«Όλες αυτές ήταν τσουνάτες, οι παραγωγοί τους έκαναν κορμοτομή και τις κέντρισαν “λιανές” γιατί δεν ήταν παραγωγικές» μας λέει ο παραγωγός και μας δείχνει τις πλαγιές στους λόφους, δυτικά και ανατολικά του Χλιαρού στο Δήμο Πλατανιά.
Σε Σκινέ, Αλικιανό, Αποθήκες, Ψαθογιάννο, Κυρτωμάδο , Βατόλακο τα τελευταία χρόνια οι ελαιοπαραγωγοί είτε κόβουν και απομακρύνουν τις τσουνάτες για να βάλουν άλλες καλλιέργειες είτε τις κάνουν κορωνέικες.
«Όλοι οι αγρότες στην περιοχή ξεπατώνουν τις τσουνάτες γιατί δεν είναι παραγωγικές ! Αυτή η ποικιλία βέβαια είναι ιστορική. Στην Ιταλία που έχουν μια δική τους ποικιλία ανάλογη, παραδοσιακή και ενισχύουν την καλλιέργεια της για να την κρατήσουν. Εδώ χάνεται σιγά -σιγά από τις πεδινές και ημιορεινές περιοχές» μας δηλώνει ο αγρότης κ. Μανώλης Κουκουράκης.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Ευτύχης Τρικουνάκης. «Όλα τα χωριά της περιοχής του Κερίτη είχαν τσουνάτες, φυτεμένες 80-100 χρόνια πριν. Όμως με το να μην είναι παραγωγικές οι παραγωγοί τις κέντρισαν σε κορωνέικες. Εγώ είχα τσουνάτες έξω από το Σκινέ που παλιά μου έκαναν 6-7 τόνους λάδι και τα τελευταία χρόνια δεν έβγαζαν τίποτα! Τις έκανα λιανές! Δεν το συστήνω στους παραγωγούς γιατί έτσι όπως είναι η τιμή του λαδιού δεν είναι ούτε να ασχολείσαι αλλά επειδή είμαι επαγγελματίας αγρότης δεν είχα άλλη επιλογή» αναφέρει.
Ο ίδιος εκτιμά πως η αλλαγή των καιρικών συνθηκών και η αύξηση της θερμοκρασίας “στρεσσάρει” την τσουνάτη που θέλει κρύο για αυτό έχουν χάσει την παραγωγικότητα τους.
ΣΤΟ ΣΕΛΙΝΟ
Αντίθετη άποψη έχει πάντως ο κ. Αντώνης Σφηναρολάκης από τη Σαρακίνα Σελίνου, που έχει πολλές τσουνάτες και τυποποιεί το ελαιόλαδο τους με μεγάλη επιτυχία εδώ και χρόνια. «Φέτος θα έχουμε μια πολύ καλή χρονιά, θα έχουμε βεντέμα. Οι αγρότες που βγάζουν την τσουνάτη το κάνουν γιατί έχει μια ταλαιπωρία. Θέλουν την λιανή, να ραβδίζουν και να τελειώνουν. Η τσουνάτη δύσκολα ραβδίζεται και αν δεν το κάνεις καλά μπορεί την επόμενη χρονιά να μην σου δώσει τίποτα! Είναι το μνημειακό δέντρο της Κρήτης από τη Μινωική εποχή και πρέπει όλοι να καταλάβουν πως είναι άλλη ποικιλία, απαιτεί διαφορετική φροντίδα. Δεν φταίνε οι τσουνάτες αν οι παραγωγοί δεν κάνουν κάτι σωστά» δηλώνει.
Για τον κ. Σφηναρολάκη όλα είναι θέμα της ιδιαίτερης καλλιεργητικής φροντίδας που έχει ανάγκη η τσουνάτη και την οποία οφείλουν να κάνουν οι παραγωγοί για να παράξουν το ποιοτικό της λάδι. «Το καλό τσουνατόλαδο, στις 4 και 5 γραμμές που βγάζουμε εμείς, είναι ο βασιλιάς των λαδιών. Αλλά θέλει άλλη καλλιέργεια και συγκομιδή που πολλοί παραγωγοί δεν είναι διατεθειμένοι να την κάνουν» συμπληρώνει.
ΖΕΣΤΗ ΚΑΙ ΚΡΥΟ
Θέσαμε το ζήτημα και στον δρ. Γιώργο Κουμπούρη, ερευνητή Α΄ στο “Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών – ΕΛΓΟ Δήμητρα”. Όπως μας εξήγησε « έχει μαλακώσει ο καιρός το χειμώνα και οι τσουνάτες στα ημιορεινά και πεδινά “υποφέρουν” . Είναι χαρακτηριστικό πως αν μια χρονιά κάνει κρύο και κακό καιρό τότε είναι παραγωγικές».
Όμως δεν είναι μόνο αυτή η αιτία που επηρεάζει την παραγωγή του δέντρου. «Είναι πιο εύκολη στη συγκομιδή της η “ κορωνέικη”, αντέχει καλύτερα στο ράβδισμα και ο αγρότης τελειώνει γρήγορα τη συγκομιδή. Αν ραβδίσεις την τσουνάτη προκειμένου να έχεις πιο ποιοτικό λάδι μπορεί να έχεις ζημιά στη βλάστηση και να έχεις ακαρπία την επόμενη χρονιά. Επομένως το ζήτημα της παραγωγής της είναι σύνθετο. Όμως βγάζει πολύ ποιοτικό λάδι αν εφαρμοστούν σωστές καλλιεργητικές μεθόδους» καταλήγει.
