτε στη Ρουάντα

Η μακάβρια ανακάλυψη ομαδικού τάφου 215 παιδιών σ’ ένα κτήριο που λειτουργούσε ως σχολείο “Ενσωμάτωσης των ιθαγενών” στον Καναδά, χαρακτηρίζεται ως “μαύρη στιγμή” για την ιστορία της Ρουάντα, μικρής χώρας της Κεντροανατολικής Αφρικής. Αποτέλεσμα, ομάδα ιθαγενών στον Καναδά να ζητήσει ευρεία έρευνα και ο Τριντό να δηλώσει ότι «ως πρωθυπουργός απογοητεύομαι από την επαίσχυντη πολιτική, που έκλεψε τα παιδιά των γηγενών από τις κοινότητες τους».

Υπάρχει και προηγούμενο γενοκτονικού φαινομένου στη Ρουάντα. Ήταν αποικιοκρατία αρχικά των Γερμανών και κατόπιν των Βέλγων από τους οποίους οποίους ανεξαρτητοποιήθηκε το 1962. Ο πληθυσμός της, εξ οκτώ εκατομμυρίων περίπου, αποτελείται από τρεις φυλές, τους Χούτου, Τούτσι και τους Τούα. Οι εθνοτικές διακρίσεις καλά κρατούν σ’ όλο τον κόσμο ακόμα και στη Ρουάντα. Οι προκαταλήψεις και οι συμπεριφορές εναντίον των μειονοτήτων είναι πηγή απαράδεκτων και αντιδημοκρατικών ενεργειών.

Μεταξύ Απριλίου και Ιουλίου 1994 ξέσπασε εμφύλια σύρραξη μετά από πτώση αεροπλάνου, που σκοτώθηκε μεταξύ των επιβατών και ο πρόεδρος της Χώρας Χαμπιαριμάνα. Η φυλή Τουά ξεχύθηκε στους δρόμους και σκότωνε όσους στις ταυτότητες γράφονταν Τούτσι. Γέροι και παιδιά έπεσαν θύματα θηριωδίας και οι γυναίκες θύματα ομαδικών βιασμών. Οι νεκροί υπολογίστηκαν πάνω από 500.000. Άνοιξαν τις φυλακές και βγήκαν έξω όλοι που ασθενούσαν από HIV/AIDS. Ο Ο.Η.Ε. κι αυτή τη φορά απεδείχθη κατώτερος των περιστάσεων. Στη συνέχεια έγιναν εκλογές όπου ο Πολ Καγκάμε πήρε το 99% της λαϊκής εντολής και ανέλαβε τη διοίκηση της Ρουάντα.

Ο ρόλος της Γαλλίας για τη γενοκτονία των Τούτσι στη Ρουάντα ήταν ένα θέμα που οδήγησε στη διάρρηξη των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών, κατόπιν έκθεσης ιστορικών, στην οποία αναφέρεται σε “βαριές και συντριπτικές ευθύνες της Γαλλίας”, καθόσον την περίοδο εκείνη η κυβέρνηση της Ρουάντα των Χούτου, υποστηριζόταν τότε από τον πρόεδρο Μιτεράν. Ο Εμανουέλ Μακρόν κατά την επίσημη επίσκεψη του (28 Μαΐου 2021) στη Ρουάντα, για την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών, μετά από εντάσεις 25 χρόνων, σε ομιλία του μπροστά στο μνημείο της γενοκτονίας στην πρωτεύουσα Κιγκάλι, αναγνώρισε εμμέσως μερίδιο ευθυνών της Γαλλίας για τα δεινά της χώρας λέγοντας: «Στέκομαι με ταπεινότητα και σεβασμό στο πλευρό σας σήμερα και αναγνωρίζω τις ευθύνες μας».
Ανάλογη στάση με τον Μακρόν τηρήθηκε και από τον Καναδό πρωθυπουργό Τριντό μετά την ανακάλυψη του ομαδικού τάφου, ο οποίος με άλλες πολιτικές δυνάμεις ανέφερε ότι «η ανακάλυψη των σορών αποκαλύπτει ένα επαίσχυντο κεφάλαιο της ιστορίας της χώρας». Δεσμεύτηκε να προσφέρει βοήθεια, αλλά όταν ρωτήθηκε τι θα έκανε η κυβέρνηση, δεν έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις.

Μήπως μ’ αυτή την έκφραση έμμεσης μεταμέλειας επιχειρείται η διόρθωση ιστορικών λαθών και επιβάλλεται να τους μιμηθούν όσοι άλλοι υπέπεσαν σε εσκεμμένες αγριότητες γενοκτονιών; Όχι μόνο να ζητήσουν, αλλά να εκλιπαρήσουν παγκόσμια συγγνώμη; Αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο σε πολιτισμένες λαούς και όχι σε χαμηλού επιπέδου συμπεριφορές τριτοκοσμικών χωρών!

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες