Κύριε διευθυντά,
η Ελλάδα είναι ένας τόπος ευλογηµένος ο Ήλιος, η θάλασσα, το βουνό, τα µαγευτικά χωριά µας, η φιλοξενία, και η παράδοση, ανθρώπινες σχέσεις και αιώνια δεσµά αλληλεγγύης. Ένας τρόπος ζωής που θα έπρεπε να µας χαρίζει γαλήνη, ισορροπία και ανώτερη ποιότητα ζωής. Κι όµως, σήµερα ζούµε σε µια από τις πιο αγχωµένες χώρες του κόσµου.
Κάτι δεν πάει καλά, όταν σε έναν τόσο όµορφο τόπο οι άνθρωποι ξυπνούν κάθε µέρα µε ένα βάρος στο στήθος τους .
Το άγχος έχει γίνει καθηµερινότητα. Η αγωνία για τα χρήµατα για τους λογαριασµούς για τα χρέη, για τη δουλειά, για το αύριο το όχι και τόσο σίγουρο αύριο. Πίεση από παντού και µέσα σε όλα αυτά, η γραφειοκρατία που µας εξαντλεί, τηλεφωνικές απάτες που µας αναστατώνουν και µας παρενοχλούν καθηµερινά και µια αίσθηση ότι το κράτος δεν είναι δίπλα µας, αλλά απέναντί µας.
Σύµφωνα µε διεθνείς έρευνες, η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες 10 χώρες παγκοσµίως σε επίπεδα καθηµερινού στρες.
Πάνω από 6 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι ζουν καθηµερινά µε έντονο άγχος. Και το πιο ανησυχητικό, το άγχος αυτό περνά και στα παιδιά µας.
Παιδιά που µεγαλώνουν βλέποντας γονείς κουρασµένους, πιεσµένους, αγχωµένους γονείς που δεν έχουν χρόνο για αυτά. Παιδιά που νιώθουν την ανασφάλεια µέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Παιδιά που µεγαλώνουν µε λιγότερα χαµόγελα και περισσότερες αγωνίες απ’ όσες τους αξίζουν.
∆εν αξίζει έτσι να µεγαλώνουν τα παιδιά µας.
Τα παιδιά µας αξίζουν µια Ελλάδα πιο ήρεµη. Μια χώρα όπου οι γονείς δεν θα µετρούν τα κέρµατα στο τέλος του µήνα. Όπου το µέλλον δεν θα µοιάζει απειλή, αλλά ελπίδα.
Αξίζουν µια κοινωνία που να δίνει προοπτική ασφάλεια και σταθερότητα, που να τους επιτρέπει να ονειρεύονται και να χτίζουν τη ζωή τους εδώ και όχι να σκέφτονται από µικρά πώς θα φύγουν στη ξενιτιά όπως έκαναν και οι παππούδες τους .
Προς τα πού πρέπει να κινηθούµε για το καλό των παιδιών µας;
Αν πραγµατικά θέλουµε να αλλάξουµε πορεία, πρέπει να κινηθούµε µε σχέδιο µε τόλµη και µε συλλογική ευθύνη.
1. Να δώσουµε σιγουριά στην εργασία και στο εισόδηµα να δηµιουργήσουµε σταθερές δουλειές αξιοπρεπείς µισθούς στήριξη της τοπικής οικονοµίας. Για να µπορούν οι γονείς να µεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς µόνιµο φόβο.
2. Να απαιτήσουµε τη µείωση του βάρους των λογαριασµών και της ακρίβειας.
Ρεύµα, νερό, τηλέφωνο και βασικά αγαθά πρέπει να είναι προσιτά. Το σπίτι πρέπει να είναι χώρος ηρεµίας και όχι άγχους.
3. Να απλοποιήσουµε δραστικά τη γραφειοκρατία.
Ένα κράτος που λειτουργεί απλά, γρήγορα και ανθρώπινα. Ώστε να έχουµε περισσότερο χρόνο για την οικογένεια και λιγότερο για ουρές και χαρτιά, δηµιουργώντας ένα ενιαίο σύστηµα που θα έχει όλα µας τα δικαιολογητικά και θα είναι άµεσα διαθέσιµα µε ένα γρήγορο κλίκ χωρίς να απαιτείτε από εµάς να στέκουµε σε ουρές περιµένοντας µε αγωνία τη σειρά µας.
4. Να προστατεύσουµε την οικογένεια από πιέσεις, απάτες και εκµετάλλευση.
Ουσιαστικοί έλεγχοι, σοβαρή προστασία των πολιτών και σεβασµός στην ιδιωτική ζωή.
5. Να επενδύσουµε στην ψυχική υγεία, για γονείς και παιδιά.
6. Να καλλιεργήσουµε ξανά τις αξίες της ελληνικής ζωής.
Την απλότητα, τη γειτονιά, την παρέα, τη συντροφικότητα, τον χρόνο µαζί. Αυτά που µας έµαθαν οι παππούδες µας και που σήµερα κινδυνεύουµε να χάσουµε.
Να ξαναφτιάξουµε µια Ελλάδα που θα µας χωρά όλους.
Το άγχος δεν είναι µοίρα. Είναι αποτέλεσµα επιλογών. Και οι επιλογές µπορούν να αλλάξουν.
Χρωστάµε στα παιδιά µας µια Ελλάδα πιο ήρεµη, πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη. Μια χώρα που να θεραπεύει την ψυχή και όχι να τη βαραίνει. Που να γεννά ελπίδα και όχι φόβο.
Αν ενωθούµε, αν πιέσουµε, αν διεκδικήσουµε, µπορούµε να τα καταφέρουµε.
Για εµάς.
Για τα παιδιά µας.
Για το αύριο αυτού του τόπου.
∆εν έχω τη λύση αλλά πιστεύω ότι έφθασε η ώρα για ριζικές αλλαγές και απαιτήσεις µιας καλύτερης ζωής για όλους και θέλησα να βάλω τον 1ο λίθο. Αναµένω άλλα 10 εκατοµµύρια συµπολιτών µου να κάνουν ίδιο άµεσα ώστε να πάρουµε πίσω τις ζωές µας.
Ευτύχιος Αντωνίου Κουκουτσάκης
Οργανικός Γραµµατέας & Εκπρόσωπος Τύπου Μείζονος Αντιπολίτευσης
«Μαζί για τον ∆ήµο Καντάνου-Σελίνου»
