Το τζάµπα δεν πέθανε, αντιθέτως από όσα κυκλοφορούν εσχάτως. Τρανή απόδειξη η ίδια η βουλευτής του κυβερνώντος κόµµατος, που σε συζήτηση για το πώς θα ανταπεξέλθουν εκπαιδευτικοί µε 800 ευρώ µισθό, όταν καλούνται να πληρώνουν 400 στο νοίκι, ξεστόµισε την εν λόγω φράση. ∆εν της κόστισε απολύτως τίποτα η δήλωση αυτή, ούτε διαγραφή από το κόµµα ούτε απώλεια της βουλευτικής έδρας! Τζάµπα!
Σε αυτή τη χώρα µπορεί ο καθένας να βρίζει τζάµπα τους εκπαιδευτικούς. Μπορεί ο καθένας να βρίζει τζάµπα έναν εργαζόµενο, ιδίως αν ο υβρίζων αποτελεί µέλος της ελίτ του πλούτου ή της εξουσίας. Η επίκληση «το τζάµπα πέθανε» σαφώς και δεν αφορά ούτε τα δυο κόµµατα εξουσίας που χρωστάνε κάπου ένα (1) δισεκατοµµύριο ευρώ µαζί, ούτε όλους εκείνους που απολαµβάνουν βουλευτικά προνόµια, όπως η εν λόγω βουλευτής.
∆εν ξέρω αν υπερισχύει ο κυνισµός ή ο σαδισµός, όταν λες «το τζάµπα πέθανε» σε έναν εκπαιδευτικό των 800 ευρώ, την ώρα που εσύ ως βουλευτής έχεις τζάµπα αυτοκίνητο, τζάµπα τηλέφωνο, τζάµπα γραφείο, τζάµπα υπαλλήλους, τζάµπα ταχυδροµικά τέλη, τζάµπα σπίτι, κι άγνωστο πόσα τζάµπα ακόµη!
Καταλήγει έτσι η εν λόγω δήλωση να αποτελεί επίδειξη εξουσίας, απόδειξη διαχωρισµού του δηλώνοντος από την πλέµπα, από το δασκαλάκο που, άκουσον – άκουσον θέλει να πληρώνεται αρκετά ώστε να µπορεί να ζήσει άνετα χωρίς να δίνει το µισό µισθό του στο νοίκι! Αν είσαι βουλευτής και µάλιστα του κυβερνώντος κόµµατος, δε σε απασχολούν τέτοια ταπεινά ζητήµατα.
Κάπως έτσι φτάσαµε, κατόπιν ενεργειών τους, για να χρησιµοποιήσουµε την προσφιλή έκφραση του πελατειακού διεφθαρµένου κράτους, οι Έλληνες εκπαιδευτικοί να έχουν µείωση µισθού 33% το 2023 σε σχέση µε το 2005, τη µεγαλύτερη µείωση στην Ευρώπη, µε βάση στοιχεία του ΟΟΣΑ, όπως µεταδίδει το Euronews. Κατόπιν ενεργειών τους κατάντησαν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθµιας Εκπαίδευσης πρώτοι από το τέλος στους µισθούς στις χώρες του ΟΟΣΑ, µε βάση την ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ το 2025. Η κυβέρνηση θα πρέπει να αισθάνεται πολύ υπερήφανη (αλλά κι όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια).
Μια κυβέρνηση και µια χώρα που σέβεται τον εαυτό της και τους πολίτες της, τιµά τους εκπαιδευτικούς της. Καιρός είναι να ασχοληθούν σοβαρά µε τους εκπαιδευτικούς δίνοντας αξιοπρεπείς µισθούς αλλά και φροντίζοντας να διαθέσουν δηµόσια κτήρια για ένα πρόγραµµα κοινωνικής στέγης για εκπαιδευτικούς, υγειονοµικούς και άλλους πολίτες που έχουν ανάγκη, όπως έκανε ο ∆ήµος Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυµνο, αλλά δηλώνει αδυναµία να κάνει ο ∆ήµος Χανίων («άµα δε θέλω να µαγειρέψω, χίλιες µέρες κοσκινίζω», λέει µια σοφή παροιµία του λαού).
*Ο Φώτης Ποντικάκης είναι Εκπαιδευτικός, µέλος των Πράσινων – Οικολογία.
