Τετάρτη, 16 Ιουνίου, 2021

Η τελευταία θύμηση

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Αλτσχάιμερ

Χαρά, δεκατετράχρονη παιδούλα,
γλυκιά, καλοσυνάτη, ζωηρούλα.
Ερχόσουν στο χωριό απ΄την Αθήνα,
το θέρος, στη γιαγιά σου τη Βαρδίνα.
Κι εγώ ΄μουν ο Βασίλης , γείτονάς σου
που’ χ΄ακριβώς τα χρόνια τα δικά σου.
Τα δάση του χωριού ήταν δικά μας,
στ΄ ατέλειωτα παιγνίδια  τα κρυφτά μας
που πάντα με ξεγέλαγες κυρία….
Συ φώναζες το “φτου ξελευτερία”
Εσύ  το ” φτου ξελεφτεριά Βασίλη”
κι ένιωθα σα να μου ΄παιζες σκαμπίλι.
Σαν πέρασαν εξήντα πέντε χρόνια,
και σ΄αναπήρων σ΄είδα πολυθρόνα
με βλέμμα απλανές, μου ειπ΄ο γιός σου
πως τίποτ΄απολύτως δε θυμόσουν.
Όμως! σε λίγο, παιδική μου φίλη
φώναξες: ” Φτου ξελευτεριά Βασίλη”
κι έσβησε της ζωής σου το καντήλι.

 

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες