Θαµπά… Χριστούγεννα

Zούµε µια εποχή, δεν θα πω δύσκολη αλλά διαφορετική, που -τις περισσότερες ίσως φορές άκρως υποκριτικά- θέλουµε να υποδείξουµε ότι µας ενοχλεί η έλλειψη αλήθειας αλλά στην ουσία δεν κάνουµε τίποτα για να την… προστατεύσουµε και να την αναδείξουµε, έρµαια κι εµείς της καταπατηµένης ουσίας που χάνεται µέσα στην “καταναλωτική” προπαγάνδα για µια ζωή… ευτυχισµένη! Σε µία τέτοια παράξενη και διαφορετική εποχή, η γιορτή των Χριστουγέννων όλο και περισσότερο χάνει το αληθινό της νόηµα!
Από πού τάχα να ξεκινήσουµε;
Ίσως πρώτα και κύρια από την… ‘‘αποµάκρυνση’’ της όµορφης λέξης “Χριστούγεννα” που εντός της περικλείει όλα τα νοήµατα και την καταλλαγή όπως αυτή µπορεί να βιωθεί ή έστω να την “αγγίξουµε” καθώς τη διαβάζουµε ή την προφέρουµε µε όλα τα δυνατά γράµµατα που την ορίζουν, κατανοώντας τη σύνθεσή της:
Χριστού-γένα!
Κι έπειτα να ενοήσουµε ότι αυτό ακριβώς το γεγονός γιορτάζουµε τούτες τις µέρες του χρόνου, και µόνο τούτες! Γιατί οι… -όσο περνούν τα χρόνια όλο και νωρίτερα- στολισµοί που µε βία παρουσιάζονται στα µάτια µας, αποτελούν µία παράκρουση που δεν κάνει τίποτα άλλο από το να συγχύζει τους εγκεφάλους µικρών και µεγάλων, και πάλι στοχεύοντας στην καταναλωτική τους µανία!
Κατανοητό(!!!) µιας και ο άνθρωπος έχει καταντήσει πια να αντιµετωπίζεται ως “καταναλωτής”, ως “πελάτης”, που σε ένα σύγχρονο τρόπο ζωής οδηγείται να περιορίζει τις ανάγκες του στις ψευδαισθήσεις που του δηµιουργούν κάθε είδους προϊόντα που του πλασάρονται ως πανάκεια για να ικανοποιήσει τα καταναλωτικά του ένστικτα που είναι τεχνηέντως ‘‘υπεραναπτυγµένα’’! Μεγάλη κουβέντα…
…Κι όσο για τα Χριστούγεννα, παρατηρούµε όλο και περισσότερο µία εκκοσµικευµένη γιορτή µε απούσα την ιστορία της Γέννησης του Θεανθρώπου, που πλέον δεν είναι βιωµατικά συνδεδεµένη ειδικά στις νεότερες γενιές! Ποιος το αποκλείει λοιπόν, ότι σε κάποια λίγα χρόνια, η Ιστορία αυτή να χαθεί µες στην πολλή θολούρα των διακοσµητικών, των φωτακιών, των κάθε λογής µπιχλιµπιδιών που προσπαθούν να µας κάνουν να γιορτάζουµε απόντος του Εορτάζοντα!