Μουσείο Τυπογραφείας

Πρωτότυπο – αυτοσχέδιο Λαογραφικό Mουσείο

Την ευκαιρία να γνωρίσουν και να αγκαλιάσουν την παράδοση με όλες τους τις αισθήσεις είχαν οι λιλιπούτειοι μαθητές του 26ου νηπιαγωγείου Χανίων, οι οποίοι δημιούργησαν στο σχολείο τους το δικό τους Λαογραφικό Μουσείο, πραγματοποιώντας ξεναγήσεις στους επισκέπτες του χώρου.
Με πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών Καίτης Γωνιωτάκη και Δέσποινας Μυλωνά και τη συμπαράσταση των γονιών τους, τα παιδιά ανακάλυψαν την ομορφιά που κρύβεται στην παράδοση της Κρήτης.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του προγράμματος σχολικών δραστηριοτήτων με τίτλο “Ταξίδι στην παράδοση με όχημα την επικοινωνία” και του προγράμματος E-Twinning “Me, My Friend, My digital Friend” τα παιδιά ζήτησαν από τους γονείς τους και συγκέντρωσαν για το Μουσείο παραδοσιακά αντικείμενα, απευθύνθηκαν σε Φορείς της πόλης και μάζεψαν πληροφορίες για τα βότανα και τα φυτά της Κρήτης, έμαθαν να χορεύουν και να τραγουδούν παραδοσιακά κρητικά τραγούδια και ριζίτικα, αποστήθισαν μαντινάδες, αλλά και έφτιαξαν, με τη βοήθεια των γιαγιάδων τους, παραδοσιακά εδέσματα και γλυκά όπως ξεροτήγανα. Παράλληλα, κάθε παιδί ανέλαβε την ευθύνη να παρουσιάζει στους επισκέπτες αυτού του πρωτότυπου Μουσείου, το οποίο ονόμασαν “Το σπίτι της παράδοσης”, ένα ξεχωριστό κομμάτι της συλλογής.

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΙΤΙΚΑ
Οταν τα “Χ.Ν.” επισκέφθηκαν το Μουσείο οι μικροί μαθητές, όπως έκαναν με κάθε επισκέπτη, μας επεφύλαξαν θερμή υποδοχή αφιερώνοντάς μας αρχικά μαντινάδες που έμαθαν. «Χίλια καλωσορίσατε φίλοι και εδικοί μου /σας δέχομαι στο σπίτι μου, πάνω στην κεφαλή μου», ήταν το καλωσόρισμα από τον Παναγιώτη, ενώ η Μαρία μας έδωσε μία πρόγευση από τη δουλειά που έκαναν πάνω στα βότανα της Κρήτης: «Αρίγανη σταλιές σταλιές και την κοιλιά γιατρεύει/ και να τριφτείς απ’ που πονείς πάντα σε δροσερεύει». Στη συνέχεια είχε την τιμητική της η Κρήτη: «Με μία ντομάτα, δυο ελιές, λίγα παξιμαδάκια /πίνουν στην Κρήτη τσικουδιά και λεν μαντιναδάκια», σημείωσε ο Νίκος, ενώ ο συνονόματος συμμαθητής του συμπλήρωσε «Κρήτη θα πει παλληκαριά, θα πει λεβεντοσύνη /Κρήτη θα πει φιλότιμο, αγάπη και γαλήνη» για να κλείσει τον κύκλο ο Γιάννης με τη μαντινάδα «Ηθελα να ’μαι αετός ν’ άνοιγα τα φτερά μου /την Κρήτη να καμάρωνα σε κάθε πέταγμά μου».
Τη σκυτάλη μετά πήρε η Αργυρένια λέγοντας «Τραγούδι κάνει ο κρητικός κάθε χαρά και πόνο /και λέει ό,τι αισθάνεται με μαντινάδες μόνο», ενώ το φινάλε ανήκε στον Μαρσέλ που μας ξάφνιασε ευχάριστα: «Εγώ δεν είμαι κρητικός μα έχω χαρά μεγάλη/ γιατί μαζί με κρητικούς χόρεψα πεντοζάλι». Το καλωσόρισμα έκλεισε με τα παιδιά να τραγουδούν ένα παραδοσιακό κρητικό τραγούδι και το ριζίτικο «Στου νιου γαμπρού την τάβλα».

ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Στη συνέχεια τα παιδιά ανέλαβαν να μας ξεναγήσουν στα μυστικά της παράδοσης και των παλαιών αντικειμένων. Ο Νίκος στεκόταν μπροστά από ένα καντάρι κι ένα φαναράκι. Δίπλα του η Λυδία μας μίλησε για τα παλιά σίδερα που έπαιρναν κάρβουνο, ενώ ο Δημήτρης κρατούσε έναν λίχνο.
Η Εμμανουέλα είχε μπροστά της ένα παλιό τηγάνι, ο Φλοριάν το παραδοσιακό γουδί και η Αργυρένια ένα μπακιρένιο τσουκάλι. Η Κατερίνα είχε αναλάβει να κρατά το βιβλίο των εντυπώσεων των επισκεπτών και δίπλα της η Αφροδίτη με αυτοσχέδιο φυτολόγιο που έφτιαξαν τα παιδιά βάζοντας μέσα δείγματα από αληθινά αρωματικά βότανα, συνοδευόμενα από ένα σύντομο σημείωμα και μία φωτογραφία. Πιο κάτω η Μαρία είχε απλωμένα μπροστά της παραδοσιακά προϊόντα, όπως κουλουράκια, ξεροτήγανα, “δάχτυλα” από την Κύπρο, καλιτσούνια, σαπούνια, ρακόμελο κ.λπ. Ο Μάνος είχε μπροστά του τα παραδοσιακά σύνεργα του καφέ και από πίσω του τις παραδοσιακές ενδυμασίες (της Κρήτης αλλά και της Πελοποννήσου!), δίπλα του ο Νίκος κρατούσε μία λύρα και μία κατσούνα, ο Παναγιώτης έδειχνε τα παραδοσιακά στιβάνια. Κοντά τους η Ραφαέλα με τη λάμπα πετρελαίου και ο Γιάννης με το αδράχτι και τη σαΐτα, ενώ ο συνονόματός του Γιάννης στέκονταν μπροστά από ένα συλλεκτικό ραδιόφωνο κάτω από έναν πίνακα γεμάτο από εργόχειρα και κεντήματα.

ΜΑΘΗΜΑ – ΒΙΩΜΑ
Οπως επεσήμαναν οι νηπιαγωγοί του σχολείου Καίτη Γωνιωτάκη και Δέσποινα Μυλωνά στόχος της πρωτοβουλίας ήταν να μάθουν τα παιδιά για την παράδοση, αλλά και να έρθουν σε επαφή με Φορείς της πόλης. «Στο πλαίσιο αυτό πήγαμε στη βιβλιοθήκη, απευθυνθήκαμε σε έναν μουσικοχορευτικό σύλλογο, επικοινωνήσαμε με το 1ο νηπιαγωγείο στην Κύπρο και το 11ο νηπιαγωγείο Χανίων με τα οποία συνεργαζόμαστε στο πρόγραμμα στο e-twinning», ανέφεραν και πρόσθεσαν ότι τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την παράδοση μέσα από όλες τις αισθήσεις τους, αφού είδαν και ακούμπησαν παραδοσιακά αντικείμενα, άκουσαν μαντινάδες και ριζίτικα, μύρισαν βότανα της Κρήτης, γεύτηκαν τα εδέσματα που παρασκεύασαν και βέβαια συμμετείχαν με όλο τους το σώμα χορεύοντας παραδοσιακά τραγούδια.
Ενθουσιασμένοι δήλωσαν και οι γονείς που συμπαραστάθηκαν στην προσπάθεια των παιδιών. «Αν βλέπατε σε πόσο σύντομο διάστημα έμαθαν τα παιδιά να χορεύουν κρητικά και να τραγουδάνε είναι απίστευτο. Πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στις εκπαιδευτικούς», ανέφερε η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου Ειρήνη Γρυλλάκη, ενώ η Αγγελική Τσιτσιρίδη πρόσθεσε: «Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Ολο αυτό ήταν πολύ καλό καθώς τα παιδιά ασχολήθηκαν με κάτι παραδοσιακό, αλλά έδωσε και σε εμάς την ευκαιρία να βρούμε παλιά αντικείμενα που μπορεί να ήταν παραπεταμένα στο σπίτι και να τα θυμηθούμε».

1 σχολιο

  • [Γωνιωτάκη Αικατερίνη] ~ ~ ~ Απάντηση

    Σας ευχαριστούμε πολύ για το άρθρο που αφιερώσατε στο λαογραφικό μας μουσείο.
    Με εκτίμηση
    Τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί
    Καίτη Γωνιωτάκη και Δέσποινα Μυλωνά

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.