Τετάρτη, 16 Ιουνίου, 2021

Ενας προάγγελος της άνοιξης

Στις πρώτες μέρες του Μάρτη βρέθηκα σε συγγενικό σπίτι στο χωριό. Από την ταράτσα του σπιτιού θαύμαζα τα χιόνια ακριβώς την ώρα που πέταξε τις ακτίνες του ο ήλιος να τα λουστράρει. Κοιτάζοντας το βαθύ πράσινο του κυπαρισσώνα από τη μια και το γλυκό γαλάζιο από πάνω τ’ ουρανού, που συνέθεταν αυτήν την εξαίρετη εικόνα, πέρασε σαν αστραπή από τα μάτια μου ένας απρόσμενος ξεχασμένος επισκέπτης και μπήκε μέσα στο σπίτι. Εκανε πολλά και γρήγορα κυκλικά πετάγματα με την ψαλιδωτή ουρά του μέσα στον μεγάλο καμαρωτό χώρο και έδειξε σαν κάτι να ζητούσε. Το ακολουθούσα με το βλέμμα μου και είδα ότι βγήκε πολύ βιαστικά έξω, αλλά δεν απομακρύνθηκε, κάθισε στο μικρό παραθυράκι στο χαγιάτι και με κοιτούσε κατάματα πολύ λυπημένο. Ηταν ένα μεγάλο χελιδόνι με γαλαζόμαυρες πινελιές στα φτερά που όπως κάθε χρόνο ήρθε κι φέτος και αναζητούσε τη φωλιά του που είχε κτίσει με τέχνη σε σχήμα μισοφέγγαρο και την είχε κολλήσει στη γωνιά της στέγης τόσο τέλεια. Τι κρίμα! Ενα μερεμέτι του μάστορα στην ταράτσα τον ανάγκασε να την πετάξει κάτω, αλλά το παραθυράκι θα μείνει ανοικτό γιατί πιστεύω ότι θα την κτίσει και πάλι τη φωλιά του ο καλός μας επισκέπτης. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες έρχονται στη χώρα μας τα χελιδόνια γι’ αυτό και είναι ο προάγγελος της άνοιξης.
Το πουλί αυτό είναι το κοινό χελιδόνι που ζει στη χώρα μας και ανήκει σε μια ομάδα πουλιών που λέγονται σχιζοραμφή. Εχει ράμφος κοντό και σχισμένο βαθιά ως τα μάτια για να έχει το στόμα του μεγάλο άνοιγμα, να το διευκολύνει καθώς πετά να πιάνει τα έντομα που είναι η βασική του τροφή. Τα φτερά του είναι μεγάλα και μυτερά και η ουρά του μακριά και σχισμένη βαθιά σαν ανοιχτό ψαλίδι. Τη χρησιμοποιεί για τιμόνι και το βοηθά να κάνει πολλές και γρήγορες στροφές.
Η ράχη του έχει χρώμα γαλαζόμαυρο, γυαλιστερό και η κοιλιά του άσπρο. Ζει στα χωριά, τη φωλιά του στη στέγη την κτίζει με λάσπη ανακατεμένη με άχυρα και τη ντύνει από μέσα με τρίχες και πούπουλα. Η θηλυκιά γεννά δυο φορές το καλοκαίρι 4 – 5 άσπρα αβγά και τα κλωσάει 12 – 13 ημέρες. Εχθροί του είναι τα σαρκοφάγα πουλιά και οι γάτες.
Από τη χώρα μας φεύγει τον Σεπτέμβρη, πετά τόσο γρήγορα, ώστε την απόσταση από τα Ν. άκρα της χώρας μας ως τα Β. παράλια της Αφρικής την περνά σε λιγότερο από 12 ώρες και επομένως δεν ταξιδεύει με τη βοήθεια γερανού.
Τα χελιδόνια είναι ωφέλιμα πουλιά γιατί καθαρίζουν τον αέρα από τα βλαβερά έντομα. Παλιά πίστευαν πως ορισμένα μέρη από το σώμα του χελιδονιού θεράπευαν διάφορες αρρώστιες. Ισως γι’ αυτό και οι γιαγιάδες μας τα σεβόταν και μας έλεγαν «τη στιγμή που θα δεις το πρώτο χελιδόνι να σηκωθείς όρθιος και να μείνεις ακίνητος, να σημαδέψεις το χώμα που πατούν τα πόδια σου, να το σκαλίσεις με ένα σκαλιδάκι, θα βρεις ένα καρβουνάκι που θα είναι φυλαχτό για σένα, αλλά και φάρμακο». Στην αρχαία Ελλάδα γύριζαν την 1η του Μάρτη τα παιδιά στα σπίτια τους και τραγουδούσαν τραγούδια για τα χελιδόνια, τα χελιδονίσματα, που φέρνουν τη χαρά για τον ερχομό της Ανοιξης και μάζευαν φιλοδωρήματα. Τραγούδια για τα χελιδόνια τραγουδούν πάντα τα παιδιά. Είναι τόσο αγαπητά αυτά τα πουλιά που όλοι μας μπορούμε να γράψουμε κάτι για τα χελιδόνια:
Καλώς μας ήρθες χελιδόνα
για να διώξεις το χειμώνα
Ολη η γη να πρασινίσει
και λουλούδια να γεμίσει
Ολη η φύση να ξυπνήσει
κι η ζωή χορό να στήσει…

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες