Σάββατο, 24 Οκτωβρίου, 2020

H αλεπού των γηπέδων

Κύριε διευθυντά,
πάλι τα “ΧΝ” είναι η αφορμή γι’ αυτή την επιστολή. Στο φύλλο της 16/3 και στις σελίδες 28-29 το ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες με αφορμή τις τελευταίες στιγμές του μέγιστου Εθνάρχη μας Ελευθερίου Βενιζέλου. Ημουν κι εγώ κάπου εκεί μικρό παιδί τότε. Ολα είναι ιστορικά ντοκουμέντα για τους νεότερους αλλά και τους επερχόμενους Ελληνες πόσο μάλλον εμάς τους Χανιώτες, τώρα μάλιστα, και με τα απόλυτα ντοκουμέντα καταγραφής της όλης ζωής του, από τον φίλο Νίκο Παπαδάκη, Γενικό Δ/ντή του Ιδρύματος το οποίο έχει έδρα το σπίτι του στην Χαλέπα, ύστερα από την έμπνευση ενός άλλου μεγάλου του τόπου μας, του μακαριστού Ειρηναίου Γαλανάκη. Προσωπικά με άγγιξαν ψυχικά απόλυτα, άλλα κέντρισαν και τη μνήμη μου για άλλες εποχές και ανθρώπους άγνωστους και ξεχασμένους σήμερα, οι οποίοι στην εποχή τους ήταν ονόματα που γι’ αυτά άλλοι άνθρωποι μέχρι και στην φωτιά μπορούσαν να πέσουν. Σε μια φωτογραφία αναφέρονται δυο ονόματα. Τα ονόματα Γιάννης Βάζος και το όνομα Φίλιππος Κουράντης, παίκτες του Ολυμπιακού, κυρίως στα μέσα της δεκαετίας του 1930, αλλά και μετά τον πόλεμο προς το τέλος της δεκαετίας του 1940.
Ο Γιάννης Βάζος ή όπως τον αποκαλούσαν οι τότε φίλαθλοι “αλεπού των γηπέδων”. Τον Γιάννη Βάζο είχα την τύχη να τον γνωρίσω και σαν “χασάπη” στο μαγαζί του, κοντά στο Πασαλιμάνι στην οδό Φίλωνα. Το όνομα του χασάπικου “Ολυμπιακός”. Το πώς βρέθηκα εκεί και μάλιστα τακτικός πελάτης από την Αθήνα, το Μαράσλειο που ζούσα τότε, είναι μια άλλη ιστορία.
Σήμερα θα σταθώ στην “αλεπού των γηπέδων”. Είναι Πάσχα του 1948. Τότε οι ομάδες που αποτελούσαν το ΠΟΚ όπως το έλεγαν (Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός – ΑΕΚ) μετακαλούσαν ομάδες από την Ευρώπη, κυρίως Αυστρία, Τουρκία, Σουηδία, για μικρά τουρνουά με αφορμή τις γιορτές του Πάσχα και των Χριστουγέννων, με σκοπό να οικονομήσουν ό,τι ήταν δυνατόν αλλά ήταν μετά τον πόλεμο και ήταν αφορμή για επανεκκίνηση της ποδοσφαιρικής λειτουργίας τους και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Ολα τα παιχνίδια γινόντουσαν στη λεωφόρο Αλεξάνδρας (Παναθηναϊκού) όπου εκεί κοντά, κατά κάποιο τρόπο ζούσα, ένα “διψασμένο” για ποδόσφαιρο “χωριατόπαιδο”. Είναι ο αγώνας του Ολυμπιακού με την Σουηδική ομάδα ΑΙΚ. Στον Ολυμπιακό σεντερφόρ είναι ο Βάζος, και στην ΑΙΚ ο σέντερ μπακ ήταν μισό λαιμό και ένα κεφάλι ψηλότερός του.
Που να πάρει κεφάλια ο Βάζος μιας και ο Σουηδός τον είχε από κοντά. Μια, δυο, τρεις και ο Βάζος πάντα από κάτω. Τότε ο Βάζος έγινε βδέλα στον Σουηδό οπότε σε μια σέντρα ο Σουηδός τινάχτηκε για κεφαλιά και ο Βάζος απλά του τράβηξε / κράτησε το παντελονάκι και ο Σουηδός “ξεβρακώθηκε”. Κατεβαίνοντας ο Σουηδός δίδει μια γροθιά στη μούρη του Βάζου. Ο διαιτητής τον βλέπει και αμέσως τον αποβάλλει. Ετσι ο Βάζος απαλλάχτηκε από τον Σουηδό, και όπως θυμάμαι πέτυχε και γκολ στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Ετσι απέδειξε για άλλα μια φορά ότι ο τίτλος “αλεπού των γηπέδων” ήταν πολύ πετυχημένος. Αν γνώριζα τότε ότι ο Βάζος ήταν Βενιζελικός, που ήμουν θαυμαστής του πιο πολύ θα τον εκτιμούσα. Τον Κουράντη δεν τον γνώρισα αλλά όπως έλεγαν φίλοι Πειραιώτες, επρόκειτο για μεγάλο παίκτη. Αυτά για μια εποχή όμορφη στα γήπεδα χωρίς πιστόλια, χωρίς εμφανείς μπράβους, ταμειοταινίες, κουτιά μπύρας και άλλα τέτοια.
Τότε που οι ποδοσφαιριστές έπαιζαν για το κέφι τους και για την ομάδα της οποίας τα χρώματαφορούσαν και οι ομάδες δεν πλήρωναν του κόσμου τα λεφτά για παίκτες, και η μόνη αμοιβή τους ήταν κάτι μικρές αβάντες όπως το προνόμιο του Βιτάλη του Μαθιού του μανάβη μόνιμου τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού να έχει αποκλειστικότητα όταν γινόταν παιχνίδια στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας να βάζει ξύλινα καφάσια στις πλευρές που δεν υπήρχαν εξέδρες (ανατολική και δυτική) και να εισπράττει μια δραχμή στο κάθε καφάσι ή του Μίμη Αποστολόπουλου να έχει αποκλειστικότητα έξω από το “ποδηλατοδρόμιο”, Καραϊσκάκη το λένε σήμερα την κινούμενη ψησταριά του για σουβλάκια πάνω σε παιδικό αμάξι και από κάτω το “πυροτσούβαλο” με κάρβουνα. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν και πρωθυπουργικά ταξίματα το πού θα πάει το πρωτάθλημα τα οποία άνοιγαν την όρεξη κάποιων τρομερών προέδρων. Αυτά με αφορμή μια επετειακή φωτογραφία.
Γιάννης Χατζηδάκης, πρώην δήμαρχος Βάμου

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες