Μουσείο Τυπογραφείας

“Aνθρωποι σκυφτοί”

Άνθρωποι σκυφτοί· χαμένοι μέσα στις σκέψεις τους. Όλο και περισσότεροι είναι απορροφημένοι ενώ περπατούν στο δρόμο. Ίσως προσπαθούν να βάλουν σε τάξη τη ζωή τους. Να βρουν λύση στο πρόβλημά τους.
Κάποιοι ψελλίζουν λέξεις μεσ’ απ’ τα δόντια τους και δεν είναι κάποιου τραγουδιού.
Είναι η αυθόρμητη σκέψη που διερωτάται “τι να κάνω”, “πώς να τα καταφέρω”, “πώς θα πληρώσω”, “πώς θα βρω μια λύση”.
Τα προβλήματα, μάς ακολουθούν. Ειδικά τα δύσκολα. Αυτά που δεν εξαρτώνται πια από εμάς και τις δυνατότητές μας, ή το μεράκι μας. Αυτά που έχουν πάρει ήδη το δρόμο τους προς αρνητική κατεύθυνση. Αυτά που τα κυνηγάμε και δεν τα προφθαίνουμε ποτέ.
Στροβιλίζονται στο μυαλό μας και το μόνο που γίνεται, είναι να απογοητευόμεθα. Οι ελπιδοφόρες παρατάσεις που ήδη έχουμε δώσει ξανά και ξανά, ξέφτισαν μέσα στο χρόνο της προσμονής.
Έτσι, ασυναίσθητα σκύβουμε το κεφάλι. Χαμηλώνουμε τους ώμους. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι παραιτούνται, γιατί νιώθουν μόνοι, ανήμποροι, αλλά και κυνηγημένοι από το κράτος ως απατεώνες, ως πιόνια του κόσμου, ως ύλη που θα πρέπει να καεί, μόνο και μόνο για να δώσει ενέργεια. Δεν υπολογίζουν ότι η ζωή μας τρέχει τώρα στο παρόν.
Τώρα θέλει και πρέπει ο κόσμος να ζήσει.
Με δουλειά, με οικογένεια, με δημιουργική εργασία. Βοήθεια από πουθενά!
Οι φίλοι και αυτοί χαμένοι σε παρόμοια προβλήματα, αδυνατούν να στηρίζουν ακόμα και τον εαυτό τους. Σε μια τέτοια δύσκολη γενική κατάσταση που βρίσκονται οι πολίτες, θα έπρεπε το κράτος που έπεται ότι είναι “ο γονιός” του πολίτη, να πλησιάζει τον κόσμο με διορθωτικές διατάξεις προσαρμοσμένες στα τωρινά προβλήματα, ώστε να βρίσκει λύση αποτελεσματική.
Όλα μπορούν να λυθούν με συνεργασία. Να υπάρχει σαν βάση η ανθρώπινη προσέγγιση και όχι να έχει να κάνει ο πολίτης με ένα χαρτί κατάσχεσης και εξώδικα.
Μόνο αν σταθεί σε γερή βάση ο κόσμος, μόνο τότε θα κρατηθεί και το κράτος.
Οι υγιείς πολίτες στηρίζουν το κράτος και το τροφοδοτούν με χρήμα, ενέργεια, δυναμική, ιδέες, έργο. Κινούν το χρήμα. Το χρήμα που έχει την υποχρέωση το κράτος να το διαχειριστεί τίμια και σωστά. Να το πολλαπλασιάσει και να το επιστρέψει να ξανακάνει τον κύκλο, να πάρει νέα δυναμική να παράξει κι άλλο έργο και ούτω καθ’ εξής.
Τώρα όμως που έχουμε φθάσει σε τέλμα οικονομικό, το καλύτερο είναι να στηρίξει τον κόσμο να σταθεί γερά, ώστε να παράξει έργο που θ’ αποδώσει χρήμα και ενέργεια κοινωνική.
Ούτε και οι πολιτικοί δε θα θέλουν να ηγούνται ενός κράτους χωρίς δυνατότητες.
Πώς θα υλοποιήσουν τα τυχόν οράματά τους;
Πώς θα κάνουν έργα να μείνουν;
Κανέναν δεν συμφέρει να μην είναι οι πολίτες καλά.
Η κοινωνία είναι όπως τα πολύπλοκα γρανάζια μιας καλοφτιαγμένης μηχανής, που αν αρχίσει το μικρό πρώτο γραναζάκι να γυρίζει, μεταδίδει περισσότερη κίνηση σε μεγαλύτερο γρανάζι και κινώντας το ένα το άλλο, βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία και παραγωγή η μηχανή.
Αυτό για να το καταλάβει κάποιος, δε χρειάζεται πτυχίο ανωτάτης σχολής. Θέλει απλή λογική. Η απλή λογική δίνει  τις λύσεις, αρκεί να την έχει κάποιος ως βάση των δράσεών του, συμπληρώνοντάς την φυσικά με επιμέρους γνώσεις. Ζητούμενο, να περπατάμε με ψηλά το κεφάλι.
Άνθρωποι αισιόδοξοι και όχι σκυφτοί.
Άνθρωποι που ζουν την ημέρα τους και όχι παρακαλώντας να περάσει γρήγορα και τούτη και η επόμενη, προσπαθώντας να αποδιώξουν με αυτόν τον τρόπο τα αδιέξοδά τους.
Άνθρωποι με όνειρα και σχέδια για το μέλλον.
Το κράτος κινείται μόνο αν έχει πολίτες υγιείς, μαχητές, παραγωγικούς και όχι άτομα στρεσαρισμένα, απογοητευμένα, γονατισμένα μπροστά στα εμπόδια που τους βάζει το ίδιο.

* Ιδ. υπάλληλος – συγγραφέας Μέλος ένωσης Πνευματικών Δημιουργών

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.