«Ζήτηµα είναι αν υπάρχει ένα µεγάλο ξενοδοχείο στις τουριστικές περιοχές που να αγοράζει µέλι από τους τοπικούς παραγωγούς. Ήθελα να ήξερα τι λένε πραγµατικά στους επισκέπτες τους για τα σιρόπια που τους δίνουν ως µέλι, ότι είναι από εδώ;» ήταν η απορία Χανιώτη µελισσοκόµου, που περιέγραφε ένα µόνιµο παράπονο των επαγγελµατιών αυτού του χώρου που έχει καταγραφεί πολλές φορές µέσα από τις σελίδες των “Χ.ν.”.
Ότι όπως και στα πορτοκάλια για τους χυµούς, έτσι και στο µέλι, ελάχιστο απορροφάται από τις τουριστικές µονάδες και ο λόγος που επικαλούνται συνήθως είναι στο “κόστος”.
Κόστος που όµως συµβαδίζει µε την ποιότητα καθώς το θυµαρίσιο, το πευκοθυµαρόµελο, το χαρουπόµελο της Κρήτης είναι ιδιαίτερα προϊόντα, γευστικά άριστα και µε πλούσια οργανοληπτικά χαρακτηριστικά.
Όλα αυτά δεν συµβαδίζουν µε την προσφορά του σε ένα πρωινό ξενοδοχείου;
Ανάλογη η κατάσταση και στα πορτοκάλια, λίγες είναι οι τουριστικές µονάδες που προσφέρουν φυσικό χυµό, προτιµούν τους διάφορους κατεψυγµένους από τις χώρες της Λατινικής Αµερικής, την Τουρκία, το Ισραήλ κ.α.
Πάλι το “κόστος”, λένε, η αιτία, όταν τα υπό χυµοποίηση πορτοκάλια από τον κάµπο των Χανίων αγοράζονται στην τιµή των 12 λεπτών το κιλό!
Να φανταστούµε σε τι τιµή εισάγεται ο χυµός και τι ποιότητας είναι; Ρητορική η ερώτηση αφού όλοι µπορούµε να βγάλουµε τα συµπεράσµατα και να αντιληφθούµε ποιος κερδίζει και ποιος χάνει σε αυτό το αλισβερίσι…
