Την περασμένη εβδομάδα μπήκαμε σε mood θρίλερ, και η διάθεση αυτή συνεχίζεται και σήμερα. Η ψυχολογική ταινία τρόμου του Ρομάν Πολάνσκι «Το Μωρό της Ρόζμαρι» (1968) ήταν – και παραμένει – από τις πιο ανατριχιαστικές ταινίες τρόμου που έχουν γίνει ποτέ. Η ιστορία της Ρόζμαρι Γούντχαουζ, μιας νεαρής γυναίκας που μένει έγκυος κάτω από εξαιρετικά παράξενες συνθήκες, εξακολουθεί να προκαλεί ρίγη στους θεατές, δεκαετίες μετά την πρώτη προβολή της. Ενδιαφέρον έχει ωστόσο πως όσο τρομακτική είναι η ίδια η ταινία, τόσο -και περισσότερο- τρομακτικές είναι κάποιες συμπτώσεις που αφορούν τη δημιουργία της. Πίσω από τις κάμερες στο «Μωρό της Ρόζμαρι» συνέβησαν γεγονότα που πυροδότησαν εικασίες για πιθανή κατάρα η οποία «χτύπησε» τους συντελεστές. Σήμερα, οι «Ιστορίες από τον Κόσμο» σας παρουσιάζουν όσα έλαβαν χώρα στα γυρίσματα και μετά.
Νοσοκομείο και ύποπτος θάνατος
Λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας στους κινηματογράφους, άρχισαν να εξαπλώνονται φήμες ότι μια κατάρα ακολουθούσε τους συντελεστές του ανατριχιαστικού θρίλερ. Καταρχάς ο παραγωγός Γουίλιαμ Καστλ κατέληξε στο νοσοκομείο ύστερα από αλλεπάλληλες απειλητικές επιστολές που λάμβανε από ομάδες θρησκόληπτων που είχαν εξοργιστεί με την ταινία. Μακράν τραγικότερη ήταν η περίπτωση του συνθέτη Κριστόφ Κομέντα, ο οποίος δημιούργησε το στοιχειωτικό νανούρισμα που ακούγεται στην ταινία και δεν μπορείς να βγάλεις από το μυαλό σου. Λιγότερο από ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του φιλμ, ο Κομέντα πέθανε σε ηλικία μόλις 37 ετών σε ένα φρικτό ατύχημα κατά τη διάρκεια πάρτι στους λόφους του Χόλιγουντ. Ο άντρας έπεσε από μεγάλο ύψος και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με τον Πολάνσκι, ο Κομέντα είχε πιει πολύ όταν έπεσε. Βεβαίως το νεαρό της ηλικίας του και η συσχέτισή του με την τρομακτικότερη ταινία τότε, έκαναν τις θεωρίες συνομωσίας να παίρνουν φωτιά.
Διαζύγιο
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η Μία Φάροου αντιμετώπιζε ένα σοβαρό προσωπικό πρόβλημα παράλληλα με τον απαιτητικό της ρόλο. Ο γάμος της με τον Φρανκ Σινάτρα κατέρρεε. Τελικά ο Σινάτρα αποφάσισε να στείλει τα έγγραφα του διαζυγίου στη Φάροου στο σετ των γυρισμάτων της ταινίας. Το timing ήταν άθλιο, ιδιαίτερα για μια ηθοποιό που στην ταινία υποδύεται έναν χαρακτήρα που περνάει ψυχολογική κόλαση. Η Φάροου αργότερα είπε ότι ο Σινάτρα είχε απαίτηση από τις γυναίκες του να μένουν στο σπίτι και να μην κάνουν καριέρα.
Ωμό συκώτι κοτόπουλου
Θυμάστε εκείνη την αηδιαστική σκηνή όπου η Ρόζμαρι τρώει ωμό κρέας επειδή νομίζει ότι θα βοηθήσει την εγκυμοσύνη της; Λοιπόν, η Μία Φάροου, που είναι χορτοφάγος, έφαγε πραγματικά ωμό συκώτι από κοτόπουλου κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματά της, η κατανάλωση ωμού κρέατος ήταν απολύτως αηδιαστική, πράγμα που σημαίνει ότι η αηδία που βλέπετε στην οθόνη είναι 100% αυθεντική. Μερικές φορές η καλύτερη ερμηνεία είναι η έλλειψη ερμηνείας…
Είναι το Κτίριο Καταραμένο;
Η εμβληματική πολυκατοικία της Νέας Υόρκης που χρησιμοποιήθηκε για τα εξωτερικά πλάνα, έχει τη δική της ιστορία τραγωδίας και υποτιθέμενων στοιχειωμάτων. Το 1980, εκεί δολοφονήθηκε ο Τζον Λένον (σ.σ: περισσότερο από μια δεκαετία μετά την κυκλοφορία της ταινίας). Το κτίριο φημολογείται επί δεκαετίες ότι «φιλοξενεί» πνεύματα και φαντάσματα, ενώ πολλοί λένε πως έχουν δει το φάντασμα μιας κυρίας που κλαίει και -εννοείται- το φάντασμα του Λένον. Το κτίριο έχει γοτθική αρχιτεκτονική και φήμη για παραφυσική δραστηριότητα. Ήταν λοιπόν το ιδανικό σημείο για μερικές από τις εξωτερικές σκηνές της ταινίας. Είναι από τις περιπτώσεις που η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο ανατριχιαστική από τη μυθοπλασία.
