Πραγµατοποιήθηκε η άτυπη σύνοδος κορυφής της Πέµπτης 12 Φεβρουαρίου. Στο σηµείωµά µας αυτό θα δώσουµε ένα σύντοµο στίγµα περί του τι ειπώθηκε, αλλά και του τι δεν ειπώθηκε και πώς θα πορευτούµε για την επόµενη σύνοδο κορυφής που είναι τον επόµενο µήνα. Πάντως σηµειώνουµε ότι ήταν πενιχρά έως ανύπαρκτα τα αποτελέσµατα της άτυπης συνόδου κορυφής σε µεσαιωνικό κάστρο του Βελγίου. Ακόµη και για το ακανθώδες θέµα της ανταγωνιστικότητας και των επενδύσεων. Για την Ουκρανία δεν υπήρξε εξέλιξη στο θέµα της κινητοποίησης των 90 δις €. Η σύνοδος κορυφής Μαρτίου αναµένεται να είναι µια από τα ίδια!
Σαν να µην έφθαναν τα πενιχρά έως µηδαµινά αποτελέσµατα της άτυπης συνόδου κορυφής, την επόµενη ηµέρας έγινε η ∆ιάσκεψη του Μονάχου για την ασφάλεια τα πράγµατα για τους Ευρωπαίους µάλλον γέννησαν περισσότερους φόβους, παρά προτάσεις λύσεων για το µέλλον.
Και το πρώτο που φαίνεται στις διασκέψεις για το τι σκέφτονται οι λαοί της Ευρώπης, σύµφωνα µε όσα ακούµε και διαβάζουµε είναι ότι τα µέτρα που παίρνονται αυξάνουν τους φόβους για την επαύριο.
Είναι λογικό ότι όσο φοβισµένοι είµαστε τόσο επικερδείς είναι οι επενδύσεις στην πολεµική βιοµηχανία. Φοβισµένοι γιατί µας ενηµερώνουν υπεύθυνα οι κρατούντες ότι οι Ρώσοι είναι εχθροί µας, οι Κινέζοι οµοίως και οι Αµερικάνοι υπερβαίνουν τα εσκαµµένα, µε διαφορετικούς βαθµούς και βλέψεις ο καθένας.
Με βάση τις σκέψεις αυτές ας δούµε τι λένε τα Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης και τα ίδια τα όργανα, είτε συνόδων και συνεδριάσεων είτε θεσµικά όργανα που εκδίδουν αποφάσεις και δελτία τύπου.
Στη συνέντευξη Τύπου µετά την άτυπη σύνοδο των ηγετών της ΕΕ στο Alden Biesen (Βέλγιο), ο Πρόεδρος του Συµβουλίου Αντόνιο Κόστα παρουσίασε τη συζήτηση ως «στρατηγική ανταλλαγή ιδεών» µε στόχο µια πιο ανταγωνιστική και ανθεκτική ευρωπαϊκή οικονοµία, που θα ενισχύει την ευηµερία, θα δηµιουργεί ποιοτικές θέσεις εργασίας. Υποστήριξε ότι υπήρξε νέα και κοινή αίσθηση κατεπείγοντος, µε σκοπό να µετατραπούν οι ιδέες σε συγκεκριµένες δράσεις στο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο του Μαρτίου 2026. Άρα εκ των πραγµάτων πρέπει να περιµένουµε και το τι θα γίνει στην επόµενη σύνοδο κορυφής.
Πρώτον, υπήρξε οµοφωνία για συνέχιση της ατζέντας απλούστευσης των κανόνων, όπως περιγράφηκε σε πρόσφατη επιστολή της Κοµισιόν.
∆εύτερον, συµφώνησαν να περάσει η ΕΕ από τη σηµερινή ηµιτελή ενιαία αγορά σε µία αγορά για µία Ευρώπη µέσα στη διετία 2026–2027. Με ταχεία προώθηση ενός απλούστερου, ενιαίου συνόλου εταιρικών κανόνων για την απρόσκοπτη λειτουργία των επιχειρήσεων σε όλα τα κράτη-µέλη.
Τρίτον, είναι απόλυτη ανάγκη να υπάρξει ενοποίηση και συγκέντρωση εταιρειών, ώστε να επιτευχθεί µεγάλη κλίµακα για επενδύσεις και καινοτοµία (ώθηση προς συγχωνεύσεις) .
Τέταρτον, για τις τιµές ηλεκτρικής ενέργειας, χρειάζονται πραγµατικές ενδιάµεσες λύσεις προσαρµοσµένες σε κράτη-µέλη και βιοµηχανικούς κλάδους.
