Μουσείο Τυπογραφείας

Κορωνοϊός και καραντίνα

» Σκέψεις μιας μαθήτριας από τα Χανιά

Δεν μπορώ να χωρίσω αυτό το θέμα σε αρνητικά και θετικά. Εμφανίστηκε αυτός ο ιός και έφερε τα πάνω κάτω παντού. Εχει αναστατώσει τις ζωές όλων μας και η καθημερινότητά μας έγινε διαφορετική από παλιά. Ο λόγος που δεν μπορώ να πω για τα θετικά και τα αρνητικά με αυτά που γίνονται σήμερα είναι ότι δεν πιστεύω πως υπάρχει κάτι θετικό.
Κάποιοι λένε ότι είναι καλό πως με το να μένουμε σπίτι ερχόμαστε πιο κοντά με τους αγαπημένους μας και επικοινωνούμε καλύτερα. Ομως αυτό δεν γίνεται σε όλες τις οικογένειες. Όπως ακούμε και στην τηλεόραση σε κάποια σπίτια τα άτομα δεν είναι αγαπημένα μεταξύ τους και έχει αυξηθεί η βία. Οπότε κατά τη γνώμη μου θα υπήρχε κάτι θετικό αν γινόταν κάτι καλό για όλους τους ανθρώπους και και όχι για μερικούς.
Προσωπικά έχω φοβηθεί πάρα πολύ.
Όταν ήταν ακόμα ανοιχτά τα σχολεία και πριν ο κορωνοϊός έρθει στην Ελλάδα, ήμουν η πρώτη από τους μαθητές που άρχισε να προσέχει λίγο παραπάνω, να πλένει σχολαστικά τα χέρια του, να καθαρίζει το θρανίο του κ.λπ. Αργότερα ήρθε και ο ιός στην Ελλάδα.
Αρχισαν τα πρώτα κρούσματα. Εγώ συνέχιζα όπως πριν να προσέχω τι κάνω. Τα παιδιά όμως με κορόιδευαν όταν τους έλεγα ότι είναι επικίνδυνο και δεν με πίστευαν καν. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη αδιαφορία για ένα τόσο σοβαρό θέμα.
Κανείς δεν καταλαβαίνει ότι μιλάμε για υγεία; Δεν καταλαβαίνουν πως παίζουν με την ζωή τους; Το θεωρώ απαράδεκτο!
Θυμάμαι πως οι συμμαθητές μου μου λέγανε «Τι σε νοιάζει εσένα. Αφού οι νέοι και τα παιδιά δεν παθαίνουν κάτι». Δηλαδή δεν σκέφτονται καθόλου τις οικογένειές τους;! Δεν σκέφτονται πως μπορούν να φέρουν κάποιο μικρόβιο σπίτι τους; Είμαι ακόμα σοκαρισμένη με αυτά που άκουσα τότε! Ευτυχώς που έκλεισαν νωρίς τα σχολεία και δεν περίμεναν να έρθει το πρώτο κρούσμα στο σχολείο.
Τελικά έκλεισαν τα περισσότερα μέρη και επιχειρήσεις και όλοι μπήκαμε σε καραντίνα. Εγώ είμαι καλά μέσα στο σπίτι, αν βαριέμαι προσπαθώ να βρω τρόπους για να κάνω κάτι πιο διασκεδαστικό και να περάσει η ώρα μου.
Εκείνοι που δεν θέλουν να μείνουν σπίτι επειδή βαριούνται, τι τους ενδιαφέρει περισσότερο, να είναι καλά στην υγεία τους ή να μείνουν λίγο καιρό μέσα; Στο κάτω κάτω ειδικά τα παιδιά αλλά και κάποιοι μεγάλοι ψάχνουν ευκαιρία να κάτσουν σπίτι τους να χαλαρώσουν, να παίξουν και να κάνουν διάφορα πράγματα και τώρα που πρέπει δεν το κάνουν. Γιατί πάντα οι άνθρωποι θέλουμε να κάνουμε το αντίθετο από αυτό που μας λένε;
