Υγεία και όρεξη για ζωή

«Στου καφενείου του βοερού το µέσα µέρος/
σκυµµένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·/
µε µιαν εφηµερίδα εµπρός του, χωρίς συντροφιά./
Και µες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια/
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια/
που είχε και δύναµι και λόγο κ’ εµορφιά./
Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει./ Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος µοιάζει/ σαν χθες.
Τι διάστηµα µικρό, τι διάστηµα µικρό./ Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·/ και πώς την εµπιστεύονταν πάντα -τι τρέλλα!-/ την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Έχεις πολύν καιρό.»/
Θυµάται ορµές που βάσταγε· και πόση/ χαρά θυσίαζε. Την άµυαλή του γνώσι/ κάθ’ ευκαιρία χαµένη τώρα την εµπαίζει./ …Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυµάται/ ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιµάται/ στου καφενείου ακουµπισµένος το τραπέζι».
Στο παραπάνω ποίηµα “Ο γέρος” του Κωνσταντίνου Καβάφη είχα αναφερθεί και πριν από 15 χρόνια αποχαιρετώντας και τότε µία χρονιά και αναµένοντας τη νέα!
Τότε το κείµενο περιείχε συναισθηµατισµούς και κάποιους απολογισµούς για όλα όσα είχαν συµβεί στην χρονιά που έφευγε! Πλέον οι απολογισµοί µοιάζουν παράταιροι στη νέα εποχή που µαθαίνουµε να ζούµε, σε µέρες που κυνηγούµε ακόµη πιο πολύ, µε περισσότερη ένταση τον χρόνο, που διαφεύγοντας µας συµπαρασύρει στο κατόπι του!
Ευρισκόµενος σε µία παρέα τούτες τις µέρες, έκπληκτος συνειδητοποίησα ότι αναφερόµασταν σε γεγονότα για τα οποία είχα τη αίσθηση ότι συνέβησαν πριν από κάποια χρόνια κι όµως εκείνα είχαν συµβεί µες στο 2025!
Υπό αυτό το πρίσµα και όπως ο καθένας µπορεί να καταλάβει: απολογισµοί χρονιάς είναι πολύ δύσκολο να γίνουν!
Ας µείνω λοιπόν στις σταθερές ευχές!
Υγεία, αγάπη, καλοσύνη αλλά και πολλή όρεξη για ζωή!