Ο σχεδιασµός και η κατασκευή κτηρίων έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια, µε τη βιωσιµότητα και τις «πράσινες ιδέες» να κυριαρχούν. Οι περισσότεροι αρχιτέκτονες επικεντρώνονται στη δηµιουργία µίνιµαλ, πρακτικών, λειτουργικών κτηρίων που θα εξυπηρετούν στο απόλυτο όσους θα µείνουν ή θα εργάζονται σε αυτά, ενώ παράλληλα σχεδιάζουν µε γνώµονα τον σεβασµό προς το περιβάλλον. Υπάρχουν όµως και αρχιτέκτονες που πρωτίστως πειραµατίζονται µε αντισυµβατικά σχέδια, διευρύνοντας τα δηµιουργικά όρια, δηµιουργώντας παράξενες και ευφάνταστες κατασκευές που µοιάζουν… παράδοξες και τραβούν τα βλέµµατα. Κάποια από αυτά τα κτήρια έχουν γίνει σηµαντικά τουριστικά αξιοθέατα, παρά τον αρχικό σκεπτικισµό και την κριτική που δέχτηκαν. Σήµερα, οι Ιστορίες από τον Κόσµο, ψάχνουν και σας παρουσιάζουν µερικά από τα πιο παράξενα κτήρια που έχετε δει!
Το σπίτι που… χορεύει στην Πράγα

Το Σπίτι που Χορεύει βρίσκεται στην Πράγα και είναι ένα γνωστό παράδειγµα αποδοµισµού (deconstructivism), ενός κινήµατος της αρχιτεκτονικής που εµφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το κίνηµα χαρακτηρίζεται από την αποδιοργάνωση της δοµής, τη µη γραµµικότητα, και τη δηµιουργία αισθήµατος ελέγχοµενης «αναταραχής» ή στρέβλωσης, απορρίπτοντας τους κανόνες της συµµετρίας και της αρµονίας. Η κατασκευή του «σπιτιού που Χορεύει» ξεκίνησε το 1992 και ολοκληρώθηκε το 1996. Έκτοτε, το κτήριο έχει γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιµα σύγχρονα ορόσηµα της πόλης και προσελκύει τουρίστες και φωτογράφους. Σχεδιασµένο από τον Κροατο-Τσέχο αρχιτέκτονα Vlado Milunić σε συνεργασία µε τον Καναδο-Αµερικανό αρχιτέκτονα Frank Gehry, λόγω της «χορευτικής» του στάσης το κτήριο αποκαλείται επίσης «Φρεντ και Τζίντζερ», ως αναφορά στο διάσηµο χορευτικό δίδυµο Fred Astaire και Ginger Rogers. Όταν το έργο προτάθηκε, πυροδότησε διαµάχη επειδή το µοντέρνο στυλ του διέφερε έντονα από την παραδοσιακή µπαρόκ, γοτθική και αρ νουβό αρχιτεκτονική της Πράγας. Παρόλα αυτά, ο πρώην Τσέχος πρόεδρος Václav Havel το υποστήριξε και το κτήριο τελικά ανεγέρθηκε. Σήµερα, το «Dancing House» περιλαµβάνει χώρους γραφείων, ένα πολυτελές ξενοδοχείο και το εστιατόριο Ginger & Fred, στον τελευταίο όροφο, το οποίο προσφέρει πανοραµική θέα της Πράγας. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο έλαβε επίσης βραβείο Design of the Year του περιοδικού Time το 1997.
∆είτε ένα σχετικό βίντεο εδώ: www.youtube.com/watch?v=UjeHJkDvC38
Το µεθυσµένο (ή στραβό) σπίτι στην Πολωνία

Στη διασταύρωση των οδών Monte Cassino και Morska στο Σόποτ της Πολωνίας, βρίσκεται το «Στραβό» ή «Μεθυσµένο Σπίτι». Η κατασκευή µοιάζει σαν να ρέει, σαν να σχεδιάστηκε από «µεθυσµένο» αρχιτέκτονα και σίγουρα η εµφάνισή του είναι ασυνήθιστη. Το κτίσµα σχεδιάστηκε από τους Πολωνούς αρχιτέκτονες Szotyńscy και Zaleski και ολοκληρώθηκε το 2004. Η κατασκευή, περίπου 4.000 τετραγωνικών µέτρων, αποτελεί µέρος του εµπορικού κέντρου Rezydent. Οι αρχιτέκτονες εµπνεύστηκαν από τις ιδιαίτερες εικονογραφήσεις πολωνικών παραµυθιών που δηµιούργησαν οι Jan Marcin Szancer και Per Dahlberg. Ως αποτέλεσµα, το κτήριο µοιάζει να λυγίζει και να παραµορφώνεται σε µια σουρεαλιστική οπτική ψευδαίσθηση, µε παραµορφωµένους τοίχους, καµπύλα παράθυρα και ακανόνιστη γραµµή οροφής. Η εµφάνισή του συχνά συγκρίνεται µε λιωµένο ή κινούµενο αρχιτεκτονικό σχέδιο που ζωντανεύει. Παρά την παιχνιδιάρικη και υπερβολική εµφάνισή του, το Στραβό Σπίτι είναι δοµικά άρτιο και πλήρως λειτουργικό. Στεγάζει καταστήµατα, εστιατόρια, µπαρ, γραφεία, ακόµη και σπίτια. Με την πάροδο του χρόνου, το κτήριο έχει γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιµα αξιοθέατα της περιοχής και προσελκύει τουρίστες και φωτογράφους που γοητεύονται από τον ασυνήθιστο σχεδιασµό του.
∆είτε ένα σχετικό βίντεο εδώ: www.youtube.com/watch?v=GrBw8hM5Y7U
Το Ανάποδο σπίτι (πάλι) στην Πολωνία

Το Ανάποδο Σπίτι στο Szymbark της Πολωνίας κατασκευάστηκε το 2007 από τον Πολωνό επιχειρηµατία Daniel Czapiewski. Το ασυνήθιστο κτήριο σχεδιάστηκε τόσο ως τουριστικό αξιοθέατο όσο και ως συµβολική πολιτική δήλωση. Η κατασκευή περιλαµβάνει ένα πλήρως επιπλωµένο σπίτι χτισµένο ανάποδα, µε την οροφή στο έδαφος και τα θεµέλια να «κοιτούν» τον ουρανό. Είναι ελαφρώς κεκλιµένο, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω την αίσθηση αποπροσανατολισµού που βιώνουν οι επισκέπτες. Ο ασυνήθιστος σχεδιασµός του έκανε την κατασκευή του εξαιρετικά δύσκολη. Οι εργάτες χρειάστηκαν περίπου πέντε φορές περισσότερο χρόνο από το συνηθισµένο για να το ολοκληρώσουν, επειδή συχνά αποπροσανατολίζονταν και οι ίδιοι, καθώς εργάζονταν µέσα στην ανεστραµµένη οικία. Οι επισκέπτες µπαίνουν στο σπίτι από αυτό που κανονικά θα ήταν το παράθυρο της σοφίτας και περπατούν πάνω σε επιφάνειες που κανονικά θα ήταν τα… ταβάνια. Το εσωτερικό είναι διακοσµηµένο µε έπιπλα και αντικείµενα της δεκαετίας του 1970, συµπεριλαµβανοµένης µιας vintage τηλεόρασης της κοµµουνιστικής εποχής. Ο σχεδιασµός στόχο είχε να αναβιώσει αναµνήσεις από τη ζωή υπό την κοµµουνιστική κυριαρχία στην Πολωνία και το σπίτι είναι µέρος ενός µεγαλύτερου εκπαιδευτικού συγκροτήµατος στο Szymbark το οποίο έχει επίκεντρο την πολωνική ιστορία. Η αίσθηση του αποπροσανατολισµού είναι τέτοια, που πολλοί επισκέπτες έχουν αναφέρει ότι αισθάνονται ζάλη ή ναυτία ενώ περπατούν µέσα στο κεκλιµένο εσωτερικό.
∆είτε το βίντεο ενός τουρίστα που το επισκέφθηκε: www.youtube.com/watch?v=JuPUjyqDwxA
Το σπίτι Μεγάλο Καλάθι!

Το κτήριο, µε την ονοµασία Big Basket Building (σ.σ: κτίριο «Μεγάλο Καλάθι») στο Νιούαρκ του Οχάιο, ήταν κάποτε η έδρα της Longaberger Company, µιας επιχείρησης διάσηµης για τα χειροποίητα καλάθια που έφτιαχνε. Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1997, είχε κόστος 30 εκατοµµύρια δολάρια, και φτάνει τους 7 ορόφους. Μοιάζει µε το best-seller Medium Market Basket της Longaberger, ένα προϊόν που πούλησε εκατοµµύρια τεµάχια. Το κτήριο διαθέτει δύο τεράστιες ατσάλινες «λαβές» 75 τόνων και περιλαµβάνει θερµαντικά δοµικά στοιχεία για την αποτροπή σχηµατισµού πάγου κατά τη διάρκεια του χειµώνα. Ετικέτες «Longaberger» βαµµένες µε χρυσό βρίσκονται τοποθετηµένες στην κορυφή της κατασκευής. Το κτήριο αρχικά συµβόλιζε την επιτυχία της εταιρείας, όµως η Longaberger Company αντιµετώπισε κατά τα τελευταία χρόνια της σηµαντική µείωση των κερδών. Τελικά η εταιρεία έκλεισε το 2016 και το κτήριο πουλήθηκε σε τοπικό κατασκευαστή για 1,2 εκατοµµύρια δολάρια το 2018. Έκτοτε, παραµένει τοπικό ορόσηµο που προσελκύει τουρίστες. Σήµερα, το µακροπρόθεσµο µέλλον του παραµένει αβέβαιο, όµως το Μεγάλο Καλάθι θα µπορούσε τελικά να µετατραπεί σε ξενοδοχείο, πολυκατοικία ή ακόµα και σε χώρο τέχνης…
∆είτε ένα σχετικό βίντεο εδώ: www.youtube.com/watch?v=68g9SG7QtNU