Υπάρχει άλλο ένα θέμα για το οποίο θέλω να μιλήσω αλλά θα το σχολιάσω λίγο. Με ενοχλεί ότι σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάποιοι, κυρίως παιδιά έχουν κάνει μόδα τον Κορονοϊο! Πως μπορούνε να εκμεταλλεύονται ένα τόσο σημαντικό θέμα μόνο και μόνο για να πάρουν likes και τέλος πάντων να γίνουν πιο διάσημοι με αυτόν τον τρόπο. Οταν βλέπω να το κάνουν αυτό, νιώθω ότι το κοροϊδεύουν!
Πάσχα στο σπίτι. Αλλο ένα θέμα που έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων με το κλείσιμο των εκκλησιών και αυτά. Πρώτα θα σας πω λίγο τι έκανα και εγώ και μετά θα πω τη γνώμη μου για το κλείσιμο των εκκλησιών.
Μαζί με την οικογένειά μου, γιορτάσαμε τη Μεγάλη Εδομάδα κανονικά. Δεν πήγαμε στην εκκλησία αφού ήταν κλειστά, αλλά έχουμε μία μικρή εκκλησία στο σπίτι μας. Είχαμε φτιάξει στεφανάκια, γιρλάντες από νερατζανθούς και βάζαμε δυνατά τη λειτουργία ώστε να ακούμε εμείς και η γειτονιά. Μέχρι και επιτάφιο φτιάξαμε, τον στολίσαμε με λουλούδια, βάλαμε μία εικόνα του Χριστού, ψάλαμε τα εγκώμια κ.α. Στην Ανάσταση ψάλαμε το Χριστός Ανέστη με τη γειτονιά, κάψαμε έναν μικρό χάρτινο Ιούδα που έφτιαξα, κρεμασμένο με μία κορδέλα στο δέντρο και την Κυριακή του Πάσχαψήσαμε αρνί στη βεράντα μας!
Ημασταν εννοείται μόνο τα άτομα που μένουμε στο σπίτι και δεν ήρθε κόσμος όπως άλλα χρόνια. Επειδή έκλεισαν οι εκκλησίες δεν σημαίνει ότι δεν θα κάνουμε τα έθιμά μας. Ολα θα γίνουν, αλλά με προσοχή.
Δεν θα κρύψω τα συναισθήματά μου. Η αλήθεια είναι ότι με ενόχλησε πολύ. Πιστεύω ότι οι εκκλησίες θα μπορούσαν να μην είχαν κλείσει. Θα μπορούσαν να μείνουν ανοιχτές και οι πιστοί να μπορούν να προσευχηθούν. Δεν λέω να γίνουν μεγάλες συγκεντρώσεις. Αν ήταν τόσο δύσκολο, τουλάχιστον να λέγανε να μην μεταλαβαίνουν και να μην προσκυνάνε, αφού στην μεταλάβωση χρησιμοποιούν το ίδιο κουτάλι και προσκυνούν όλοι τις ίδιες εικόνες.
Βέβαια, θα ήταν μια καλή ιδέα να μπορούν να προσκυνήσουν, απλά να ήταν κάποιος και να καθάριζε τις εικόνες. Επίσης πιστεύω ότι θα ήταν ωραίο να γινόταν περιφορά του επιταφίου κάτω από τα σπίτια και οι άνθρωποι να το έβλεπαν από τα μπαλκόνια τους.
Αυτά ήθελα να πω.
Ηταν πολλά, αλλά ήθελα πολύ να βγάλω κάποια πράγματα από μέσα μου και να δώσω κάποια μηνύματα.

