Μουσείο Τυπογραφείας

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι… Πένθιμη εποχή θεωρούν οι περισσότεροι από τους ποιητές μας το φθινόπωρο. Ενας απ? αυτούς και ο ξεχασμένος σήμερα Κώστας Ουράνης, στον οποίο ανήκει και ο στίχος που χρησιμοποίησα σαν κεφαλίδα τούτου του ´πεταχτού´.
ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ. Εχει πολλές χάρες και κρύβει πολλές χαρές τούτη η εποχή, που επίσημα αρχίζει αύριο, 22 Σεπτεμβρίου, που έχουμε την φθινοπωρινή ισημερία. Πολλές κρυφές και φανερές χάρες και πολλές μικρές και μεγάλες χαρές. Για σκεφτείτε το λιγάκι και θα συμφωνήσετε…
ΩΣΤΟΣΟ, βέβαια, το καλοκαίρι καλά κρατεί. Τα φύλλα δεν λένε να ξεκολλήσουν από τα δέντρα, τα σύννεφα δεν λένε να φανούν ούτε στις άκρες ούτε στις αναμεσάδες του ουρανού και η θάλασσα δεν λέει να ρυτιδιάσει. Για να δούμε ως πότε! Απαξάπαντες, βέβαια, οι κατεργαραίοι, οι κάθε λογής κατεργαραίοι στου πάγκους των.
ΚΑΝΤΕ κουράγιο, Ελληνες, η κρίση θα περάσει/ και σε δύο χρόνια το ΠΑΣΟΚ κουλούρια θα μοιράσει. Και σε δύο χρόνια πάλι την ίδια μαντινάδα θα στείλει για δημοσίευση ο Ηλίας ο Σταματάκης. Αν ζούμε κι αν ζει και η στήλη, βέβαια. Φύλαξέ την, Ηλία!
ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ Α? πέθανε! Ζήτω το Μνημόνιο Β΄! Πώς λέγαμε ο βασιλεύς απέθανεν, ζήτω ο βασιλεύς; Κάπως έτσι. Για να μην πούμε ακριβώς έτσι!
ΩΣ ΠΟΤΕ παλικάρια θα ζώμεν στη… λιτότη,/ μονάχοι σαν κοράκοι σ? όλη την… ανθρωπότη; Ποιό Μνημόνιο Α΄ και ποιό Μνημόνιο Β΄, συνέλληνες! Η συνταγή του Αντώνη Σαμαρά είναι η λύση. Λίγοι φόροι και πολλές δαπάνες!
ΠΕΡΑΙΩΝΩ, περαιώνεις, περαιώνει, περαιώνουμε, περαιώνετε, περαιώνουν. Της… Περαίωσης αυτή η εβδομάδα. Οπως λέμε… της Διακαινησίμου.
ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ του καλού κλέφτη! Θραύση είχε κάνει τα τέλη της δεκαετίας του 1970 το βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου μ? αυτόν τον τίτλο. Το έλα να δεις θα γίνει αν κυκλοφορήσει ένα ανάλογο για τον… καλό ψεύτη!
ΔΕΝ ΤΗΝ βλέπω την ομάδα μας να πηγαίνει καλά κι εφέτος, γείτονα! Ας τα βάζει ο… πως τον λένε πρόεδρος μας με την διαιτησία με το δίκιο του! Κοτζάμ ΑΕΚ και να θωρεί και να παθαίνει να ισοφαρίσει τον Αστέρα Τρίπολης; Αν είναι δυνατόν!
ΟΥΤΕ τον ήξερα ούτε με ήξερε. Το σημείο που μας ένωσε είναι ότι γυρεύαμε και οι δύο στο Καλάμι, από βάτο σε βάτο, τα βάτσινα. Ωραία, ε; του είπα για χαιρετισμό. Αν δεν μας κάνουν μήνυση οι κοτσιφοί, μου είπε για να με αντιχαιρετήσει. Πιάσαμε κουβέντα για τα βάτσινα και τους κοτσιφούς. Οταν δεν υπάρχουν άλλα φρούτα για να φάνε οι κοτσιφοί ο Θεός μπέμπει τα βάτσινα, ανακεφαλαίωσε στο τέλος. Οχι! Δεν τον ρώτησα πως τον λένε. Ούτε αυτός με ρώτησε πως με λένε!
Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ στρατηγός Ιφικράτης που διακρινόταν για την ευφυία και τα τεχνάσματά του όταν τον ειρωνεύτηκαν γιατί καταγόταν από ταπεινή γενιά, απάντησε: ´Χαίρομαι που δεν είμαι η ουρά μιας γενιάς που τελειώνει, αλλά η κεφαλή μιας γενιάς που αρχίζει´.
´Σαν πάντα το φθινόπωρο και σήμερα έχει ?ρθει/ μοιράζει το χρυσάφι του, μοιράζει το μαράζι/ και γύρω δέντρο, ούτε κλαρί χλωρό δε θα βρεθεί/ για ένα πουλί, για μια ψυχή, λιμάνι που αράζει./ Και να το βράδυ κι η βροχή το τζάμι μου χτυπάει/ σα μια ερωμένη μου παλιά, μέσα σε τόσες άλλες,/ μα ειν? η ψυχή μου αισθαντική και ξέρει ν? αγαπάει/ κάθε που κλαίει μες στη ζωή και της βροχής τις στάλες´ […]
Από το ποίημα ´Φθινοπωρινό σχεδίασμα´ του Μήτσου Παπανικολάου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.