Οι ιατρικές πρακτικές συνοδεύουν τον άνθρωπο από τη στιγµή που έκανε τα πρώτα τουβήµατα στη γη. Ο δρόµος που ακολούθησε η ιατρική στο πέρασµα του χρόνου, είναι γεµάτος από εκπληκτικές ιστορίες αυτοσχεδιασµού, άγνοιας, απάτης, πάθους ή και λάθους.
Ιστορικό µηχάνηµα αναισθησίας της εταιρείας Foregger, που χρησιµοποιήθηκε σε νοσοκοµεία της Αγγλίας τη δεκαετία του 1950.
Το αντικείµενο στην εικόνα είναι το Physiological Manikin του White, ένα σχεδόν φυσικού µεγέθους ανατοµικό µοντέλο που χρησιµοποιήθηκε ευρέως τον 19ο αιώνα για την εκπαίδευση φοιτητών ιατρικής και του κοινού (Σαν Φρανσίσκο ΗΠΑ, 1886).
∆ιαφήµιση της εταιρείας Gold Medal Hair Products που παρουσιάζει µια συλλογή από σκελετούς γυαλιών. Πρόκειται για ένα κλασικό δείγµα της µόδας «cat-eye» και «horn-rimmed» που κυριαρχούσε τη δεκαετία του 1950.
Γερµανικό ασθενοφόρο στο Ανατολικό Μέτωπο, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσµίου Πολέµου, γύρω στο 1915.
Τα ‘‘Dr. Williams’ Pink Pills’’, ένα διάσηµο ιδιοσκεύασµα («γιατροσόφι») που διαφηµίζονταν ως ισχυρό τονωτικό για το αίµα και τα νεύρα, υποσχόµενο να θεραπεύσει την αναιµία, την κατάθλιψη, την ανορεξία, ακόµα και την παράλυση. Στην πραγµατικότητα αποτελούνταν από ζάχαρη, ροζ χρωστική ουσία και θειικό σίδηρο (Καναδάς, 1890).
Ιστορική ιατρική σύριγγα µε µεταλλική θήκη φύλαξης, κατασκευασµένη από γυαλί και µέταλλο. Το γυάλινο στέλεχος επέτρεπε στον γιατρό να βλέπει την ποσότητα του φαρµάκου και τυχόν φυσαλίδες αέρα, ενώ η µεταλλική σύσταση επέτρεπε πολλαπλές αποστειρώσεις (Αγγλία, 1885).
∆ύο διαφορετικοί τύποι τεχνητών προσθετικών κάτω άκρων που χρησιµοποιούνταν απο ακρωτηριασµένους ασθενείς: αριστερά το τεχνητό µέλος καταλήγει σε απλή ράβδο, το οποίο δεν διαθέτει άρθρωση στο γόνατο, ενώ δεξιά, ένα πιο εξελιγµένο µε οµοίωµα πέλµατος και άρθρωση στο γόνατο, που επιτρέπει την κίνηση κατά τη βάδιση (Γερµανία, 1899).
Απεικόνιση από το έργο «Opere» του Ιταλού χειρουργού και ανατόµου Giovanni Ambrogio Bertrandi (1723–1765), που παρουσιάζει εργαλεία για την ιστορική επέµβαση του τρυπανισµού κρανίου, για ιατρικούς ή θρησκευτικούς λόγους (1786).
Ιστορικό εκπαιδευτικό διάγραµµα που απεικονίζει τη µετάβαση από το παλαιότερο σκληρό µοντέλο του «ασύλου» (µηχανικός περιορισµός), προς ένα πιο σύγχρονο ανθρωπιστικό «νοσοκοµειακό» µοντέλο (υδροθεραπεία), για τη φροντίδα των ψυχασθενών (1900-1915).