Ειρήνη Καραντωνάκη, 4ο Γυμνάσιο
Χανίων – Β1

3 Σχόλια

  • [ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ [ΣΥΝΤ/ΧΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΣ ΧΑΝΙΑ]] ~ ~ ~ Απάντηση

    Μπράβο, κορίτσι μας καλό! Μάς έδωσες μεγάλη χαρά με το απλό, λιτό και τόσο συγκροτημένο κείμενο του άρθρου σου και να σε χαίρονται οι δικοί σου άνθρωποι και, βέβαια, το σχολείο σου. Πώς να μην αισιοδοξούμε, όταν οι νέοι μας έχουν υγιείς σκέψεις, νέες προτάσεις και πνευματική ωριμότητα: Αυτά τα παιδιά, που σίγουρα πήραν τη σωστή ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ από την οικογένεια και -ενδεχομένως- από το Σχολείο [πού να τα προλάβει όλα το Σχολείο;] μην τα φοβάστε όταν βγούν εκεί έξω στη γνωστή κοινωνική ζούγκλα του -εν πολλοίς- αθέμιτου ανταγωνισμού, της ερημίας και μοναξιάς. Δεν είναι, πιστέψτε με, ευάλωτα στις παντοίες κοινωνικές προκλήσεις. Σιγά-σιγά αποκτούν όλα τα στοιχεία – εφόδια του συναισθηματικά ώριμου ανθρώπου και με τη συνείδηση, ότι η ζωή είναι πολύ δύσκολη ξεχύνονται άφοβα και γενναία στη διαδικασία της επίλυσης των παντοίων προβλημάτων [κοινωνικών, προσωπικών κ.λ.π] κι ας δοκιμάζουν -τις περισσότερες φορές- επώδυνα συναισθήματα κόπου και πόνου [ψυχικού-σωματικού], απογοήτευσης, ενοχών κι απόρριψης, θλίψης κι ερήμωσης, ωστόσο, στο τέλος έρχετε η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ και η χαρά της δημιουργίας, κι έκτοτε δεν υπάρχουν άλυτα προβλήματα. Αυτά τα γενναία κι ευγενικά παιδιά δεν τα βάζουν εύκολα κάτω και any time συνειδητοποιούν που , ευτυχώς, η ζωή είναι πολύ δύσκολη και δεν καταφεύγουν στις ψευδαισθήσεις του αλκοόλ και των άλλων ψυχεδελικών και ναρκωτικών ουσιών που δεν οδηγούν ΠΟΥΘΕΝΑ. Είναι τόσο πολλά να ειπωθούν με την ευκαιρία αυτήν της ηρωικής κατάθεσης της αγαπητής Ειρήνης, αλλά ας χαρούμε και να συγχαρούμε αυτό το ευλογημένο παιδί, κι αυτό αρκεί επί του παρόντος. Να γράφετε τακτικά, όλοι εσείς οι νέοι μας άνθρωποι κι εμείς από κοντά σάς καμαρώνουμε κι ενισχύουμε με την αληθινή μας αγάπη. Φιλικά Γιώργος Καραγεωργίου, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος, οικονομολόγος ΧΑΝΙΑ.

  • [ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΟΤΩΝΑΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ] ~ ~ ~ Απάντηση

    Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Κ. Καραγεωργίου, για τα καλά του λόγια και για το πόσο εμψύχωσε την κόρη μου, στην πρώτη της προσπάθεια να δημοσιεύσει ένα από τα πολλά κείμενα που γράφει από μικρό παιδί. Σαν μητέρα, νιώθω πολύ περήφανη, που το παιδί μου όχι μόνο ειναι ταλαντούχο στο γράψιμο, αλλά κυρίως έχει συγκροτημέμη σκέψη και βαθειά συναισθήματα. Εύχομαι όλα τα παιδιά της νέας γενειάς – παρ’όλες τις αντιξοότητες της σημερινής πραγματικότητας- να έχουν δύναμη, καθαρή ψυχή και σκέψη, δίνοντας μας ελπίδα για το μέλλον της χώρας μας.
    Ευχαριστούμε και πάλι! Αλεξάνδρα Μποτωνάκη-Καραντωνάκη Φαρμακοποιός ΧΑΝΙΑ

  • [ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ [Συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος ΧΑΝΙΑ]] ~ ~ ~ Απάντηση

    Αγαπητή, κ. Αλεξ. Μποτωνάκη-Καραντωνάκη, οι δικές μας ευχαριστίες και τα συγχαρητήρια ανήκουν στην οικογένεια σας και την χαρισματική κορούλα σας κι ευχόμαστε πάντα τα καλύτερα σ’ όλα τα νέα μας παιδιά, όπως κι εσείς αναφερθήκατε.
    Ωστόσο, επανήλθα για να διορθώσουμε ένα τεράστιο λάθος [“βγάζει μάτι” λέμε πάνω στη Βέροια] που έγινε στο μέσον περίπου του κειμένου του σχολίου μου: λόγω ταχύτητας γραφής έγραψα: “ωστόσο, στο τέλος έρχετε η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ”… Ποτέ δεν έρχεται η ενθάρρυνση με τέτοιο ορθογραφικό λάθος. Πολύ απλά το ΕΡΧΕΤΑΙ [η ενθάρρυνση] είναι Γ’ Πρόσωπο Ενικού του ρήματος έρχομαι. Πώς να δικαιολογηθώ στον φίλο μου, άριστο φιλόλογο κ. Γ. Λουπάση! Θα με πάρει με τα … ροδάκινα του γενέθλιου χωριού μου, λίγο πιο κάτω από την πόλη της Βεροίας. Επί δύο μέρες, καμάρωνα το κατόρθωμά μου [άκου! έρχεται], μα δίσταζα να το διόρθωνα. Θαε κυνηγήσουν και οι φίλοι μου από τα “Χ.Ν.” Ευχαριστώ για την κατανόηση και υπομονή σας. Φιλικά Γ. Καραγεωργίου

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.