Με ενθουσιασµό, µεγάλο, αυθόρµητο και ξαφνικό, άνοιξα την ποιητική συλλογή του κ. Βαρδάκη «Θάλασσες Μέσα». O τίτλος των «Αφορµών», είναι … της γράφουσας. Γιατί τόσος ενθουσιασµός;
Γιατί από σύµπτωση βρέθηκα µπροστά σε αγαπηµένα µου θέµατα, τα αγαπηµένα µου θέµατα δηλαδή, που διευρυµένα σε δεκάδες, συνιστούν διακιωµατικά µια ολοκληρωµένη και «αυτόνοµη θεµατική»!
Μα τι ενδιαφέρουσα περίπτωση! ∆εν µου έχει ξανατύχει.
Εγώ λατρεύω το νερό! Κάθε νερό το πόσιµον, το Ιερό, το αρτεσιανό, το αναβλύζον, το µυστηριακό, το υφάλµυρο, το αρµυρό και τον όγκο των πόντων µε τους πλόες του! Τα ιστιοφόρα ως πλεούµενα, τα φαινόµενα και τα καλά κρυµµένα µυστικά του γιαλού! Την πυξίδα, τα ναυάγια, τις προσευχές της αγωνίας των παλιών ναυτικών, που επιπλέουν στην αρµύρα… Όλα τούτα, σε πλεύσεις κατά τον ποιητή.
Σ’ ένα βιβλίο σαν πυξίδα.
Κάθε σελίδα και µια έννοια.
Κάθε έννοια, και µια θάλασσα µέσα.
∆εν είναι οδηγός. ∆εν είναι αφήγηση.
Είναι συντροφιά, συντροφιά.
Για όσους ταξιδεύουν µε σκεψη, συναίσθηµα και αλήθεια.
Αν κάποτε νιώσεις χαµένος στο πέλαγος, άνοιξέ το τυχαία.
Ίσως εκεί να σε εριµένει η σωστή φράση».
Τόσα ποιήµατα. Έξοχα! Μικρής φόρµας, µε κοµψότητα στο λεξιλόγιο. Ευγένεια στη λέξη, δόκιµον στη λέξη, ικανό να υποστηρίξει σθεναρά το νόηµα που γεννά ο νους, που αρωµατίζει την καρδιά!
Είτε ήρεµος ο κυµατισµός τους, είτε «θυµωµένος» γοητεύει, εντυπωσιάζει, εκπλήττει!!
Σαν λιλιπούτειες µπαλάντες µε αρχή, µέση, τέλος, κι όµως περιθώρια ανοιχτά διεύρυνσης! Κυλά τρισχαριτωµένη ραντίζοντας µε νεράκι αλµυρό του Αιγαίου, του Ιονίου, του Κρητικού, την φαντασία την αγαλλίαση τον θαυµασµό του αναγνώστη!
∆ικαίως λοιπόν, αυτή η εξαίσια συλλογή, πήρε το ∆ιεθνές Βραβείο Καβάφη! ∆ικαίως κοσµεί τις σελίδες τους στίχους τα µύρα τα σκίτσα, απoλύτως συγγενικά µε τα θέµατα!
Τι ευχάριστο αναφυλλάδισµα!
Νερό αλµυρό στις χούφτες, ιστιοφόρα στη θαλασσοταραχή, άγκυρες βυθισµένες, χέρια στον µόχθο τον κωπήλατο, βαρκούλες στο νηνεµένο νερό, σπασµένες λέµβοι, φάροι που δεν σβήνουν ποτέ! Σκίτσα µοναδικά σε κάθε σελίδα θαυµάσια κι ο τιµονιέρης τετ α τετ µε τη ρότα του! Σ’ ευχαριστώ αγαπηµένη µου Αντουανέττα Κουτρουµπα-Καρπαθίου για το δώρο σου µε τόση αγάπη που µε βεβαίωνες.
-Θεία Φωτεινή θα σ’ ενθουσιάσουν. Μιλούµε για θεσπέσια, βραβευµένη δουλειά, πολύ αξιόλογων ποιηµάτων.
Κι άλλο µικρό δείγµατα.
Όνειρα
«Το πανί δε φουσκώνει µόνο µε άνεµο. Φουσκώνει και µε όνειρα. Το όνειρο είναι ον πρώτος χάρτης. Ο µόνος που σε κάνει να φύγεις απ’ το λiµάνι χωρίς να ξέρεις πού πας. Και κάθε φορά που αµφιβάλλεις το όνειρα σε ξαναβάζει στη ρότα. Ο ναυτικός που σταµάτησε να ονειρεύεται, είναι ήδη ναυαγός».
Επίµετρο: Χαίροµαι πολύ για τη γνωριµία που έκανα µε το στοχασµό του ποιητή. Συγχαρητήτια.
