Ο δηµοσιογράφος, πρώην υπουργός και διανοούµενος Νίκος Ξυδάκης(*) µ’ αυτόν τον έξοχο, οξύ τίτλο του άρθρου του σε ένθετο αθηναϊκής εφηµερίδας, µε επηρέασε αµέσως!
Να διαβάσω ολόκληρο το εφάµιλλο κείµενο! Κείµενο υψηλής αξίας, από το οποίο επιθυµώ ν’ αντιγράψω ορισµένα ενδεικτικά αποσπάσµατα, από µια σκέψη ποιότητας, ανθρωπιστικού ύφους και ∆ικαίου, τα οποία ευανάγνωστα στον λόγο του, συγκινούν, προβληµατίζουν και ενηµερώνουν. «Στην έρηµο της γενοκτονίας έχουν αφανιστεί όλα τα ίχνη των ανθρώπων, ποτηράκια, πιθάρια µε αρχαίο λάδι, αποµεινάρια µελιού, απολιθώµατα κόλιανδρου και το ζα’ ατάρ, ο σκελετός µιας χαδιάρας γάτας». Ν.Ξ.
Οι αεροφωτογραφίες της Γάζας, ισοπεδωµένα κτήρια, σβησµένοι δρόµοι, ίχνη θεµελίων, µικρά επάρµατα πάνω σε έρηµη γη, κανένα δέντρο, ούτε κλαρί, η σκόνη κλείνει τα ρουθούνια σου, πνίγεσαι απ’ τη σκόνη, κατακλύζεσαι από κενό, ένα δραµατικό κενό, µε υπαινικτικά επάρµατα. (Είναι πίνακας γεωµετρικής αφαίρεσης, εικαστική αλληγορία για την τοπολογία της Αποκάλυψης, µια κλεφτή µατιά στην κόλαση!
Είναι η υπερπραγµατικότητα, ερειπιώνας έρηµος που σφίγγει τον λαιµό, έρηµος που εξάπτει τη φαντασία, την καλεί να ψαύσει τα αχνά επάρµατα στο ανάγλυφο της φωτογραφίας, να ανακαλέσει τη ζωή που κάποτε υπήρξε, όπως στους παλιούς ερειπιώνες τους ιστορικούς της Μεσογείου, ∆ήλο, Ποµπηία, Ερκολάνο, Ακρωτήρι Θήρας, εκεί ίσως ήταν σχολείο, εκεί νοσοκοµείο, παρακάτω ένα τέµενος κι ένας χριστιανικός ναός, σ’ εκείνη την κουκκίδα έφτιαχναν πίτες µε ζα’ατάρ ταµπουλέ µε αιχµηρό κόλιαντρο, στην παρακάτω κουκκίδα σέρβιραν τσάι, σε µικρά ποτηράκια και κιουνεφέ, πέρα στο βάθος είχαν λεµονιές γύρω από ένα πηγάδι και όλα τ’ αγκάλιαζε µαντρότοιχος, είχαν σπιτάκια, µε ανώι, κατώι, µε εσωτερικές αυλές, όπως στις Κυκλάδες παλιά, όπως στη ∆ήλο και στο Ακρωτήρι πολύ παλιότερα, και ιδού τι αφήνει ο σεισµός, το κύµα, το ηφαίστειο, ο πόλεµος και ιδού τι αφήνει η γενοκτονία, ούτε τοίχους από αυλές και σπίτια, ούτε ψηφιδωτά µε αλεξίκακες Τανίτ και δελφίνια, ούτε υδραγωγείο, ούτε καν σώµατα κουλουριασµένα πετρωµένα από τη λάβα (κανένα αλεξίκακο δεν σταµατά τον γενοκτόνο).
Εδώ, στην έρηµο της γενοκτονίας έχουν αφανιστεί όλα τα ίχνη των ανθρώπων!…»
…«Ενόσω οι εκφυλισµένοι κληρονόµοι της αποικιοκρατίας ξαναφτιάχνουν εργοστάσια ολέθρου,
ΤΟ Α∆ΙΑΝΟΗΤΟ ΕΙΝΑΙ
Η ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ».
Αλίµονο!
