Μουσείο Τυπογραφείας

Δεν υπάρχουν άθεοι άνθρωποι

Τα μάτια δε βλέπουν καλά το Θεό, παρά μόνο μέσα από τα δάκρυα.
Β.Ουγκώ

Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι είναι άθεοι, αλλά δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα… Όλοι οι άνθρωποι λαχταρούν το Θεό και τον αναζητούν ανεξάρτητα αν είναι πιστοί ή άπιστοι. Είναι η καρδιά μας που μπορεί να αισθανθεί το Θεό και όχι η λογική μας.
Παραθέτω μια σύντομη συγκλονιστική  ιστορία γραμμένη το 1980 από τον Pablo J. Molinero.
Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτάει το άλλο «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό» κι εκείνο απάντησε «Γιατί ρωτάς; Φυσικά κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε γιαυτό που θα ακολουθήσει αργότερα». «Ανοησίες» είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή;».
Το δεύτερο είπε «Δεν ξέρω αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό,τι εδώ. Ισως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ισως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε να φανταστούμε τώρα». Το πρώτο απάντησε «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε… Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά αποκλείεται». Το δεύτερο όμως επέμενε. «Λοιπόν νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ότι είναι εδώ. Ισως να μην χρειάζεται αυτό το φυσικό “καλώδιο” πια».
Και το πρώτο απάντησε «Ανοησίες, και επιπλέον, ένα υπάρχει ζωή, τότε γιατί κανείς ποτέ δε γύρισε πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής και μετά από τον τοκετό δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά». «Λοιπόν δε ξέρω» λέει το δεύτερο «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει». Τότε το πρώτο μωρό απάντησε «Μητέρα; Πιστεύεις στη Μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει τότε που είναι τώρα;». Το δεύτερο είπε. «Είναι παντού γύρω μας, είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος μας δε θα μπορούσε καν να υπάρχει». Τότε είπε το πρώτο. «Λοιπόν εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει». Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε. «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή να σε καλεί από ψηλά».

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.