Πέµπτον, µίλησε για προστασία στρατηγικών βιοµηχανιών και µείωση εξαρτήσεων (άµυνα, διάστηµα, ΤΝ, συστήµατα πληρωµών), καθώς και για στοχευµένη χρήση «Προτιµάτε ευρωπαϊκά».
Έκτον, τονίσθηκε ότι η Ευρώπη παραµένει «ανοικτή στο εµπόριο».
Στα ανωτέρω σηµεία διατυπώνουµε κριτικές που έχουν διατυπωθεί στο διεθνή τύπο:
Η Απλούστευση και Απορρύθµιση παραµένει χωρίς επαρκές επενδυτικό σκέλος.
Υποστηρίζεται ότι η έµφαση στη µείωση κανόνων κινδυνεύει να λειτουργήσει ως σύνθηµα, αλλά εγκυµονεί κινδύνους και ανησυχίες για την επιρροή που ασκούν τα εταιρικά λόµπι στον τρόπο που ορίζεται η Απλούστευση.
Φόβοι σύγκρουσης κρατών-µελών µε την Επιτροπή για την Απορρύθµιση εκφράζουν διεθνείς αναλυτές όπως και για τη γραφειοκρατία και την πορεία της κλιµατικής πολιτικής (φορολογία ρύπων) για τη βραχυπρόθεσµη ανακούφιση κόστους στη βιοµηχανία.
Η Ευρωπαϊκή προτίµηση (αγοράστε ευρωπαϊκά) είναι διολίσθηση σε προστατευτισµό µε κίνδυνο για αντίποινα, στρεβλώσεις ανταγωνισµού και αποδυνάµωση της ανοικτής εµπορικής ταυτότητας της ΕΕ.
Ως προς την καταφυγή σε «συνασπισµούς προθύµων» για την επίλυση θεµάτων που ταλανίζουν θα πρέπει να γνωρίζουµε ότι αυτό ακριβώς οδηγεί στην Ευρώπη των δυο ταχυτήτων, που είναι αρνητικό µόνο και ως σκέψη, γιατί πραγµατικά βάλλεται η δηµοκρατία και οι ευρωπαϊκές αξίες. Στο εγγύς µέλλον θα πρέπει να µας απασχολήσει περισσότερο η συζήτηση για επιτάχυνση έργων όπως η Ένωση Αποταµιεύσεων & Επενδύσεων, ως βασική κινητήρια δύναµη για να προχωρήσουν µερικοί µε «ενισχυµένη συνεργασία» αν δεν συµφωνήσουν και οι 27. Θεωρείται δε, ως υπερβολικό το ρίσκο «κοινής έκδοσης χρέους» και εγγυήσεων. Πράγµα που προκαλεί πονοκεφάλους και για τις εγγυήσεις των 90 δις € για την Ουκρανία, λόγος που έκοψε τη φόρα αρκετών για νέες συζητήσεις.
Συνάγεται από όσα είπαµε ότι λέµε τα ίδια και τα ίδια στις διεθνείς αυτές συνόδους!
Το ισχυρότερο ατού κριτικής αφορά την προτεραιοποίηση άµυνας έναντι κοινωνικών αναγκών: το γεγονός ότι τα 2/3 των πόρων κατευθύνονται στην άµυνα τροφοδοτεί κριτική ότι η ΕΕ «στρατιωτικοποιεί» το οικονοµικό της αποτύπωµα, µε αρνητικές συνέπειες για άλλες γραµµές δαπανών.
Για τη χώρα µας επιµένουµε ότι οι διαφορές στην προτεραιοποίηση κυρίως της ατµοµηχανής της ΕΕ που είναι η Γερµανία κρίνονται καταστροφικές. Και τούτο, όχι µόνο λόγω έλλειψης ή αισθητής µείωσης των πόρων για τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη διενέργεια επενδύσεων υποδοµής στις περιφέρειες , αλλά και για τη σύναψη εµπορικών συµφωνιών που δεν εξετάζουν τις συνθήκες και τους όρους, µε αποτέλεσµα να αναµένονται εξαιρετικά αρνητικές εξελίξεις.
Η εφαρµογή του Κοινοτικού κεκτηµένου υπό τις νέες αυτές συνθήκες καθίσταται εντελώς προβληµατική και θεωρούµε ότι εφ’ όσον υιοθετηθούν παρόµοιες προτάσεις γρήγορα η ΕΕ θα εισέλθει σε λειτουργία «Οµάδας Προθύµων» και όχι Ευρωπαϊκής Ένωσης!
