Με αφορµή τις πρόσφατες εξελίξεις και τον πόλεµο στο Ιράν, αξίζει να θυµηθούµε ότι το πρώτο θύµα του πολέµου είναι η αλήθεια. Είναι σηµαντικό όλοι µας και ειδικά οι νέοι, που έχουµε λιγότερα βιώµατα από τους παλιούς, να εξετάσουµε διαχρονικές σταθερές για να σχηµατίσουµε ουσιαστική στάση και να µην παρασυρόµαστε.
Η κυρίαρχη γραµµή που σερβίρεται µαζικά είναι, πως το συµφέρον και η ασφάλεια της χώρας, είναι αλληλένδετα µε την βορειοατλαντική συµµαχία και την στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.
Έχει λοιπόν αξία να δούµε αν επαληθεύεται αυτό µε βάση τα γεγονότα. Αρχικά, έχουµε την Τουρκία, µια γειτονική χώρα µέλος του ΝΑΤΟ, που αµφισβητεί την εθνική µας κυριαρχία στο µισό Αιγαίο, προσπαθεί να οριστικοποιήσει τη διχοτόµηση της Κύπρου και να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος. Οι παλαιότεροι θυµούνται την εθνική τραγωδία στην Κύπρο, που οδήγησε την τότε κυβέρνηση να αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και την Κύπρο να χάνει το 37% της επικράτειας του νησιού. Αντίστοιχα, στο πιο πρόσφατο παρελθόν, είχαµε την κρίση των Ιµίων, µε τον χαµό τριών Ελλήνων στρατιωτικών, που οδήγησε στην νοµιµοποίηση των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο.
Τα χρόνια µετά την πτώση της χούντας, ένα τεράστιο κίνηµα απαιτούσε να απεµπλακεί η χώρα από το ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις και να φύγουν οι ΝΑΤΟϊκοί από τη Σούδα. Τα χρόνια πέρασαν και η αλήθεια είναι ότι έγινε πολλή δουλειά από τα κόµµατα που κυβέρνησαν την χώρα. Ηµερίδες, επισκέψεις ΝΑΤΟϊκών σε κυβερνητικές αρχές, χορηγίες στα σχολεία, άρθρα που προπαγάνδιζαν τα “καλά” του στρατιωτικού τουρισµού, διεθνείς αναλυτές που υπογράµµιζαν το πόσο αναγκαίο είναι η χώρα να στοιχηθεί πίσω από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στο διεθνές ασταθές περιβάλλον. Αυτά γίνονταν για να δικαιολογηθεί η ύπαρξη της Βάσης στα Χανιά, να υπογραφεί η επέκταση της παραµονής της και για να µειωθούν οι αντιδράσεις από τη Χανιώτικη κοινωνία.
Έχουµε λοιπόν ακόµα τη βάση του ΝΑΤΟ στην περιοχή µας, που όλα αυτά τα χρόνια έχει αξιοποιηθεί ως ορµητήριο θανάτου σε τόσους πολέµους. Πάντα βέβαια το επιχείρηµα ήταν ότι οι βάσεις και οι επεµβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ εξασφαλίζουν την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Αλήθεια όµως ισχύει αυτό; Τι έγινε στις περιοχές που επιχείρησαν οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, όπως Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράκ και Συρία; Ξέρουµε πως καµία “δηµοκρατία” δεν ήρθε από τις “ανθρωπιστικές” επεµβάσεις του ΝΑΤΟ, το αντίθετο συνέβη.
Το ερώτηµα είναι αν µετά από τόσες επεµβάσεις και πολεµικές συγκρούσεις, είναι δυνατόν να επιλέγουµε την στοίχιση πίσω από δολοφόνους. ∆εν µπορούµε διαρκώς να κάνουµε πως δε βλέπουµε τι πραγµατικά παράγει η βάση: αστάθεια και θάνατο.
