Με την καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση τιμήθηκε η μνήμη αγωνιστών στο Μνημείο Ειρήνης και Εργαζομένων στο δίχαλο του Πασακακίου στις 11 το πρωί της Πρωτομαγιάς για να συνεχιστεί με ομιλίες, καταθέσεις στεφάνων και να τελειώσει με τον Εθνικό Ύμνο.
Το παρών έδωσαν εκπρόσωποι πολιτικών και αυτοδιοικητικών αρχών, σωματείων, συλλόγων και αρκετός κόσμος.
Για την ιστορία κατασκευής του Μνημείου μίλησε στα “Χ.ν.” ο συνταξιούχος δάσκαλος Γιώργος Μανιαδάκης, υπογραμμίζοντας ότι “ η πλάκα του Μνημείου παριστάνει ένα ανδρόγυνο με ένα μωρό στην αγκαλιά της μάνας και ένα περιστέρι να πετάει πάνω από τα κεφάλια τους. Στο πρόσωπο του άνδρα με τη σκαλίδα στο χέρι, τιμούμε όλους ανεξάρτητα τους εργαζόμενους τίμια και ειρηνικά άνδρες, τους εργάτες, τους επαγγελματίες, τους μισθωτούς, τους υπαλλήλους, τους καλλιτέχνες, τους πολιτευτές και όλους τους λοιπούς εργαζόμενους. Διαλέξαμε όμως το γεωργό, γιατί όλοι έχουμε και κάποια σχέση με τη μάνα γη και τον ακούραστο εργάτη της, τον γεωργό.
Στο πρόσωπο της μάνας με το μωρό στην αγκαλιά, τιμούμε την κάθε μία τίμια και ειρηνικά εργαζόμενη, τη νοικοκυρά του χωριού, της πόλης, την εργάτρια στο εργοστάσιο, την εργάτρια στο καπνοχωραφο ή στο λιόφυτο, τη δασκάλα, τη νοσοκόμα και την κάθε άλλη εργαζόμενη. Διαλέξαμε όμως την μάνα εργαζόμενη, επειδή όλες σχεδόν οι εργαζόμενες είναι συγχρόνως και μανάδες, μα και επειδή η δουλειά της μάνας είναι και δυσκολότερη και ιερότερη από όλες τις άλλες εργασίες”.
Ο ίδος συνεχίζοντας, επεσήμανε ότι “ το Μνημείο αυτό φιλοτεχνήθηκε από τον αείμνηστο Κώστα Ντουσάκη, καταξιωμένο καλλιτέχνη καθ΄ υπόδειξη μας και η χύτευση έγινε στον Ναύσταθμο Σούδας δωρεάν”.
