«Την ευθύνη την έχει αυτός που επιλέγει,
ο Θεός δεν είναι ο υπαίτιος»
Πλάτων
Σε έναν κόσµο που αλλάζει µε ταχύτατους ρυθµούς, εµείς είµαστε που έχουµε την ευθύνη να επιλέξουµε το πρότυπα µας. Τι επιθυµούµε να είµαστε; Τι θαυµάζουµε; Τι θεωρούµε ότι έχει πραγµατική αξία στη ζωή;
Τι θέλουµε να υπηρετήσουµε; Πως θα βοηθήσουµε τους νέους ανθρώπους να αποκτήσουν υγιή πρότυπα; Θέτοντας αυτά τα ερωτήµατα στον εαυτό µας και προσπαθώντας να δώσουµε ειλικρινείς απαντήσεις, µπορούµε να κατανοήσουµε ποιοι πραγµατικά είµαστε και ποιες είναι οι αληθινές επιθυµίες µας. Και όταν αποφασίσουµε να µπούµε σε αυτή τη συζήτηση µε τον εαυτό µας, τότε είναι που θα ξεκινήσει και το ουσιαστικό ταξίδι της ζωής µας. Αυτό είναι όλο κι όλο που χρειάζεται να προσπαθήσουµε.
Τελικά τι αποτύπωµα επιθυµούµε να αφήσουµε εδώ που ζήσαµε για λίγο, ποια αξία επιθυµούµε να κρατήσουµε ζωντανή, ποια αλήθεια να κατακτήσουµε; Αυτό που βλέπουµε γύρω µας αυτή τη στιγµή, είναι πράγµατι αυτό που θέλουµε τόσο για εµάς, για τα παιδιά µας, όσο και για τους συνανθρώπους µας; Αξίζει η ζωή µας χωρίς σεβασµό, χωρίς αυτοθυσία, χωρίς ακεραιότητα, χωρίς ελευθερία και χωρίς αγάπη; Είναι τα πρότυπα µας αυτά που παρατηρούµε παντού γύρω µας αυτή τη στιγµή; Άνθρωποι χωρίς ηθικούς φραγµούς, χωρίς ενδοιασµούς και όρια, άνθρωποι που έχουν µετατρέψει το χρήµα και την εξουσία σε Θεό τους και το προσκυνούν. Συστήµατα διεφθαρµένα, διαλυµένες οικογένειες, εγκλήµατα που µένουν ατιµώρητα, παιδιά σε κίνδυνο, σχέσεις βουτηγµένες στον εγωισµό και στην έλλειψη αγάπης. Η αποµάκρυνση µας από κάθε αξία, σκοπό και ιδανικά είναι το πιο επικίνδυνο πράγµα που έχουµε να αντιµετωπίσουµε σήµερα στη ζωή µας. Όλος αυτός ο αποπροσανατολισµός και ο φανατισµός, η ψεύτικη πραγµατικότητα µέσα από µια οθόνη που µας καθοδηγεί και µας υποδεικνύει το σωστό και το λάθος, χαρακτηρίζοντας ταυτόχρονα την οµορφιά και την ασχήµια µε τα πλέον λανθασµένα πρότυπα, όλα είναι φτιαγµένα έτσι ώστε να µας οδηγούν σε απογοήτευση και ανασφάλεια. Όµως όλα αυτά είναι ανθρώπινα δηµιουργήµατα και µόνο εάν εµείς πάψουµε να τα συντηρούµε και να τα υποστηρίζουµε, µόνο τότε και αυτά θα πάψουν να υπάρχουν.
Και είµαστε ανεξαιρέτως όλοι υπεύθυνοι και είµαστε όλοι υποχρεωµένοι να δούµε και να αναγνωρίσουµε αυτή την ευθύνη για τον εαυτό µας. Η απλή αλήθεια ότι ο τρόπος που συµπεριφερόµαστε εµείς είναι ο τρόπος που θα µας συµπεριφερθούν και οι άλλοι δεν αλλάζει και ούτε χάνει τη δύναµη της και την αξία της σε όποια ανθρώπινη κοινωνία και εάν την εντάξουµε.
Αυτό πρέπει να µας πει ότι αρχίζοντας να αντιµετωπίζουµε τον εαυτό µας σαν απόλυτα υπεύθυνο του τι θέλουµε να είµαστε, τόσο απέναντι στον εαυτό µας όσο και απέναντι στους άλλους, θα τα καταφέρουµε να αποκτήσουµε την ευθύνη τόσο για αυτό που είµαστε όσο και για αυτό που είναι οι άλλοι.
Γιατί τα πρότυπα µας δεν διαµορφώνουν µόνον εµάς, αλλά και τον κόσµο ολόκληρο.
