Από τα πλέον δηµοφιλή βιντεοπαιχνίδια είναι αυτά στην κατηγορία της στρατηγικής και προσοµοίωσης πόλεων. Από το διαχρονικό SimCity µέχρι τα σύγχρονα city builders, ο παίκτης σχεδιάζει δρόµους, αλλάζει κυκλοφοριακές ρυθµίσεις, ανοίγει εργοτάξια, κατεδαφίζει και ξαναχτίζει ολόκληρες γειτονιές µε ένα κλικ στο ποντίκι ή µε ένα άγγιγµα της οθόνης του.
Υπάρχει φυσικά µια ειδοποιός διαφορά ανάµεσα στα βιντεοπαιχνίδια αυτά και στην πραγµατική ζωή. Στα παιχνίδια, ό,τι κι αν κάνει ο παίκτης, οι κάτοικοι συνεχίζουν να κινούνται σαν… µυρµήγκια πάνω στην οθόνη. ∆εν ιδρώνουν, δεν αργούν στη δουλειά τους, δεν χάνουν ραντεβού, δεν ψάχνουν απελπισµένα διέξοδο ή… ψυχίατρο. Κι αν εµφανιστεί κάποιο µήνυµα δυσαρέσκειας, τότε µε µια εντολή καταλαγιάζουν οι… ψηφιακές αντιδράσεις.
Εδώ φαίνεται πως έχει µπερδέψει αρκετά τα πράγµατα ο δήµαρχος Χανίων. Γιατί από την καρέκλα του γραφείου του, φαντάζει “παιχνιδάκι” η διαχείριση µιας πόλης όπως τα Χανιά.
Βλέπετε, όλο και πιο έντονα στα χρόνια της δηµαρχίας Σηµανδηράκη, η πόλη µοιάζει να διοικείται από κάποιον που βλέπει την καθηµερινότητα, την κυκλοφορία από… ψηλά, σαν να παίζει ένα ατελείωτο παιχνίδι προσοµοίωσης. Κλείσε έναν δρόµο εδώ. Σκάψε έναν παρακάτω…
Ο επαγγελµατίας που προσπαθεί να παραδώσει µια παραγγελία, ο εργαζόµενος που πηγαίνει στη δουλειά του, ο γονιός που µεταφέρει τα παιδιά του, ακόµα και ο επισκέπτης που προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς συµβαίνει στην πόλη, δεν συµµετέχουν σε κάποιο πείραµα… αστικής µηχανικής. Προσπαθούν απλώς να φτάσουν στον προορισµό τους, και ει δυνατόν να παρκάρουν και κάπου εκεί κοντά…
Φυσικά και τα έργα χρειάζονται. Αρκεί να έχουν ένα σοβαρό σχεδιασµό, ένα λογικό χρονοδιάγραµµα και κυρίως ένα όφελος πρώτα και κύρια για τους µονίµους κατοίκους αυτής της πόλης.
Το να σκάβεις λοιπόν την πόλη µέσα στο κατακαλόκαιρο στα ίδια και στα ίδια σηµεία, δείχνει ότι δεν έχεις την παραµικρή επαφή µε την καθηµερινότητα της πόλης και των κατοίκων της.
Μια καθηµερινότητα, που για να την αντιληφθείς πρέπει να σηκωθείς από την καρέκλα.
πολύ καλά τα λέτε, και όταν θα κλείσουν τα χαντάκια, θα μείνουν οι λακούβες και τα σμαρακια.