Το λιοντάρι και το κουνούπι

Το παλιό ανεκδοτάκι αφορούσε ένα σπουδαίο κυνηγό, που στην πολυτάραχη ζωή του γλύτωσε από λιοντάρια, ελέφαντες, ρινόκερους και κροκόδειλους, αλλά πέθανε άδοξα από τσίµπηµα κουνουπιού.
Πρόκειται για ανεκδοτολογική εκδοχή της σηµασίας του απρόβλεπτου και της ισχύος του ασήµαντου, σε τούτη τη ζωή.
Αυτή είναι η στάση της ∆ηµοτικής Αρχής των Χανίων απέναντι στις ευαισθησίες των Χανιωτών για το περιβάλλον στο Αντλιοστάσιο της Παχιάς Άµµου στον Σταυρό Ακρωτηρίου.
«∆εν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, είναι το φιδάκι ο ∆ιαµαντής…»
Οι τρελές πιρουέτες της ∆ηµοτικής Αρχής αποδεικνύουν την ασηµαντότητα του κυνηγού που ενώ γλύτωσε από κροκόδειλους, πέθανε από τσίµπηµα κουνουπιού.
Κουνούπι – τίγρης, θα ‘τανε θαρρώ…
Και µην νοµίζετε ότι οι τοπικοί εξουσιούχοι κάνουν τζάµπα τόση φασαρία και δεν υπολογίζουν κανένα στα Χανιά.
Έχουν µάθει ότι ο Τζον Κένεντι έλεγε, «ακούω πολλή φασαρία στη σκάλα, αλλά δεν βλέπω κανέναν να µπαίνει στο δωµάτιο».
Πώς άραγε θα κυβερνηθεί τούτος ο ∆ήµος;
Μα φυσικά, µε τα άρµατα των ρινόκερων.