Τετάρτη, 12 Μαΐου, 2021

Ξορκίζοντας φαντάσματα

(Ιστορίες του Ορέστη απ’ τον στρατό)

Λαοκράτης Βάσσης
Εκδόσεις: Ταξιδευτής

Με τις “Ιστορίες του Ορέστη” από τον στρατό, ο συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης “ξορκίζει” τα φαντάσματα της Χούντας που ταλάνισε τη χώρα μας για μία εφταετία, συνδυάζοντας με πρωτοτυπία δοκιμιακή και αφηγηματική γραφή.

Οι ιστορίες είναι αληθινές στον αρχικό τους πυρήνα. Με τις πολλές, όμως, προφορικές “αναπλάσεις” τους, όπως συνήθως συμβαίνει με τέτοιες ιστορίες, έχουν γείρει με τον καιρό προς τη…. μυθοπλασία, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του. «Με το βάρος τους, προφανώς, να πέφτει μέσα απ’ τις “πικρές πλάκες” των περισσοτέρων απ’ αυτές, όχι όλων, στο ζοφερό κλίμα και στην αστεία παρανοϊκότητα εκείνης της πολύ μουντής για τον τόπο μας “εποχής” (χουντική εφταετία). Κι εννοείται πως το μυθοπλαστικό γέμισμα των ιστοριών, για να αναδειχτούν καλύτερα οι όποιοες αλήθειες τους, επέβαλε και τα φανταστικά ονόματα των πρωταγωνιστών. Καθώς, σε κάθε περίπτωση, ενδιαφέρουν νόνο οι πικροί ρόλοι που έχουν… ενδυθεί στο περιθωριακό “μικροσύστημα εξουσίας” τους», τονίζει.
Τα παραμορφωμένα χουντικά πρόσωπα του εξωφύλλου (Παπαδόπουλος / Ιωαννίδης και Παττακός / Μακαρέζος) είναι μια εύγλωττη εικαστική μορφοποίηση των φαντασμάτων που… ξορκίζονται.

Οι δώδεκα αφηγήσεις του Ορέστη από μια περιθωριακή Μονάδα ημιονηγών, την περίοδο της Χούντας, συνοδεύονται από δώδεκα πυκνής σηματοδότησης δοκιμιακά σημειώματα, που αγγίζουν κρίσιμες πτυχές της πολιτικής και της συνολικότερης ζωής του τόπου μας.
Οι δώδεκα αφηγήσεις, που δεν εξαντλούνται στις συνήθεις «πλάκες» των ιστοριών απ’ τον στρατό, αποτελούν, με την αποτύπωση σκηνών της «αστείας παρανοϊκότητας» της χουντικής περιόδου, τη βάση του βιβλίου, αλλά και την αιτιολογική αφετηρία του ευρύτερου προβληματισμού των «σημειωμάτων». Με τον συγγραφέα τους να τις βλέπει ως γελοιοποιητικά, περισσότερο, ξόρκια των φαντασμάτων της εφτάχρονης δικτατορίας.

Με τη ματιά του αφηγητή στις αλλοτριωμένες συμπεριφορές των φανταστικών «πρωταγωνιστών» (που διαχειρίζονται το «μικροσύστημα εξουσίας» τους, μέσα στο γενικότερο χουντικό πλαίσιο, ενδυόμενοι, όπως σημειώνει, και όχι …υποδυόμενοι τους ρόλους τους!), δεν ξορκίζονται μόνο τα «φαντάσματα» εκείνης της κακής εποχής, αλλά και αφορίζεται γενικότερα το πολύμορφο αυταρχικό φαινόμενο στη ζωή των κοινωνιών.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες