Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου, 2021

Περί της μη προόδου…

Έγραψα, τις προάλλες, για το πώς δύνανται να προοδεύσουν οι άνθρωποι και να ευημερήσουν οι κοινωνίες τους στις ημέρες μας.

Στο σημερινό, λοιπόν, σημείωμα, θα ήθελα να παρουσιάσω πότε οι ανθρωπωκοινωνίες παρακμάζουν και οδηγούνται, κατά τη γνώμη μου, ολοταχώς και ανεπιστρεπτί προς τον όλεθρο και τα μέλη τους στον αφανισμό.

Όταν οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται τον Θεό στα μικρά και στα μεγάλα ζητήματα της καθημερινής δημόσιας και προσωπικής τους ζωής.

Όσες φορές στηρίζουν τις ελπίδες τους για καλύτερη ζωή στην απόκτηση όλο και πιο πολλών υλικών αγαθών έναντι των συνανθρώπων τους.

Κάθε φορά που με πονηριές και δολιότητες νομίζουν ότι ξεγελούν τους άλλους ώστε να πετύχουν στους σκοπούς τους.

Οσάκις αγαπούν το κακό, το άδικο, την ανομία και το ψέμα αντί την καλοσύνη, την ευνομία, τη δικαιοσύνη και την αλήθεια.

Κάθε φορά που οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το συνάνθρωπο με κομπορρημοσύνη και αλαζονία αντί με αγάπη και ανιδιοτέλεια.

Οσάκις η καρδιά τους είναι γεμάτη ζήλεια και άλλα νοσηρά πάθη και η ψυχή τους έχει γίνει έρμαιο του φανατισμού και ο νους τους δούλος είναι παρωχημένων ιδεοληψιών αντί η καρδιά τους να είναι καθαρή, η ψυχή τους αγνή και αμόλυντη και ο νους τους διαυγής, ώστε να δουλεύουν και να συνεργάζονται μεταξύ τους αυτά τα τρία, νους, ψυχή και καρδιά, για το καλό όλων των ανθρώπων.

Μα πάνω από όλα, κάθε φορά που οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους παραμερίζουν την αυτοκριτική και αδιαφορούν για την αυτογνωσία ενδιαφερόμενοι μονάχα για την πρόσκαιρη δύναμή τους και για το εφήμερο συμφέρον τους και για το πώς θα υποσκελίσουν δι’ αυτών το συνάνθρωπό τους, οσάκις δηλαδή χρησιμοποιούν χωρίς ενδοσκόπηση το δίκαιο της γροθιάς και της πολιτικοοικονομικής δύναμης για να επιβληθούν και να κυριαρχούν στους άλλους…

Αλήθεια, εσείς τι λέτε για όλα τούτα;

1 Comment

  1. Αγαπητέ μας Γιώργο,
    όλα τα σπουδαία που αναφέρονται στο επίκαιρο άρθρο σου είναι αποστάγματα αληθινής ζωής, σύνεσης κι ανυπόκριτης αγάπης και, βέβαια, χαιρόμαστε και μοιραζόμαστε με χαρά κι αισιοδοξία τις εμπειρικές κι επιστημονικές εν γένει γνώσεις σου, που αντανακλούν στο ελεύθερο, μοναδικό και διαφορετικό ανθρώπινο πρόσωπό σου. Σ’ ευχαριστούμε και συγχαίρουμε από καρδίας, που συχνά ταρακουνάς τις “κοιμισμένες” μας συνειδήσεις για την αναγκαία υπαρκτική αλλαγή και την πνευματική μας μεταμόρφωση. Είναι εύκολο εγχείρημα αυτό; Και, βέβαια, όχι: χρειάζεται πολύς χρόνος και “ομοιόμορφη” παγκόσμια συμπεριφορά εμάς των ανθρώπων, ώστε να αρχίσουν να γίνονται μερικά βήματα προς ποιοτική ανθρώπινη ζωή και θεμιτή κοινωνία – οικονομία. Και οι άνθρωποι όπου γης αναρωτιούνται για το ακατανίκητο απάνθρωπο κι άδικο Καπιταλιστικό Οικονομικό – Κοινωνικό σύστημα και τα ακολουθούντα πιστά αυτό [τον θεωρούν μάλιστα αναντικατάστατο] Κομμουνιστικό και Φιλελεύθερο αντίστοιχα συστήματα. Αυτός είναι ο λόγος, που η σημερινή Παγκόσμια Επιστήμη της Οικονομίας μάχεται αγωνιωδώς για την εξάλειψη των αδικιών κι ανισοτήτων του επάρατου Καπιταλιστικού συστήματος, που, ωστόσο, παρέχει και τα “καλούδια” και τις αμέτρητες “ευκαιρίες” για άνετη κι εύκολη ανθρώπινη ζωή, καλή υγεία και αφθονία αγαθών!! Η συζήτηση απαιτεί χρόνο πολύ κι ας σταματήσουμε εδώ. Με φιλική εκτίμηση Γιώργος Καραγεωργίου, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος ΧΑΝΙΑ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα