«Οδύσεια» 9χρονης τραυµατισµένης στην Κρήτη – ∆ιέσχισε το νησί από το Λασίθι έως τα Χανιά για να χειρουργηθεί», ««Ανίατη ασθένεια» τα ράντζα στα νοσοκοµεία της Πάτρας», «Λάρισα: 28χρονος πέθανε λόγω ελλείψεων ιατρικού εξοπλισµού – Τον έστελναν από νοσοκοµείο σε νοσοκοµείο», «Θεσσαλονίκη: Για ελλείψεις προσωπικού στα Κέντρα Υγείας κάνουν λόγο γιατροί του πρώην ΙΚΑ», «Θριάσιο: Έπεσε τµήµα οροφής σε θάλαµο ασθενών στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκοµείου».
Τα παραπάνω περιστατικά αποτυπώνουν την σύγχρονη πραγµατικότητα στην δηµόσια υγεία. Το κράτος στέκεται ανίκανο να παρέχει στους πολίτες του την στοιχειώδη ιατρική περίθαλψη, το ανθρώπινο αυτό βασικό δικαίωµα καταπατάται ολοφάνερα και προκλητικά. Έλλειψη προσωπικού, ιατρικού εξοπλισµού, ράντζα σε διαδρόµους και παρηκµασµένες υποδοµές αυτή είναι η τραγική κυρίαρχη συνθήκη στα νοσοκοµεία της χώρας. Ανθρώπινες ζωές αφαιρούνται λόγω αµέλειας της πολιτείας, ενώ οι διάδροµοι «ντύνονται» στα µαύρα.
Οι αρµόδιοι του Υπουργείου Υγείας δεν επενδύουν επαρκείς πόρους για την ενίσχυση του δηµόσιου συστήµατος υγείας που βρίσκεται υπό κατάρρευση, µε αποτέλεσµα η κατάσταση να επιδεινώνεται και να βρίσκεται διαρκώς σε πλήρες αδιέξοδο. Τα περιστατικά πληθαίνουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την ζωή τους. Η κρίση υπάρχει παντού, χωρίς να γνωρίζει γεωγραφικές διακρίσεις από τα µεγάλα αστικά κέντρα, µέχρι τα πιο αποµακρυσµένα νησιά.
Κάνεις όµως δεν µιλάει για εκείνους τους ήρωες γιατρούς, νοσηλευτές και γενικότερα όλο το ιατρικό προσωπικό που κάθε µέρα δίνουν τον καλύτερο τους ευατό. Παρά τις δυσκολίες που επικρατούν, µε αυταπάρνηση υπηρετούν το καθήκον τους και προσπαθούν χάρη στις δικές τους δυνάµεις να κρατήσουν ζωντανή την ανθρωπιά.
Αντίθετα, το κράτος προτιµάει να επενδύει υπέρογκα κεφάλαια σε τοµείς που δεν προσφέρουν καµία κοινωνική πρόνοια, από το να αυξάνει τους µισθούς του ιατρικού προσωπικού που µπροστά στο σπουδαίο έργο τους είναι ασήµαντοι και να βελτιώνει τις υποδοµές που στεγάζονται τα νοσοκοµειακά συγκροτήµατα.
Οι πολίτες, εξωθούνται σε ιδιωτικές κλινικές αναζητώντας µια δεύτερη ευκαιρία για ζωή. Σε µια χώρα που θα έπρεπε η υγεία να έχει καθολικό χαρακτήρα και να απευθύνεται σε όλους ανεξαρτήτως κριτηρίων πλέον είναι εφικτή για τους λίγους. Αυτή είναι η αξιολύπητη κατάντια της σύγχρονης κοινωνίας.
*Η Ανδρονίκη Βεντούρη είναι µαθήτρια Λυκείου