∆ε θα πρέπει επίσης να ξεχνάµε πως οι ΗΠΑ είναι πιστές στα εκάστοτε συµφέροντα των επιχειρηµατικών τους οµίλων και δεν πρέπει να αυταπατόµαστε µε δήθεν φιλίες και συµµαχίες. Πρόσφατα παραδείγµατα είναι οι περιπτώσεις της Γροιλανδίας και του Καναδά, όπου οι ΗΠΑ αµφισβητούν την εθνική τους κυριαρχία. Η Γροιλανδία ανήκει στη ∆ανία που είναι χώρα µέλος του ΝΑΤΟ, όπως και ο Καναδάς. Άραγε εµείς τι είµαστε έτοιµοι να απαντήσουµε αύριο αν ακούσουµε πως η Κρήτη είναι απαραίτητη για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ;
Όσον αφορά τώρα, αυτούς που λένε πως ο τουρισµός στα Χανιά βλάπτεται από φωνές και διαδηλώσεις που αναδεικνύουν µια πραγµατικότητα, τους συνιστώ καλύτερα να κοιτάξουν ποιός δηµιούργησε αυτήν την πραγµατικότητα. Ο τουρισµός δε βλάπτεται από µια διαδήλωση Χανιωτών ενάντια στην εµπλοκή της χώρας, αλλά από τις υπαρκτές απειλές χωρών-εχθρών του ΝΑΤΟ, που µπλέκουν τον λαό µας σε τεράστιους κινδύνους. Ο στρατιωτικός τουρισµός στα Χανιά, µπορεί να φέρνει σε ορισµένους κάποια κέρδη, βλάπτει όµως το σύνολο των τουριστικών επιχειρήσεων. Η πραγµατικότητα είναι ότι στρατιωτικός τουρισµός και τουρισµός δεν πάνε µαζί.
Τις στιγµές αυτές που εξελίσσεται ο πόλεµος, ακούµε από Ιρανούς αξιωµατούχους πως όλες οι βάσεις του ΝΑΤΟ είναι στόχος αντιποίνων. Φαίνεται πως η βάση στη Σούδα, βρίσκεται εντός εµβέλειας των Ιρανικών πυραύλων σε αντίθεση µε όσα λένε τα στόµατα καθησυχασµού. Εδώ χρειάζεται να θυµηθούµε πως τα δεδοµένα διαστρεβλώνονται και από τις δύο πλευρές του πολέµου. Ο µέσος Ιρανός ακούει για το µεγάλο οπλοστάσιο του Ιράν, που µπορεί να συντρίψει τους εχθρούς του, όπως αντίστοιχα και εµείς ακούµε πως είµαστε «προστατευµένοι». Και αν πράγµατι σε τελική ανάλυση, χρειαζόµαστε προστασία και ο αµερικανικός στρατός προστατεύει την Κρήτη και την Ελλάδα, τότε γιατί οι δικές µας, οι Ελληνικές ένοπλες δυνάµεις «προστατεύουν» την Βουλγαρία, την ερυθρά θάλασσα και το 3% που είναι Βρετανικό έδαφος στην Κύπρο;
Πρόσεξα επίσης µε ενδιαφέρον την αφύπνιση του πατριωτικού αισθήµατος και ειδικά από κάποιους νέους της ηλικίας µου που άρχισαν να «τσιµπάνε» στις µελετηµένες δηλώσεις του υπουργού Άµυνας, ειδικά µε αφορµή την Κύπρο. Ξέρουµε ασφαλώς, πως οποιαδήποτε εµπλοκή της χώρας θα συνοδεύεται µε επίκληση στο πατριωτικό αίσθηµα των Ελλήνων για υπεράσπιση της πατρίδας. Καλό είναι λοιπόν να θυµηθούµε έγκαιρα, αντλώντας συµπεράσµατα από το παρελθόν, ποιός είναι ο αληθινός πατριώτης. Γιατί σε περίπτωση συµπλοκής της χώρας µας, αµφιβάλλω αν θα είναι οι Έλληνες που θα υπερασπιστούν τη χώρα, τα παιδιά των πλοιοκτητών και των µεγάλων οικογενειών της χώρας που µας εµπλέκουν. Θα είναι όπως πάντα, τα παιδιά του εργαζόµενου λαού, θα είναι οι Έλληνες ναυτικοί που ήδη βρίσκονται σε κίνδυνο για τις µπίζνες των εφοπλιστών και θα είναι τα λαϊκά νοικοκυριά που θα πληρώσουν τις συνέπειες του πολέµου.
Πατριώτης είναι αυτός που στοιχίζεται µε το λαό του και όχι µε τα συµφέροντα εκπροσώπων µεγάλων εταιρειών και οικονοµικών παραγόντων. Πατριώτης είναι αυτός που παραµένει συνεπής και διαφυλάσσει τους συνανθρώπους και τους πόρους της χώρας του και δεν κρύβεται, ούτε συνεργάζεται µε µια µπότα που αργότερα µπορεί να γυρίσει και να τον λιώσει.
