Σάββατο, 8 Μαΐου, 2021

Στο παλάτι του σουλτάνου

Ο κύριος Ντράγκι προτίμησε να πει την αλήθεια για τον Ερντογάν. Τον αποκάλεσε “δικτάτορα” για την ταπείνωση που υπέστη η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της στην Άγκυρα. Νομίζω ότι η κa Άννα Διαμαντοπούλου είχε δίκιο. Ο Σάρλ Μισέλ έπρεπε να πάρει την Ούρσουλα και να “αποχωρήσουν μεγαλοπρεπώς”.

Δεν ξέρω ποιο ακριβώς κομμάτι της παγκοσμιοποιημένης αντίληψης των Ευρωπαίων αξιωματούχων ερεθίζει ο Ερντογάν, αλλά το καράβι στην Τουρκία βουλιάζει με τον καπετάνιο στη “γέφυρα” να δέρνει και να φυλακίζει.

Έχουν ακόμη αυτήν τη φαντασίωση οι Δυτικοί με την Τουρκία του Ερντογάν. Φοβούνται να την αφήσουν για να μην πέσει στο υποπόδιο των ποδιών της Ρωσίας και του Ιράν. Αυτή η σκέψη βασανίζει και πολλούς έγκριτους Έλληνες διεθνολόγους και αναλυτές, που δεν πιστεύουν στην ισχύ του αμυντικού μας δόγματος. Τώρα με την αγορά των Rafale και των φρεγατών, ελπίζω να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους.

Η Τουρκία είναι μια μυστηριώδης, τραγική χώρα. Ειλικρινά λυπάμαι τους πολίτες της στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ψάχνουν να αγοράσουν μεταχειρισμένα παπούτσια, οι δημοκρατικές τους ελευθερίες καταπατούνται, οι γυναίκες -με βάση το ιδανικό πρότυπο- δεν μπορούν να βάλουν ούτε σορτσάκι.

Δεν ξέρω τι όρεξη βρίσκουν οι δυτικοί να συζητούν με το παλάτι Ερντογάν…

Αναρωτιέμαι αν την ίδια όρεξη θα έχει ο κ. Τζο Μπάιντεν.

1 Comment

  1. Αξιότιμε κύριε, οι σχέσεις δύσης-Τουρκίας έχουν εξελιχθεί τα μεταπολεμικά χρόνια με το γνωστό μοτίβο ,δηλαδή η Τουρκία να ζητάει εκμεταλευόμενη(πολύ σωστά από την πλευρά της) όλα τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα της, και η δύση να παρέχει.Το θέμα είναι πολύ ευρύ και η ανάλυση του ξεπερνά κατά πολύ τα περιθώρια ενός σχολίου.Για να γίνει αντιληπτό τι εννοώ θα αναφέρω ένα γεγονός που συνέβη αν θυμάμαι καλά σε μια διάσκεψη του ΝΑΤΟ όπου παρίστατο εκπροσωπώντας την χώρα του ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Σ΄ένα διάλειμμα της σύσκεψης οι εκπρώσωποι των ΗΠΑ του είπαν ότι υπεβάλλει με τις απαιτήσεις του και ότι θα έπρεπε να είναι πιο μετριοπαθής. Τότε ο Ντεμιρέλ ατάραχος τους είπε “γιατί παραπονιέστε; αφού μας έγετε ανάγκη θα πρέπει να πληρώνετε τους λογαριασμούς μας”…Σε παρατήρηση των Αμερικανών ότι αυτό ακούγεται σαν εκβιασμός ,ο Ντεμιρέλ απλά χαμογέλασε και γύρισε στην θέση του.Αυτό είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα που εξηγεί πολλά από τα όσα έχουν δει τα μιάτια μας όλες αυτές τις δεκαετίες.΄Εχει αλλάξει κάτι;Φαίνεται πως ναί.Η Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια εκινείτο έχοντας υπ΄οψιν της ότι η δύση είναι αυτή που βάζει το μέλι-βούτηρο στο ψωμί της.Οι τελευταίες επιλογές της δείχνουν ότι το αγνοεί η ότι ενδεχομένως είναι σε αναζήτηση νέου χορηγού η χορηγών….Η στάση της ΕΕ εδικά μετά το τελευταίο επεισόδιο ,είναι αναξιοπρεπής,εξευτελιστική ,ανάξια του πολιτισμού της ,με μια λέξη για τα πανηγύρια….Με εκτίμηση

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες