Ο µακαρίτης συγγραφέας Φίλιπ Κερ είναι γνωστός στη χώρα µας από τη σειρά των βιβλίων του για τον Μπέρνι Γκούντερ, τον Γερµανό αστυνοµικό επιθεωρητή που τον σαρκασµό, τις έξυπνες ατάκες, το ανατρεπτικό του χιούµορ λάτρεψαν χιλιάδες βιβλιόφιλοι.
Πόσοι δεν έχουν µαγευτεί µε την πλοκή του “Τριλογία του Βερολίνου” ή δεν χάθηκαν στις σελίδες του “Μοιραία Πράγα”; Οι έξυπνες ατάκες και η ιστορική τεκµηρίωση όµως δεν µπορούν να κρατήσουν ένα ήρωα ζωντανό εσαεί, ακόµα και στις σελίδες ενός βιβλίου. Καθώς η επιτυχία της σειράς των βιβλίων µεγάλωνε και η µια έκδοση ακολουθούσε την άλλη, ο επαναλαµβανόµενος κυνισµός του πρωταγωνιστή έγινε κουραστικός, το χιούµορ τυποποιηµένο, οι ιστορικές και πολιτικές εµµονές περισσότερο ορατές… Κάπως έτσι δεν εξελίσσεται και στον τόπο µας ο πολιτικός και ο αυτοδιοικητικός λόγος ;
Χαµόγελα για τις κάµερες, “στιλιζαρισµένες” φωτογραφίες για το instagram, 10 σταθερές φράσεις όλες και όλες αρκεί να εµπεριέχουν τις λέξεις ανάπτυξη και περιβάλλον, πολύ πρώτο πρόσωπο, εξυπνακίστικες ατάκες, χαιρετούρες προς όλους και ξανά χαµόγελα… Εικόνες που βλέπεις καθηµερινά σε εκδηλώσεις, συζητήσεις, συνεδριάσεις, λέξεις που διαβάζεις στα ανάλογου στυλ δελτία Τύπου και που δεν συγκινούν ούτε στο ελάχιστον έναν συνειδητοποιηµένο και ώριµο πολίτη, στον οποίο σίγουρα δεν απευθύνονται. Αν από τις ιστορίες του Μπέρνι Γκούντερ -που κατάφερε και επέζησε περισσότερο από τον δηµιουργό του Φίλιπ Κερ- µπορείς να κρατάς µόνο τις καλές στιγµές, τι θα αποµείνει άραγε για τον αναγνώστη – τηλεθεατή του µέλλοντος από την τοπική πολιτική σκηνή; Ίσως µόνο τα επιτηδευµένα χαµόγελα…
