Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου, 2021

Αχ, ειρήνη μου γλυκιά!

Καλό μήνα! Μπήκαμε στον Αύγουστο ή Τρυγητή, τον όγδοο μήνα της χρονιάς, κατά τον οποίο οι πιο πολλοί εξ ημών είθισται να ξεκουράζονται λίγο περισσότερο, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους κατοπινούς μήνες!

Κάθε χρόνο, αρχές Αυγούστου, εδώ και χρόνια, λοιπόν, αφιερώνω κάποιες γραμμές στην ειρήνη. Φέρνω στο νου μου τις τραγωδίες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι στο πέρας του 2ου παγκοσμίου πολέμου (Αύγουστος του 1945) και προσπαθώ να στηλιτεύω την (παρ)αφροσύνη και τα δόλια, πολιτικά και οικονομικά, συμφέροντα που στέκονται πραγματικές αιτίες για έναν πόλεμο στο πέρασμα των χρόνων.

Αχ, ειρήνη μου γλυκιά! Τόσα καλά και ψυχωφελή χαρίζεις στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων και, όμως, πάντοτε βρίσκονται ανόητοι που παίρνουν τα όπλα, για να ικανοποιήσουν τις ματαιοδοξίες τους και να επιβάλουν τα αρρωστημένα “εγώ” τους! Σε κάθε εποχή και κοινωνία, βλέπεις άμυαλους και άπληστους, ιμπεριαλιστές, εθνικιστές, σωβινιστές, ρατσιστές και καπιταλιστές, που δε σε αγαπούν, δε σε τιμούν, αλλά σε καταπατούν και σε κουρελιάζουν συνθλίβοντας, πετρόψυχοι, μικρόνοες και άσπλαχνοι, τα ατομικά και τα κοινωνικά δικαιώματα των γύρω τους ανθρώπων, δίχως κανένα σέβας στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια..

Στο σημερινό μας, λοιπόν, σημείωμα, θα ιδούμε δύο αποσπάσματα από την Αρχαιοελληνική Γραμματεία για την ειρήνη και όσα (δύναται να) προσφέρει αυτή γενναιόδωρη στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων ανά τη γη διαχρονικά.

Θα ξεκινήσουμε από τον διάσημο ρητοροδιδάσκαλο και φιλόσοφο της Αθήνας του 4ου αι. π.Χ. Ισοκράτη και τον λόγο του «Περί Ειρήνης» και το εδάφιο που θα παρουσιάσουμε είναι σε μετάφραση της Μαρίας Γ. Ξανθού: «Θα μας ήταν άραγε αρκετό να κατοχυρώσουμε την ασφάλεια της πόλης, να εξασφαλίσουμε μια ζωή πιο άνετη, να έχουμε μεταξύ μας ομόνοια και τέλος να έχουμε κερδίσει την εκτίμηση των Ελλήνων; Εγώ βέβαια φρονώ πως, αν υπάρχουν αυτά, η πόλη μας θα είναι τελείως ευτυχισμένη. Ο πόλεμος λοιπόν μας έχει στερήσει απ’ όλα όσα ανέφερα προηγουμένως» (“Περί Ειρήνης” Ισοκράτους, 19).

Το επόμενο απόσπασμά μας προέρχεται από τον πασίγνωστο Αθηναίο ιστορικό του 5ου αιώνα, Θουκυδίδη. Σε μετάφραση Έλλης Λαμπρίδη διαβάζουμε: «…σε καιρούς ειρήνης κι όταν υπάρχει σχετική ευημερία, τόσο οι πολιτείες όσο και τα άτομα, είναι πιο καλοπροαίρετοι ο ένας για τον άλλον, επειδή δε φτάνουνε σε απόγνωση από άκρα ανάγκη που δεν τους ήρθε με τη θέλησή τους· ο πόλεμος όμως, που παίρνει ύπουλα κάτω απ’ τα πόδια των ανθρώπων την ευκολία να κερδίζουν το καθημερινό τους, τους διδάσκει την ωμότητα, κι εντείνει την αγανάχτηση των πολλών ανάλογα με την κατάσταση όπου τους φέρνει.”»(Θουκυδίδης, “Ιστορία”, βιβλίο 3ο, κεφάλαιο 82).

Καταλήγω και ένα έχω να σας γράψω και να σας παρακαλέσω: Εάν θέλετε και εσείς όλοι να προκόψει και να ευημερήσει η ανθρωπότητα, διώξτε από τη ζωή σας κάθε πολεμόχαρο και ας αγωνιζόμαστε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας έμπρακτα ενωμένοι όλοι με όλες μας, τις ψυχικές, τις σωματικές και τις πνευματικές, τις δυνάμεις για την ειρήνη και τα αγαθά της…

 

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες