Στη φλεγόµενη Μέση Ανατολή

Η επίθεση του Τραµπ στο Ιράν έγινε για να καταστρέψει το πυρηνικό του σύστηµα. Παράλληλα να ανατρέψει το θεοκρατικό καθεστώς µε µια δόση επιτυχούς προσπάθειας, αφού οι αµερικανικοί πύραυλοι σκότωσαν τον Αγιατολάχ Χαµενεΐ και δεκάδες Ιρανούς ηγέτες.
Στις Βρυξέλλες οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να δείξουν αυτοσυγκράτηση ότι δεν φοβούνται. Ότι ελέγχουν τα πράγµατα, αλλά αλλιώς ερµηνεύεται η κατάσταση, λόγω της ανυπαρξίας κοινού βηµατισµού των «27». ∆ιαφορετικά σκέπτεται ο Γερµανός Στάρµερ και αλλιώς ο Γάλλος Μακρόν.
Το Ιράν είναι αποφασισµένο, έστω και µε τον νέο Αγιατολάχ, γιο του Χαµενεΐ, να χτυπήσει όλα τα κράτη που υποστηρίζουν τις ΗΠΑ εναντίον του, τη στιγµή που ο Τραµπ συνειδητοποιεί ότι υποτίµησε τον εχθρό. Το θεοκρατικό καθεστώς δείχνει πόσο δύσκολο είναι να εξουδετερωθεί απ’ όσο είχαν υποθέσει οι Αµερικανοί.
Το Τελ Αβίβ, αµέτρητες πόλεις και στρατιωτικές βάσεις απ’ την Τεχεράνη ως τη Βηρυτό µέχρι το Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, οι οποίες πληρώνουν υψηλό τίµηµα, χτυπήθηκαν από κύµατα βαλλιστικών πυραύλων και drones.
Όταν επανεξελέγη ο Τραµπ, δήλωσε ότι θα τελειώσει τους δύο πολέµους, επιδιώκοντας και το Νόµπελ Ειρήνης. Προϊόντος του χρόνου άλλαξε ρώτα. Είδαµε τα αποτελέσµατα πόσο εκτραχύνθηκαν µε την επέµβαση στο Ιράν. Αφού και η Washington Post, ιδιοκτησία του επιστήθιου υποστηρικτή του, Τζορτζ Μπέζος, γράφει ότι η ικανότητα του Ιράν να πλήξει επιτυχώς αµερικανικούς στόχους «έχει προκαλέσει ένα κύµα έντασης και παράνοιας στο Πεντάγωνο», µε αξιωµατούχους που δεν αποφεύγουν να δηλώνουν ότι φοβούνται µια «ανεξέλεγκτη δίνη επέκτασης του πολέµου, που θα εξαντλήσει γρήγορα τα αποθέµατα πυραύλων αεράµυνας». Απαιτούνται τρεις τουλάχιστον πύραυλοι να αντιµετωπίσουν ένα απλό ιρανικό βλήµα.
Τα κράτη του Κόλπου εµπλέκονται στην εµπόλεµη ζώνη κατά του Ιράν. Η CIA εξοπλίζει την κουρδική εθνότητα, χρησιµοποιώντας την ως «∆ούρειο Ίππο» των ΗΠΑ στο Ιράν. Τούτο ανησυχεί τον Ερντογάν και το επιτελείο του, ο οποίος καταπίεζε την κουρδική εθνότητα και κατάφερε να τα ‘χει καλά µε όλους και µε κανέναν.
Βρισκόµαστε σε δύσκολη εθνικά θέση µε τα patriot στην Κάρπαθο, να έχουµε προς διάθεση φρεγάτες και αεροπλάνα που είναι το εισιτήριο ως «Ελλάδα 2.0.» να µπούµε στον πόλεµο. ∆εν ανησυχούµε πλέον για τις παρακολουθήσεις, τα Τέµπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, την ακρίβεια και την τουρκική αδιαλλαξία. Είναι κρίσιµοι καιροί. Τα κόµµατα ας ξεχάσουν τις διαφορές του. Ο πόλεµος φθάνει προ των πυλών µας.