Γιατί µαυρίζουν οι καρποί σε ντοµάτες, πιπεριές και καρπούζια;
Όσοι καλλιεργούµε ντοµάτες στον κήπο ή ντοµάτες σε γλάστρα, έχουµε αντιµετωπίσει την “τάπα”, το πρόβληµα που εµφανίζεται στο στάδιο της ωρίµανσης µε µαύρες κηλίδες και µαυρίσµατα στο κάτω µέρος των καρπών. Το συγκεκριµένο πρόβληµα του µαυρίσµατος στις ντοµάτες οφείλεται στην ξηρή κορυφή, µια αρκετά συνηθισµένη µη µεταδοτική ασθένεια που προκαλείται, κυρίως, λόγω έλλειψης ασβεστίου. Το “τάπωµα” εµποδίζει τις ντοµάτες να αναπτυχθούν και να ωριµάσουν κανονικά, σε βαθµό που µπορεί να µην τρώγονται. Η ξηρή κορυφή εµφανίζεται την περίοδο του καλοκαιριού και είναι γνωστή µε διάφορες ονοµασίες όπως ξηρή σήψη, ξηρά κορυφή, τάπωµα, τάπα ή µαύρισµα ντοµάτας. Εκτός από την καλλιέργεια της ντοµάτας, η ξηρή κορυφή εµφανίζεται επίσης στην καλλιέργεια της πιπεριάς και στην καλλιέργεια του καρπουζιού. Η ασθένεια της ξηρής κορυφής οφείλεται ουσιαστικά σε έλλειψη ασβεστίου στα φυτά του λαχανόκηπου κατά την περίοδο της ταχείας ανάπτυξης, όταν ο εφοδιασµός των καρπών της ντοµάτας, της πιπεριάς και του καρπουζιού µε ασβέστιο δεν επαρκεί. Στην εµφάνιση του προβλήµατος συντελεί η µικρή περιεκτικότητα ασβεστίου στο έδαφος, το ακανόνιστο πότισµα, η φύτευση σε ψυχρά εδάφη, η καλλιέργεια σε όξινα εδάφη µε χαµηλό pH ή σε εδάφη που χαρακτηρίζονται από υψηλή αλατότητα. Επίσης, στο µαύρισµα των καρπών και στην εµφάνιση της ξηρής κορυφής συντελεί η υπερβολική χρήση λιπασµάτων αζώτου και οι υψηλές θερµοκρασίες κατά τη φάση ανάπτυξης του καρπού σε ντοµάτες, πιπεριές και καρπούζια.
Πότε φυτεύουµε τα βλίτα και σε τι αποστάσεις;
Το βλίτο ή βλήτο είναι το αγαπηµένο καλοκαιρινό χόρτο που αποτελεί βασικό συστατικό της πιο δηµοφιλούς καλοκαιρινής σαλάτας και άλλων λαδερών φαγητών. Ιδιαίτερα δροσερό χόρτο που τρώγονται τα φύλλα και οι βλαστοί του, τα βλίτα τρώγονται βραστά προσθέτοντας απλά λίγο λάδι, λεµόνι και χοντρό αλάτι. Καταρχήν, ο πολλαπλασιασµός του βλίτου γίνεται µε σπόρο που σπέρνουµε στα τέλη Απρίλη µε αρχές Μαΐου. Η σπορά του βλίτου στον κήπο γίνεται πεταχτά, σχεδόν επιφανειακά και µε µια τσουγκράνα ενσωµατώνουµε τους σπόρους σε βάθος 1-2 εκατοστών. Επειδή ο σπόρος του βλίτου είναι µικροσκοπικός, µπορεί να
αναµιχθεί σε ποταµίσια άµµο, για να γίνει πιο αραιή και οµοιόµορφη η σπορά του. Αν το βλίτο φυτρώσει πολύ πυκνά, καλό είναι να ξεριζώνουµε µερικά φυτά και να το αραιώνουµε. Μπορούµε να φυτέψουµε τον σπόρο του βλίτου σε κυπελάκια σπορείου και να τον µεταφυτέψουµε όταν θα φτάσουν τα φυτά σε ύψος 10 εκατοστών. Φυτεύουµε τα νεαρά φυτά βλίτου είτε στο χωράφι, είτε µεµονωµένα σε γλάστρες σε αποστάσεις 20-30 εκατοστών.
Ποιες συνθήκες ευνοούν την εξάπλωση του ωίδιου της τριανταφυλλιάς;
Όλοι λατρεύουµε τις τριανταφυλλιές για την υπέροχη ανθοφορία και το καταπράσινο φύλλωµά τους. Πολλές φορές, ωστόσο, κατά την περίοδο της άνοιξης ξεκινά να εµφανίζεται µια λευκή αλευρώδη σκόνη σαν άσπρο χνούδι στα φύλλα της τριανταφυλλιάς που εξαπλώνεται πολύ γρήγορα και δηµιουργεί προβλήµατα στα φυτά µας. Αυτό το άσπρισµα στα φύλλα οφείλεται στο ωίδιο, τη σηµαντικότερη µυκητολογική ασθένεια που προσβάλλει τις τριανταφυλλιές από τις αρχές της άνοιξης µέχρι και τα τέλη φθινοπώρου και εξαπλώνεται στους βλαστούς και στα µπουµπούκια της εξασθενώντας σηµαντικά τα φυτά της τριανταφυλλιάς. Η ασθένεια του ωίδιου της τριανταφυλλιάς ευνοείται από τις υγροθερµικές συνθήκες της άνοιξης, δηλαδή από περιβάλλον υψηλής υγρασίας και σχετικά υψηλών θερµοκαρασιών. Το ωίδιο το συναντάµε πιο έντονα σε τριανταφυλλιές που είναι φυτεµένες σε σκιερές θέσεις ή σε µέρη που δεν αερίζονται επαρκώς.
* Για περισσότερα άρθρα επισκεφθείτε το Garden blog που επιμελείται ο Κώστας Λιονουδάκης στο www.mistιkakipou.gr
