Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου, 2020

Hθελα να ’μουν κηπουρός

– Καλημέρα…. Καλά είσαι;
– Ποιος είσαι;
– Ποιος είμαι. Δίκιο έχεις. Υπάρχει πάντα, καθημερινά θα έλεγα, η ανάγκη να συστηνόμαστε. Και αυτό συνέβη από τότε που οι άνθρωποι ξεκινήσαμε να…. ΣΤΗΝΟΜΑΣΤΕ.
– Λοιπόν, ποιος είσαι;
– Καλέ μου συνάνθρωπε, ονομάζομαι Μιχαήλ Λαμπαθάκις του Παναγιώτη και της Αννης. Είμαι ζαχαροπλάστης και ενίοτε ΣΕΦ. Δε λέω μάγειρας, γιατί νιώθω ότι υποτιμάω τις δυνατότητες μου. Επίσης είμαι μηχανικός αυτοκινήτων και θεωρούμαι αξιόλογος και στην ξυλογλυπτική. Για πολλά χρόνια ήμουν βοηθός ενός ερευνητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και κατά την περίοδο εκείνη, λειτουργούσα ως ιεροκήρυκας και ψάλτης στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου πάνω από το Θεαγένειο Νοσοκομείο. ΑΑΑ!! Τώρα που είπα Θεαγένειο, δεν ήταν λίγες οι φορές που με κάλεσαν ως εργαλειοδότη στο νοσοκομείο για να βοηθήσω σε κάποια χειρουργεία και θυμάμαι με νοσταλγία που όταν πετύχαινε η επέμβαση στον ασθενή, πήγαινα στο Ντορέ για ποτό όμως κατέληγα να σερβίρω στο BAR μιας και είμαι μεταξύ των άλλων και ένας πολύ πετυχημένος μπάρμαν. Θα ήθελα να πω επίσης πως ως βρεφονηπιοκόμος έχω πολύ θετικά αποτελέσματα και κάποτε μία κυρία 80 και πλέον ετών ήθελε να μου γράψει, να μου κληροδοτήσει έναν Βρεφονηπιακό Σταθμό που διατηρούσε λέγοντας μου ότι, στα χέρια μου θα έβρισκε η δημιουργία της, προκοπή. Μιας και λέω στα χέρια μου, θα ήθελα να γνωρίζεις ότι έχω χτίσει μόνος μου δύο σπίτια και ένα εξοχικό με μία μικρή εκκλησία μέσα. Τα χέρια μου πιάνουν…
Εχω αντίληψη. Είμαι και δεν το λέω με έπαρση, απίστευτος… Φτύσε με. Φτύσε με.
– Σε Φτύνω μη φοβάσαι.
– Αχ είπες μη φοβάσαι και θα ήταν παράλειψη μου να μη σε ενημερώσω ότι έχω εκπαίδευση ως bodyguard αλλά, μη σε εκπλήξω, ακόμα και ως μίμος. Ξέρω επίσης να κάνω τη φωνή του Καραγκιόζη…
– Oχι μόνο τη φωνή…
– Τι εννοείς;
– Τίποτε συνέχισε.
– Δεν έχω να πω άλλα, εκτός κι αν συμπεριλάβω στη σύσταση μου το ότι έχω διαπρέψει επίσης, σε χρηματιστηριακή εταιρεία ως χρηματιστηριακός σύμβουλος και φυσικά ως γεωπόνος μιας και έχω διευθετήσει αρκετούς χώρους νεκροταφείων σε επίπεδο πρασίνου και περιβάλλοντος χώρου γύρω από τάφους.
– Μου κάνεις πλάκα;
– Oχι. Αφού την ιστορία αυτή την έχω κάνει και θεατρικό, το οποίο έχω σκηνοθετήσει και φυσικά κράτησα τον πρωταγωνιστικό ρόλο για μένα. Αυτά.
– Μα καλά, δημοσιογράφος δεν είσαι;
– Αυτό είναι μία μεγάλη αλήθεια για την οποία όμως θα σου μιλήσω μία άλλη φορά.
– Oπως νομίζεις.
– Όχι όπως νομίζω, αλλά όπως θα σε πείσω ΤΕΛΙΚΑ.

Υ.Γ
Ο διάλογος δεν είναι φαντασιακός, είναι το ρεζουμέ πολλών παρόμοιων διαλόγων. Μόλις δε έβαλα την τελευταία τελεία, θυμήθηκα έναν από τους δασκάλους μου που μου έλεγε στα νιάτα μου τα αγύριστα: «Παιδί μου μην ξεχνάς ποτέ, ότι πολιτικοί, δήμαρχοι και δημοσιογράφοι έχουν ένα ΚΟΙΝΟ… Το ΙΔΙΟ…»

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες