Μουσείο Τυπογραφείας

«… το μη χείρον…»

Εφτασε στο τέλος της διαδρομής της η “Συμ­φωνία των… Λιμνών”!
Τις επόμενες ημέρες και νύχτες θα προσπα­θούμε να απαλλαγούμε απ’ τους παραλογι­σμούς και τους φόβους, που παγιδευτήκαμε μέσα από τις συζητήσεις στη Βουλή για το Σκοπιανό, να παραδεχθούμε το «μή χείρον» της Συμφωνίας. Η ζωή μας είναι γεμάτη από τέτοια διλήμματα.
Αυτά που συμβαίνουν δεν είναι εκείνα, που ακούσαμε φωτισμένα απ’ τους προβολείς της δη­μοσιότητας, αλλά εκείνα, που εξαφανίζονται στο σκοτάδι. Οι απλοί καταναλωτές των πληρο­φοριών νοιώθουν κατ’ εντολήν τρίτων και για λο­γαριασμό τους τις “κακές λύσεις”. Προαποφα­σισμένα, που θα ‘πρεπε να τα έχουμε απορρίψει ως ανέφικτα, τα κάναμε παραδεκτά εφαρμόζο­ντας το αρχαίο ρητό «Δυοίν κακοίν προκειμένοιν το μη χείρον βελτιστον». Συμβιβαζόμαστε με το κακό, έχουμε μάθει να το επιδιώκουμε στις κά­κιστες καταστάσεις, που τις βαφτίζουμε καλύτερες από κάποιες άλλες κακές, να τους δίνουμε το χει­ροκρότημα για να νοιώθουμε καλύτερα.
Ηρθε ο κ. Τσίπρας με ένα πλειοψηφικό συνο νθύλευμα 153 ψήφων και προσπάθησε να μας πείσει για το «μή χείρον». Το κατάφερε; Μάλλον! Το «μή χείρον» επενέβη ως αλεξικέραυνο δια­λύοντας τα μικρά κόμματα σκορπίζοντάς τα εδώ κι εκεί. Μας μάθανε να ζούμε με το «μή χείρον». Αγνοούμε ότι “ο εχθρός του καλού είναι το κα­λύτερο” και ότι τούτο απέχει παρασάγκας από το «μη χείρον βέλτιστον». Το παράδοξο είναι ότι στο πρώτο έχουμε καλές λύσεις!!
Η ιστορία γελάει μαζί μας και έχει πολλά πρα-δείγματα να δικαιολογεί τη στάση της. Τόσα χρό­νια αναλωνόμαστε με πολιτικά παίγνια, τη βιά­ζαμε, την περιγελούσαμε και την κακοποιούσα­με με τους τηλεκατευθυνόμενους προβοκάτορες.
Επιτρέπουμε στους ουρανοκατέβατους σωτή­ρες να οργιάζουν κατηγορώντας αυτούς που εφάρμοζαν πολιτικές εις βάρος της ανεξαρτησίας των άλλων ως ωμούς παραβάτες των ανθρωπί­νων δικαιωμάτων.
«Ο καθρέφτης των πολιτικών είναι για όλους μα­γικός». Εκεί βλέπουν τον εαυτό τους και εμείς το είδωλό τους εκείνο που αυτοί επιθυμούν να εί­ναι. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν προκαλέσει στον κοινωνικό μας πολιτικό περίγυρο επιτεύγματα που ανήκαν στις “κακές λύσεις”, συνοδευόμενα με το ωχαδερφικό “τσιτάτο”, «τί να κάνουμε, έτσι είναι τα πράγματα». Συμβιβάζονταν πάντοτε με κακές καταστάσεις ή λειτουργούσαν με ξχωριστή λογική, διαφορετική απ’ αυτήν, που υπερίσχυε στον περίγυρό τους. Δεν έμαθαν να επιδιώκουν το καλό αλλά τον συμβιβασμό. Τους κατέθεταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων οι “κακοί” πά­ντοτε κακά, και τους υποχρέωναν, να διαλέξουν ένα απ’ αυτά, το λιγότερο “κακό”.
Η “Συμφωνία των Πρεσπών” θα μπορούσε να ήταν καλύτερη, είναι μία πράξη συμβιβαστική διανθισμένη με το «…μή χείρον…», που ανήκει στις “κακές λύσεις”.
Διόρθωση: Λόγω τυπογραφικού λάθους στο άρ­θρο “Μιθριδατισμός” παραλείφθηκε στην 4ή πα­ράγραφο μετά τή λέξή αρχαίων, ή φράσή “φιλοσό­φων, αλλά και νεότερων “Καβάφήδων”, ή στίχων συγ­χρόνων…” Ομοίως στήν ίδια παράγραφο το σωστό εί­ναι: «από χειρογράφου» και όχι «από χειρόγραφα».

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.