Τα γυρίσματα
Η αρχική σκηνή με την πανοραμική θέα του κτιρίου που λέγαμε παραπάνω… Για να τραβήξει αυτό το πλάνο, ο κινηματογραφιστής Γουίλιαμ Φρέικερ και το συνεργείο του έπρεπε να κατασκευάσουν μια πλατφόρμα που προεξείχε από την οροφή του κτιρίου. Τα πρότυπα ασφαλείας ήταν αρκετά χαλαρά τότε, οπότε ουσιαστικά κρεμούσαν – με ελάχιστη προστασία – τις κάμερες και τους… εαυτούς τους ψηλά πάνω από το Μανχάταν. Ο Φρέικερ αργότερα περιέγραψε πόσο αγχωτικό ήταν να απαθανατίζεις εκείνες τις σκηνές, ιδιαίτερα με τέτοια έλλειψη προστασίας…
Καταραμένη Ταινία
Πιθανώς η πιο ανησυχητική σύνδεση «κατάρας» με το Μωρό της Rosemary ήρθε τον Αύγουστο του 1969, όταν διαβόητος δολοφόνος Charles Μanson προκάλεσε σοκ σε όλη την Αμερική, έχοντας επιπλέον μια τρομακτική προσωπική σύνδεση με τον σκηνοθέτη Roman Polanski. Ενώ η ταινία εξακολουθούσε να παίζεται σε ορισμένους κινηματογράφους, ο Charles Manson ενορχήστρωσε τις βάναυσες δολοφονίες αρκετών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της εγκύου συζύγου του Polanski, Sharon Tate. Η άγρια φύση των δολοφονιών, με τα λατρευτικά υπονοούμενα που είχαν, δημιούργησε έναν τρομερό παραλληλισμό με το θέμα της ταινίας. Η χρονική στιγμή και οι ομοιότητες ήταν ανατριχιαστικές: μια ταινία με σατανιστικές αναφορές που απειλούν μια έγκυο γυναίκα και στη συνέχεια η πραγματική βία και δολοφονία της εγκύου συζύγου του σκηνοθέτη. Αυτή η φρικτή σύμπτωση πρόσθεσε ακόμα μια σκιά στην ήδη ζοφερή κληρονομιά της ταινίας.
Ο αριθμός τηλεφώνου που «γράφει» ΚΟΛΑΣΗ
Σε μια σκηνή όπου η Ρόζμαρι καλεί απεγνωσμένα τον γιατρό της, οι αριθμοί που σχηματίζει ενώ χρησιμοποιεί το τηλέφωνο, φαίνεται πως γράφουν «ΚΟΛΑΣΗ» όταν το αναποδογυρίζει. Αυτό το ανεπαίσθητο οπτικό κόλπο τοποθετήθηκε σκόπιμα από τον Πολάνσκι ως υποσυνείδητο μήνυμα, κάτι που οι περισσότεροι θεατές δεν θα έπιαναν συνειδητά, αλλά μπορεί υποσυνείδητα να το κατέγραφαν. Κρυφά μηνύματα σαν κι αυτό ήταν διάσπαρτα σε όλη την ταινία για να κάνουν τους θεατές να νιώθουν άβολα χωρίς ωστόσο να προβάλλεται ρητά κάτι υπερφυσικό.
Το Μωρό
Στην πιο τρομακτική σκηνή της ταινίας, η Ρόζμαρι βλέπει το μωρό της και αντιδρά με πανικό. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν βλέπουμε ποτέ στην πραγματικότητα το βρέφος, βιώνουμε μόνο τη στιγμή μέσα από την ερμηνεία της Φάροου. Αυτό που είναι ιδιαίτερα περίεργο είναι ότι ο κινηματογραφιστής Γουίλιαμ Φρέικερ περίμενε πως θα κινηματογραφήσει ένα κοντινό πλάνο του δαιμονικού παιδιού. «Πότε θα γυρίσουμε το κοντινό πλάνο του μωρού;» ρώτησε, και ο Πολάνσκι του απάντησε: «Όχι, δεν θα υπάρξει μωρό». Αυτή η απόφαση αναγκάζει τους θεατές να φανταστούν κάτι πολύ χειρότερο από ό,τι θα μπορούσε να δημιουργήσει οποιοδήποτε ειδικό εφέ της δεκαετίας του 1960. Ο Πολάνσκι ήξερε ξεκάθαρα ότι ο πραγματικός τρόμος συμβαίνει στη φαντασία του θεατή. Μερικές φορές αυτό που δεν βλέπεις -και φαντάζεσαι- είναι πολύ πιο τρομακτικό από εκείνο που βλέπεις.
Δείτε το τρέιλερ εδώ:
