Κόρη ακριβή της άνοιξης του Μάη πρώτη µέρα
που µε µι(α) ανείπωτη χαρά όλοι σε καρτερούν,
στον ερχοµό σου εγώ θαρρώ χρυσή παίζεις φλογέρα
και µια ουράνια µουσική οι νότες της σκορπούν.
Ω, στ’ άκουσµά της το γλυκό η πλάση όλη χορεύει
τ’ αηδόνι σέρνει το χορό και τ’ άλλα ακολουθούν
του κόσµου τα πετούµενα, το κύµα αργοσαλεύει,
κάµποι βουνά και λαγκαδιές από χαρά µεθούν.
Πολλοί το λεν κι έρωτας τα βέλη του πυρώνει
στον ήλιο σου κι όποιον χτυπούν στη µέρα σου γλυκόν
πόνο νιώθει στα στήθια του που µέσα του ριζώνει
κι όσο θα ζει, για κείνον ζει και σβήνεται µ’ αυτόν.
Κόρη ακριβή, µυριόχαρη του Μάη θυγατέρα
στον άλλο σου τον ερχοµό φέρε χαράς πνοή
για ν’ απλωθεί σαν βάλσαµο στην πλάση πέρα ως πέρα
κλείνοντας όλες τις πληγές που αιµορραγούν στην γη.
Ελπίδας φέρε µήνυµα σε όσους πονούν και τρέµουν
απ’ του πολέµου την οργή, ειρήνης ζεστασιά
φέρε ψωµί σ’ όσους πεινούν, δύναµη σ’ όσους γέρνουν
απ’ τα πολλά τα βάσανα, δουλειά στην εργατιά.
