Μουσείο Τυπογραφείας

Yμνος στον Έρωτα

Έρωτα μελιστάλακτε χιλιοτραγουδισμένε
που ένα απαλό σου χάιδεμα μερεύει τα θεριά,
της ηδονής μονάκριβε του πλάστη χαϊδεμένε,
εσύ ‘σαι η χάρη της ζωής και η πιο γλυκιά ομορφιά.

Σ’ όποιας ψυχής το δάκρυ σου τον κήπο της ποτίζει
λογής – λογής μοσχοβολιές αμέτρητες σκορπά
και μια πρωτόγνωρη αυγή θαρρεί γι αυτή ροδίζει
και στα αιθέρια από χαρά σαν άγγελος πετά.

Ότι σκεπάσουν απαλά τ’ αγγελικά φτερά σου
κι ότι τ’ αραχνοΰφαντο μαγνάδι σου τυλίγει
μαγεύεται και δεν μπορεί να ζήσει μακριά σου
ώσπου η ψυχή του μιαν αυγή απ’ το κορμί του φύγει.

Ω! της ζωής ανάσταση και ω! πόθε μαγεμένε
τα πυρωμένα βέλη σου όποια καρδιά τρυπούν
θαρρεί πουλιά στα κλώνια της τραγούδια πως της λένε
κι αηδόνια γλυκοκέλαηδα που τις χαρές υμνούν.

Στη θλίψη βάλσαμο γλυκό γίνεται τ’ άγγιγμά σου
στη μοναξιά η ανάσα σου φως και παρηγοριά
απάγκιο στους ανήμπορους η ολόθερμη αγκαλιά σου
και όσους σ’ έχασαν… γι αυτούς ανάμνηση γλυκιά.

Στο παραπάνω ποίημα απονεμήθηκε το δεύτερο βραβείο σε παγκόσμιο διαγωνισμό ποίησης στις 26/6/2017

2 Σχόλια

  • [Ανδρέας Πετράκης] ~ ~ ~ Απάντηση

    Συχαρητήρια Πανέμορφο

  • [Ανδρέας Πετράκης] ~ ~ ~ Απάντηση

    Συχαρητήρια Πανέμορφο και από αυτό θα διαβάσω λίγο

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.