Το κύριο ερώτηµα που απασχολεί τους περισσότερους µέσα σε αυτές τις εξελίξεις, είναι το τι µπορεί να κάνει ο απλός κόσµος, για να σταµατήσει η εµπλοκή της χώρας στον πόλεµο. Λένε πολλοί, αφού το ΝΑΤΟ είναι παντοδύναµο, πως θα απαιτήσει µια µικρή χώρα όπως η Ελλάδα, να κλείσει η βάση; Η πραγµατικότητα είναι ότι η µεγαλύτερη δύναµη που µπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις, είναι ο οργανωµένος και αποφασισµένος λαός. Η ιστορία διδάσκει και είναι γνωστό, ότι την περίοδο της τριπλής φασιστικής κατοχής η ναζιστική µηχανή έµοιαζε ανίκητη. Και τότε υπήρχαν φωνές που ακούγονταν και καλούσαν σε υποµονή και σε στοίχιση πλάι στον απεχθή δυνατό της εποχής. Και πάλι τότε, ελληνικά οικονοµικά συµφέροντα και µια µερίδα Ελλήνων συστρατεύθηκε µε τον δυνατό.
Ταυτόχρονα όµως, είδαµε και τα αποτελέσµατα της αντίστασης των Ελλήνων πατριωτών, µε τη δηµιουργία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και πως για ακόµα µια φορά ο λαός κατάφερε να οργανωθεί και να βγει νικητής. Υποδείγµατα Ελλήνων πατριωτών που δε λύγισαν ούτε την ύστατη στιγµή µπροστά στα τουφέκια των ναζιστών και των ντόπιων συνεργατών τους, όπως άλλωστε µας θύµισαν οι πρόσφατες φωτογραφίες από τους 200 κοµµουνιστές της Καισαριανής.
∆ιδασκόµενοι λοιπόν από το παρελθόν και µελετώντας προσεκτικά τις εξελίξεις, πρέπει να στοιχηθούµε και να προασπίσουµε τα αντικειµενικά συµφέροντα της πλειονότητας του ελληνικού λαού και όχι απλά να πορευθούµε µε αυτά που µας σερβίρουν. Να είµαστε προετοιµασµένοι, σε µία περίοδο ραγδαίων αλλαγών να αναλάβουµε τις ευθύνες µας ως κοινωνία και να πάρουµε θέση. ∆ιότι η συνέχεια της ιστορίας προβλέπεται να ξεσκεπάσει µια αλήθεια που έχει επιχειρηθεί να πνιχτεί εδώ και καιρό: πως η ευθύνη και η δύναµη του λαού της κάθε χώρας θα αναδειχθεί σε κυρίαρχο και καθοριστικό παίκτη.
Η ευθραυστότητα των κοντόφθαλµων και φαινοµενικά δυνατών δεν θα µείνει απρόσβλητη στα σκάγια του πολέµου. Μόνη λύση για πραγµατική ασφάλεια σε εµάς εδώ, είναι να παλέψουµε να σταµατήσει η λειτουργία της βάσης της Σούδας, έστω και προσωρινά. Η ύπαρξή της είναι κίνδυνος, ειδικά εν’ µέσω πολεµικών επιχειρήσεων. Οι Ελληνικές ένοπλες δυνάµεις πρέπει να επιστρέψουν στη πατρίδα για την διαφύλαξη των κυριαρχικών δικαιωµάτων της χώρας.
Πρέπει εµείς οι νεότεροι να δείξουµε υπευθυνότητα και όχι πειθήνια αδράνεια σε σχέση µε την εµπλοκή στον πόλεµο στο Ιράν. Ας έχουµε ξεκάθαρο στο µυαλό µας πως το λαϊκό συµφέρον, δεν είναι άλλο από την ασφάλεια του λαού µας. Πρέπει όµως και να είµαστε έτοιµοι να ενωθούµε και να οργανωθούµε, για να τα διεκδικήσουµε αυτά στη πράξη. Για τη πατρίδα µας και για το µέλλον µας.
*O Μάρκος Μάντακας είναι δισέγγονος του Στρατηγού Μανώλη Μάντακα, στρατηγού του ΕΛΑΣ, στρατιώτης στην ΕΛ.∆Υ.Κ. την περίοδο 2021-2022.
